Oud en Nieuwjaar, politiek en wandelen.

Het jaar 2020 zit er weer op! Het is een jaar om snel te vergeten, onder andere door de Corona Pandemie. Deze pandemie heeft heel het land platgelegd. Allerlei groepen zijn van mening dat Corona niet bestaat. Mijn advies aan hen is: ga eens kijken op een Corona afdeling in een ziekenhuis. Het is meer dan een gewoon griepje zoals sommige regeringsleiders suggereren. Het is ook het jaar van een verbod op vuurwerk afsteken. In Hummelo is het carbidschieten om de Karper bokaal voor het eerst in 20 jaar niet doorgegaan. De organisatoren konden de onderlinge afstand niet garanderen. Een wijs besluit. Een vuurwerkverbod is er toch gekomen, ook weer een wijs besluit. Het was een hele opluchting, letterlijk en figuurlijk. Eindelijk eens een jaarwisseling zonder de benauwde lucht van kruitdamp. Voor iedereen een verademing, , maar vooral voor de mensen met luchtwegproblemen. Voor deze groep zou een permanent verbod op vuurwerk, ook voor de komende jaren echt een opluchting zijn! Ook de open haarden zijn slecht voor luchtwegpatiënten, maar ook “gezonde” mensen vinden de rooklucht vaak vervelend.

Wandelen en wandelaars

Op nieuwjaarsdag heb ik al vroeg in de morgen een wandeling gemaakt. Het was nog erg rustig, en de kucht was fris (geen kruitdampen). Ook was het nog een beetje mistig, dit samen met de stilte en rust was een bijzondere ervaring. Ik heb volop genoten! Opvallend dag er zo weinig vuurwerk afval onderweg te zien was. Goed voor Moeder Natuur! Wat mij betreft komt er een permanent vuurwerk verbod. De laatste tijd valt het mij steeds vaker op: ik zie veel mensen wandelen, alleen of in een groepje. Wandelen is ineens populair geworden. Met dank aan de lock-down door de Corona. De afgelopen dagen heb ik alleen, maar ook met Joke regelmatig een wandeling om Humelo gemaakt. Nooit zulke lange tochten, een kilometer of vijf tot zeven vinden wij op dit moment voldoende en ver genoeg.

De wandeling van 1 januari 2021.

Thuis sporten in plaats van bij de spotschool.

Bij een bedrijf in sportartikelen hebben wij een paar halters voor ons beiden gekocht en ook gewichten voor om de enkels die je gebruikt bij het lopen. Het is in ieder geval goedkoper als een bezoek aan de sportschool die trouwens momenteel allemaal dicht zijn….. Iedere dag trainen wij met de halters en regelmatig loop ik een rondje met een paar kilo extra aan mijn benen. Het bevalt goed, en je moet toch iets om in conditie te blijven? Ik ben een paar jaar geleden lid geweest van een fitness club in Zelhem. Ben er mee gestopt, het werd mij te prijzig. Momenteel betaal je al snel een euro of veertig per vier weken voor onbeperkt sporten, dat is wel heel veel geld!

De politiek.

Deze week is ook het politieke werk weer begonnen. Heb de agenda bijgewerkt tot en met juli 2021 met afspraken rondom de politieke activiteiten, het zijn er heel veel, ik ben dus vaak “onder de pannen” voor wat betreft mijn politieke activiteiten. Niet dat ik dit erg vind, ik vind het leuk werk. Op maandag 4 januari was alweer de eerste fractievergadering van de Partij van de Arbeid, nu natuurlijk digitaal. Deze avond was het begin van het nieuwe seizoen vol vergaderingen, overleggen en werkbezoeken, leuk!

Een verjaardag in Coronatijd vieren is echt anders.

Vandaag ben ik 62 jaar geworden. Joke en ik hebben het samen gevierd; ja mijn schoonzusje is op bezoek geweest, maar de rest van de dag geen bezoek. Gezien de heersende Corona-golf vind ik dat niet erg, het is vanzelfsprekend dat er geen bezoek komt. Het motto is: veiligheid voor alles! Natuurlijk ben ik niet de enige mens die vandaag zijn of haar verjaardag in (relatieve) stilte viert, en dat geeft troost als dat al nodig zou zijn….. Wij zijn de dag met een gezellig en lekker ontbijt begonnen, rustig de tijd voor nemen, niets geen haastwerk. De taart, voor ons en onze (schoon) zuster hebben wij gistenavond gemaakt. In mijn familie ben ik niet de enige jarige, ook mijn nichtje Jorieke is viert vandaag haar verjaardag. Ik schrijf zo makkelijk nichtje, maar het is een jonge vrouw van in de dertig en zelf al moeder…..

Digitale gelukwensen.

Via de sociale media hebben veel vrienden en bekenden mij gefeliciteerd met mijn verjaardag. Ook mensen waarvan ik het echt niet had verwacht wensen mij veel geluk voor het nieuwe levensjaar. Ik ben niet echt een “grootgebruiker” van de sociale media, en ik weet zelf niet of ik er blij mee moet zijn dat ik accounts heb op de “socials” , maar het is wel een snelle manier om even contact te hebben met iemand anders. Ik doe dat ook. Iemand even gelukwensen is zo gebeurt, maar het komt altijd recht uit het hart (althans bij mij, en ik neem aan ook bij anderen).

Commissievergadering op mijn verjaardag.

Vanavond is er een commissievergadering. Normaal gesproken, als er geen Corona zou zijn, zou ik vanavond bezoek hebben gehad. Nu is dat niet het geval, dus ik volg de commissievergadering vanavond voor een groot deel. Dit doe ik via de laptop. Op deze manier, en met mijn reacties via WhatsApp kan ik onze mensen die in de commissievergadering “zitten” een beetje ondersteunen en feedback geven.

Ontmoeting met een kunstschilder.

Vanmiddag, tijdens een korte wandeling door de Hessenweg, stond bij de Weppel tegenover de Hennendalseweg Tommy Bauling te schilderen.

beekje aan de Hessenweg
de Weppel aan de Hessenweg waar Tommy schilderde.

Het resultaat van een paar uur schilderen bij de Weppel door Tommy:

Dit is het resultaat van het schilderen van Tommy van vanmiddag.

Tommy is lid van de fractie van de Partij van de Arbeid in Bronckhorst, daar ken ik hem van. Het schilderen heeft hij zichzelf aangeleerd, een zogenaamde autodidact. Veel van zijn schilderijen hebben de natuur als onderwerp, maar ook woningen schildert hij regelmatig. Ieder jaar exposeert Tommy met zijn schildersgroep, Pictura Gelria, in de kerk in Hoog-Keppel. Een paar jaar geleden heb ik deze expositie bezocht. De kwaliteit van de werken was meer dan goed, en voor mijn gevoel stak Tommy daar nog bovenuit. Ook heeft hij enige keren een solo (verkoop) expositie gehad, onder andere in het gemeentehuis in Hengelo, maar ook bij wijnboerderij ” ‘t Heeckenbroek” in Drempt. Tommy heeft een plek op blogspot: https://tommybauling.blogspot.com/. Neem hier maar eens een kijkje voor meer schilderijen.

Boerderijtje aan de Dubbeltjesweg in Hoog-Keppel.

Deze boerderij grenst aan het golfveld van de Keppelse Golfclub in Hoog-Keppel. Komende vanaf het Gezondheidscentrum richting Drempt, ligt dit pand aan de rechterhand en is het laatste huis in de bebouwde kom van Hoog-Keppel.

Het “Wapen van Heeckeren” in Hummelo.

Dit schilderij is van het “Wapen van Heeckeren” , een café en later ook restaurant in Hummelo. Hier heeft jarenlang de familie Oosterink de scepter gezwaaid. De laatste uitbater van de familie Oosterink was Evert-Jan, samen met zijn vrouw Ewa, een Poolse vrouw. Behalve dit cafe had Evert-Jan ook nog een boerderij. Ik weet nog dat hij heel lang met een paard voor de ploeg zijn land aan het ploegen was. Evert-Jan was een vriend van mijn broer Henk.

Ook fotografie.

Tommy maakt ook goede foto’s , Ook hier weer de natuur als inspiratiebron en onderwerp van de foto’s. Mogelijk gaat hij zich hier ook meer mee bezighouden. Ik hoop hier in de toekomst een aantal van zijn foto’s te kunnen laten zien.

Weer richting huiswaarts….

Na een kort gesprek met Tommy zijn wij verder gelopen naar huis. Nog even een tussenstop bij de SPAR voor een paar kleine boodschappen. Wij gaan een taart maken voor mijn verjaardag. Ik verwacht niet dat er bezoek komt, zeker gezien de Corona-pandemie. Alleen een zus van Joke komt, verdere verwachten wij niemand. Wij maken er een mooie dag van met ons beiden, te beginnen met een heerlijk ontbijt.

Het Landgoed Enghuizen en haar kastelen.

In Hummelo aan de Kasteellaan staat het huidige huis van de Graaf Van Rechteren Limpurg, het zogenaamde Tuinhuis. Voordat het woonhuis werd, vlak na de Tweede Wereld oorlog, was het een orangerie. De orangerie (of wintertuin) was een gebouw waar men gedurende de wintermaanden de kuipplanten onderbracht. Het is een van oorsprong Frans woord: oranger = sinaasappelboom. Een orangerie was eigenlijk bedoeld om te pronken met allerlei exotische planten uit verre streken en de koloniën. Het Tuinhuis ligt goed verscholen achter een rij bomen en struiken, dus veel foto’s zijn er niet van, deze heb ik gevonden op internet, ik heb zelf geen foto van het Tuinhuis.

Het Tuinhuis.
Het Tuinhuis van landgoed Enghuizen te Hummelo.

Defilé met de Hummelse Kermis.

Iedere jaar tijdens de Hummelse Kermis komen de inwoners even op het terrein van het Tuinhuis. Dit voor de uitreiking van de prijzen van het Vogelschieten en het ringsteken te paard. De Koning krijgt een geschenk, en de leden van de Kindercommissie, de groep die de Kermis organiseert, zitten op het bordes met iets te drinken. Op het grote gazon staan de ruiters met hun paarden en de schutters opgesteld. Ook de Bielemannen spelen een belangrijke rol.

Verwoesting tijdens de oorlog.

Op 24 maart 1945 werd het kasteel door de geallieerde troepen gebombardeerd. Op dat moment verbleven patiënten uit het Doetinchemse ziekenhuis in het kasteel. De geallieerden verkeerden in de veronderstelling dat de Duitse Wehrmacht hier gelegerd was, een kapitale fout. Na de oorlog is het kasteel niet herbouwd, behalve het bombardement dat de nodige schade heeft aangericht, is er ook brand uitgebroken. Dit door onvoorzichtigheid van in heet kasteel gelegerde Canadese militairen. De schade was groot. De restanten zijn in 1948 gesloopt.

Kasteel Enghuizen.
Het Kasteel Enghuizen voor de Tweede Wereld oorlog.

Een pentekening van het eerste kasteel Enghuizen.

Jan de Beijer heeft in 1743 een pentekening van het landhuis gemaakt.

Enghuizen, eerste landhuis
Pentekening door Jan de Beijer uit 1743 van het toenmalige kasteel Enghuizen.

Het kasteel had kwart-cirkelvormige vleugels, verder is er niet zo veel van bekend. In 1835 werd begonnen met de bouw van het kasteel wat in 1945 zo zwaar werd getroffen door een bombardement en later door brand.

Een Middeleeuws kasteel.

Kasteel Enghuizen in de Middeleeuwen.
Tekening van A. Rademaker van het kasteel Enghuizen in de middeleeuwen

Dit landhuis uit de Middeleeuwen stond waarschijnlijk op de plek waar nu het Jagershuis staat. Op een eiland, omgeven door een gracht.

Een foto maken met de fractie van de Partij van de Arbeid.

Op zaterdagmorgen 24 oktober zijn er foto’s gemaakt van de fractie van de Partij van de Arbeid, afdeling Bronckhorst. Deze fotoshoot is bij de wagenloods aan de Kasteellaan in Hummelo. Rond een uur of negen appte Johanna Bergervoet, raadslid, of het droog is in Hummelo. Zij heeft een beetje motregen onderweg met de fiets van Zelhem naar Hummelo. Terug geappt dat het droog is. Op het moment dat ik zelf op de fiets stap begint het zachtjes te regenen…….

Coronaproof fotograferen.

Onze fractievoorzitter, Luuk Preijde, heeft alles prima geregeld, iedereen is op een ander moment aanwezig om foto’s te laten maken. Helaas, voor Luuk en zijn mooie planning: iedereen is er bijna om tien uur in de ochtend. Alleen Luuk niet. De sfeer is prettig, wij hebben elkaar sinds het begin van de Corona pandemie niet meer in levende lijve gezien. Al snel staan wij met elkaar te praten over van alles en nog wat, maar vooral over “de Politiek”. Wel zijn wij ons allemaal bewust van heet feit dat afstand onderling noodzakelijk is. De fotograaf is Marian, een vriendin van een fractielid, Tommy Bauling. De foto’s zijn van iedereen afzonderlijk gemaakt, later zijn zij met een fotobewerkingsprogramma samengevoegd tot een mooie groepsfoto. Deze foto wordt door de fractie gebruikt voor communicatiedoeleinden. Dat is de reden dat ik deze foto nu nog niet op mijn blog zet, maar wel de foto die Marian van mij heeft gemaakt.

Wil iemand nog walnoten?

Peter Hoogland, een commissielid, appte op vrijdag of er nog liefhebbers zijn voor walnoten. Dat laat ik mij geen twee keer zeggen en heb meteen gereageerd met een “Ja, lekker “. Zaterdagmorgen heeft Peter een big shopper bij zich, met voor iedereen een zak vol heerlijke walnoten. De walnoten blijken al droog te zijn en meteen goed voor consumptie. Iedere avond eet Joke een paar noten, blijkt gezond te zijn….., maar het is vooral lekker.

De nodige bekijks.

Het fotograferen duurt best lang, ruim anderhalf uur. Regelmatig komen er wandelaars voorbij. Soms kijken zij bewust naar wat ere gebeurt, soms lopen zij stoïcijns door. Opvallend is wel dat iedereen elkaar groet, en dat is leuk. De bewoners van de wagenloods komt even naar buiten. Op mijn vraag of hij last heeft van de fotoshoot antwoordt hij ontkennend, gelukkig maar!

Een deel van onze fractie bij Enghuizen.

Ik hoop dat iedereen binnenkort het resultaat van onze fotoshoot kan zien in bijvoorbeeld weekblad Contact of misschien wel op verkiezingsposters. De gemeenteraadsverkiezingen komen er ook weer aan….

Wandelen door de geschiedenis.

Tegelroute Hummelo.

Het zal iedereen wel eens zijn opgevallen: in de trottoirs en soms op paaltjes zitten platen met een afbeelding rondom het centrum van Hummelo. Soms gaat het om een gebouw, soms een straat. Wat al deze afbeeldingen met elkaar gemeen hebben is dat het allemaal geschiedenis is. Het zijn gebouwen die niet meer bestaan, of ingrijpend zijn gewijzigd, zoals ook een arrestantenlokaal. Van dit pand heb ik nog nooit gehoord. Geschiedenis van het dorp Hummelo dus. Het is een wandelroute met 18 afbeeldingen. De route voert de wandelaar door het centrum van het dorp. Op 4 juli 2020 zijn de eerste tegels van deze wandelroute door de geschiedenis geplaatst. Harold Pelgrom uit Hummelo heeft de afbeeldingen geselecteerd.

De route in Hummelo
De route in Hummelo.

Niet alleen in Hummelo…..

Behalve in Hummelo zijn er ook plannen om in Hengelo, Vorden, Zelhem en Steenderen een tegelroute re realiseren. In de toekomst zullen alle tegelroutes met elkaar worden verbonden via een fietsroute. Op deze manier kunnen de inwoners van Bronckhorst en de toeristen kennismaken met de lokale geschiedenis, een mooi initiatief.

Niet uniek.

Tijdens een vakantie hebben Joke en ik ook een soort geschiedenis pad gelopen, dit was volgens mijn herinneringen in Holten. Dit pad bestond uit tientallen paaltjes met een soort kubus erop die men kan draaien. Iedere zijde van de kubus vertelde een stukje geschiedenis. Het ging dan om de geschiedenis van de omgeving of geschiedenis van “de wereld”. Bij dit laatste kan men denken aan aardbevingen, oorlogen en dergelijke. Dit geschiedenis pad hebben wij niet helemaal gelopen, het was te lang en bevatte teveel paaltjes met informatie. Het initiatief voor de tegels in Bronckhorst is dus niet echt uniek, maar wel erg leuk! Ergens in de, nabije, toekomst zal ik een paar tegels nader beschrijven, tot die tijd zou ik zeggen: veel wandelplezier door de geschiedenis!

Even wandelen….

Het is nu prachtig weer, de zon schijnt en de temperatuur is nog redelijk aangenaam. Genoeg redenen om naar buiten te gaan! Joke en ik trekken onze wandelschoenen aan en gaan op weg. Richting rondweg, en van daaruit naar de Hessenweg richting Sliekstraat. Het is niet druk onderweg, een paar wandelaars gezien, dat is alles. Bij een beekje aan de Hessenweg hebben wij even staan kijken en deze foto gemaakt:

beekje aan de Hessenweg
Beekje aan de Hessenweg.
de fotograaf....
de fotograaf…

Hoewel wij vol goede moed aan deze wandeling zijn begonnen, zijn wij beiden best moe en is onze energie niet voldoende om een langere wandeling te maken. Dat was wel onze bedoeling. In alle wijsheid hebben wij besloten om richting huis te gaan. Morgen maar opnieuw proberen.

Naar "den Ooiman" en familie in Zelhem.

Zondagmorgen.

Het is zondagmorgen, vannacht heeft het behoorlijk geregend, maar het heeft ook gevroren. Dat is geen goede combinatie! Joke moet vanmorgen weer naar ” den Ooiman” . Hier werkt zij al ruim veertig jaar als vrijwilliger, petje af! Omdat de wegen mogelijk iets glad zouden kunnen zijn is zij vroeger als normaal van huis vertrokken. Gelukkig is zij zonder problemen aangekomen bij “den Ooiman” . Zelf heb ik, terwijl Joke weg was, voor het eten gezorgd. Heb het warm eten voorbereid zodat wij rond de middag aan tafel kunnen. De radio staat aan, en het is gezellig. Iets na elven was Joke weet thuis, gelukkig!

Familiebezoek.

Vanmiddag even naar familie in Zelhem geweest, altijd gezellig zo ‘n familiebezoekje. Zij hebben een jonge hond, een bijna jaar oude Hollandse herder, Thirza. Een heel lieve, speelse hond. Voor haar hebben wij een koekje meegenomen, en die heeft zij met smaak op gegeten. Wij hebben een poos met elkaar zitten praten, de tijd ging snel voorbij. Een zoon van hun is zeer sportief, hij doet aan survival. Vandaag had hij een wedstrijd in Westerbork. Hier is hij eerste geworden. Behalve een aandenken in de vorm van een aantal flesjes speciaal bier en glazen, maar ook een stropdas, heeft hij ook een klein geldbedrag gewonnen.

Een rustige avond achter aan tafel.

Vanavond geen bijzondere plannen, ja, ik schrijf nu dit blog. Dat doe ik vandaag achter aan tafel in de woonkamer. Vaak zit ik boven op mijn werkkamer te schrijven. De reden dat ik nu beneden zit is omdat ik het wel erg gezellig vind om beneden te zitten. Voor het schrijven van een blog heb je niet veel nodig: een computer en in mijn geval een kop koffie. De rest van de avond ga ik lezen, ik lees nu: “Onderstroom” van Arnaldur Indridason, een IJslandse schrijver.

Over de dijk vanaf Hoog-Keppel naar Laag-Keppel fietsen.

Het is mooi zonnig weer, en wij besluiten om even te gaan fietsen. Het is de bedoeling dat wij via de Mazouw en Hoog-Keppel naar de dijk langs de Oude IJssel fietsen. Vandaar naar Laag-Keppel en dan weer naar huis. Het is niet zo’n lange fietstocht, ongeveer een half uur. De temperatuur is circa 9 graden, maar de wind is hard en koud. Ben blij dat ik handschoenen aan heb en een muts op het hoofd.

Zwerfvuil genoeg in de bermen

Onderweg zien wij redelijk veel zwerfvuil liggen. Veel langs het fietspad vanaf het dorp Hummelo naar de Kipstraat. Hier fietsen veel scholieren. Zij halen regelmatig bij de winkel in het dorp lekkere dingen, en de verpakking gaat in de berm. Wij gaan binnenkort weer afval rapen, althans dat is de bedoeling. Zwerfvuil rapen is eigenlijk best demotiverend omdat je wel aan de gang kunt blijven. Iedere dag ligt er rotzooi, het dweilen met de kraan open!

Een rustig dorp met een golfbaan.

Hoog-Keppel is een rustig dorp, er is geen school meer, de winkel annex café is al lang geleden gesloten, er is dus weinig te doen. Toch komen er veel mensen naar de golfbaan voor een rondje golf. Bij de golfbaan is ook een restaurant, ben er nog nooit geweest. Vanuit sommige spreekkamers bij de huisartsen heb je uitzicht op de golfbaan, mooi om te zien.

Een bijna aanvaring met de brug in Hoog-Keppel.

Terwijl de dijk tussen Hoog-Keppel en Laag-Keppel op fietsen, komt er een groot vrachtschip aan. Pas op het allerlaatste moment giaat de ophaalbrug omhoog. De schipper moet zijn zijn schip in de achteruit zetten om niet de brug te raken. Het zag er even naar uit dat het schip de brug zou raken

Vrachtboot op weg naar Doesburg tegenover "Mulra" in Hoog-Keppel.
Vrachtboot op de Oude IJssel tegenover “Mulra” moest vaart minderen voor de brug.

Verder fietsend over de dijk komen wij aan in Laag-Keppel; ook een rustig dorp. Hier zitten geen winkels, maar wel een aantal ateliers en kunstenaars. Af en toe is er een dag waarop de Dorpsstraat is afgesloten en er een soort kunstmarkt is. Deze terekt veel bezoekers.

Weer thuis.

Uiteindelijk via het fietspad langs de Hummeloseweg naar de nieuwe rondweg. Wij zijn daar richting Groeneweg gefietst en daarna naar huis. Het was een heerlijke fietstocht!

Een regenachtige zondagmiddag in Hummelo.

Het is vandaag een beetje miezerig in Hummelo. Soms alleen motregen en even later weer een buitje. Wij hadden voor vandaag in gedachten om een wandeling te maken, maar om je nat te laten regenen, nou nee. Dus nog maar even wachten met het lopen. Vanavond misschien…..

Sport op televisie.

Op televisie is nu schaatsen vanuit Heerenveen en op België is er veldrijden. Wij, en dan met name Joke, vinden beide sporten leuk om te zien. Regelmatig wordt er gezapt van de ene naar de andere zender.

Word bestand invoegen in WordPress.

Zelf ben ik een poosje bezig geweest met het proberen om een Word bestand in te voegenin mijn blog. Had het idee dat de tekst er in zijn geheel in zou komen te staan, maar tot nu toe is het mij niet gelukt. Ik ben lid van een groep op Facebook voor WordPress gebruikers, misschien moet ik daar eens aankloppen voor hulp. Het zou wel heel mooi zijn om een document integraal te kunnen invoegen. Het kan veel overtypen schelen.

Toch nog even wandelen.

Rond drie uur ben ik even alleen gaan wandelen, via de Hessenweg naar de Sliekstraat. Aan het begin van de Hessenweg is een bospad dat naar de top van een heuvel voert. Dit pad is omzoomt met bomen, en zelfs met het weer van vandaag is het een mooi gezicht.

Pad naar de heuveltop.

Een stukje verder kom je langs een slootje die in verbinding staat met de kolk in het bos. Hier nestelen soms ijsvogeltjes, heb er nog nooit een in het echt gezien. Ook dit is een mooi plaatje van een plekje dicht bij huis:

het slootje bij de Hennendalseweg.

Terwijl ik doorloop richting Sliekstraat valt het huis van Markvoort echt op. Het is eind vorig jaar deels afgebrand. Nu, met dit trieste weer, lijkt het allemaal nog triester.

Berkenhof, het pand dat onlangs is afgebrand.

Bomenkap in de Hessenweg.

Het is niet over het hoofd te zien: in de Hessenweg worden bomen gekapt. Het gaat vooral om naaldbomen, maar ook loofbomen leggen het loodje. Was het eerst een dicht bos, nu blijven er op sommige plaatsen een paar bomen staan.

Waarom?

De vraag die nu aan de orde is, kan ik niet beantwoorden, maar ik heb wel enige ideeën. Het is vaak productiehout wat de maximale levensduur heeft bereikt. Verder speelt de droogte van de afgelopen zomer ook een rol. Veel bomen zijn dood gegaan doordat het te droog is geweest. Doordat het hout de maximale levensduur heeft bereikt, in combinatie met de droogte kunnen gevaarlijke situaties ontstaan. Takken kunnen uit de bomen vallen. In de Hessenweg wandelen en fietsen veel mensen. Voor hun veiligheid is ook de boseigenaar verantwoordelijk.

Gekapte bomen in de Hessenweg in Hummelo
In de Hessenweg worden momenteel veel bomen gekapt. Het is er kaal van geworden!.

Mooi plaatje.

Hoewel het een triest gezicht is, alle gevelde bomen die langs de zandweg liggen, levert het ook wel eens een mooi plaatje op. Het is ook goed dat de natuur in de vorm van paddenstoelen en zwammen haar gang kan gaan. Zij helpen bij het opruimen van de restanten van de bomen.

Dode boom vol met paddenstoelen.
Dode boom vol met paddenstoelen.

Het is wel te hopen dat er nieuwe aanplant komt. Zonder deze aanplant is het geen bos meer! De Hessenweg is een belangrijk onderdeel in de “natuurbeleving” voor veel inwoners. Iedereen vindt het een mooie weg, met aan beide zijden bomen en dichter bos. Het trekt veel wandelaars en fietsers. Mensen wandelen er met of zonder hond, kortom het is een plek voor ontspanning.

Een zondagmiddag wandeling.

De Grote Schure te koop!

Vanmiddag samen met Joke een wandeling gemaakt. Het was goed weer, niet koud en het was droog. Onder andere via de Spalderkampseweg gelopen. Voor een deel is deze zandweg goed begaanbaar, maar het laatste deel, vanaf de Houtloods/Grote Schure is het een stuk minder. Gaten en kuilen in de weg die vandaag volstonden met water. Bij “de Grote Schure” zagen wij een “te koop” bord staan. Volgens ons was het de bedoeling dat “Hummelo” ideeën en plannen kon aandragen voor de invulling en het gebruik van dit karakteristieke pand.

de Houtloods of “Grote Schure”.

Thuis, natuurlijk, even op huizensites gekeken, en ja, daar stond “de grote schure “. De vraagprijs: op aanvraag. Jammer date er dergelijk mooi pand niet voor de gemeenschap behouden blijft maar particulier bezit gaat worden. Ik vraag mij ook af hoe het nu verder moet met het Openluchtspel, de Grote Schure was al jaren lang het decor en de plek waar het Openluchtspel opgevoerd werd. Nu moeten de organisatoren op zoek naar een andere locatie.

Een akker.

Tijdens het wandelen vallen allerlei dingen op; zo is er een akker waar heet gewas dat er stond is gemaaid. Volgens mij zal dit gaan dienen als bemesting in plaats van kunstmest. In het gewas zitten nog zaden van de bloemen, denk dat het in de zomer wel een mooi gezicht zal zijn; bloemen die er door heen komen en al bloeiend de omgeving zullen opvrolijken. Verder is het doordat het zulk uitzonderlijk zacht weer is nog steeds groeizaam. Het gras in de weiden blijft maar doorgroeien. Voor de boeren is dat een meevaller, hoeven niet meteen de wintervoorraad aan te spreken.

Zaken die voorbij gaan.

Omroep Gelderland; Mijn Dorp.

Gisterenavond was bij Omroep Gelderland de serie Mijn Dorp te zien. Het dorp dat in oude filmbeelden voorbij kwam was Hummelo. Met veel plezier heb ik zitten kijken. Wat is er toch veel veranderd! Veel bedrijven die in beeld kwamen bestaan heden ten dage al lang niet meer. Hummelo had drie bakkers, er is nog een bakker over, en er is een kruidenier over (supermarkt SPAR) . Veel bedrijven bestaan niet meer: schoenmaker Greven, de schilders Jolink en Maandag, de kwekerij van Tuender, slagerij Bolt, bloemisterij Rexwinkel, fietsenmaker Overbeek (heden te dage garagebedrijf). deze opsomming is wat mij te binnen schiet en is lang niet compleet.

Mijn vader en een tante in beeld.

Het is vreemd en mooi om mijn vader in de bakkerij aan de Zelhemseweg bezig te zien, twee jaar voor mijn geboorte. Vader was deeg aan het kneden met een machine. Op het moment van filmen was vader veertig jaar, best wel jong. Ruim eenentwintig jaar na de film komt hij te overlijden in de leeftijd van 61 jaar.

Behalve de bakkerij van vader was ook de kruidenierszaak van mijn oom en tante in beeld. Tante Bertha was op dat moment een klant aan het bedienen aan de toonbank. Oom Evert is niet gefilmd

Beide zaken zaten naast elkaar aan de Zelhemseweg, de winkel had huisnummer 11 en de bakkerij huisnummer 13. Mijn grootvader heeft in de jaren ’20 beide panden gekocht, waarvan de bakkerij toen maalderij was. Later is de maalderij verbouwd tot bakkerij en woonhuis waar ik ben opgegroeid.

Rust.

Het dorp Hummelo was in de jaren ’50 een rustig plattelands dorp. Alleen de Coöperatie was een druk bedrijf, regelmatig reden daar vrachtwagens af en aan om goederen te brengen en op te halen. In de film was goed te zien hoe het dorp in de laatste zestig jaar is gegroeid. Veel nieuwbouw, de wegen zijn verhard, maar er zijn gelukkig geen of in ieder geval weinig gefilmde panden gesloopt.

Wat is gebleven is de Gouden Karper. Deze zaak is al generaties lang in handen van de familie Remmelink en haar nazaten. Hier gaat de geschiedenis nog door. In de film is de karper te zien die onder de veranda hangt. Hij hangt er nog steeds. De Gouden Karper is in de volksmond bekent als “de Krent”. In de verre omgeving kent men deze zaak.

De Eendracht.

Muziekvereniging “de Eendracht” , in de laatste jaren opgegaan in muziekvereniging “Hummelo en Keppel” samen met “Olden-Keppel” , de muziekvereniging uit Hoog-Keppel, was ook te zien. Wat mij is opgevallen is het embleem op de pet van de muzikanten. Het is een schild met een kruis erin, het wapen van de familie Van Rechteren Limpurg, de bewoners van het Tuinhuis en de eigenaren van het uitgestrekte landgoed

Veel gezichten gezien.

In de film komt ook de lagere school voor met haar leerlingen. Je ziet veel kinderen voorbij komen. De meisjes lopen in rijen, de jongens zijn aan het bokspringen. Jammer genoeg werden de namen van deze kinderen niet genoemd. Op Facebook staat een melding dat medio maart of april deze film in haar geheel nogmaals te zien in, en dan inclusief zoveel mogelijk namen. Dat zou heel mooi zijn.

Carbidschieten Hummelo.

Het is een traditie in Hummelo, op Oudejaarsdag knallen met carbid in oude melkbussen. Al een groot aantal jaren is er een wedstrijd carbidschieten. Zo ook dit jaar weer. Er wordt gestreden om de Karper- bokaal aan de Greffelink Allee. In de loop van de ochtend klinken de eerste schoten van de carbidbussen. Het aantal toeschouwers neemt gedurende de dag toe. Voor de inwendige mens is er ook van alles te krijgen. Het is een echte wedstrijd die door de deelnemers heel serieus genomen wordt. Maar nog belangrijker is het plezier dat men heeft.

Poster van heet carbidschieten in Hummelo.
Poster met de aankondiging van het carbidschieten op Oudejaarsdag 2018 in Hummelo.

Huisdieren en vuurwerk.

Het afsteken van vuurwerk is voor veel mensen een traditie die ze leuk vinden, maar voor bijna alle dieren is het een vervelende traditie. Op Oudejaarsavond was Jasper, onze overleden hond, altijd heel bang. Hij blafte aan een stuk door. Medicijnen van de dierenarts hebben nooit effect bij hem gehad. Hij wist zich geen raad, door het huis lopen en rennen en maar blaffen tot het schuim hem op de lippen stond. Naar voor Jasper en voor ons. Maar het afsteken van vuurwerk is voor alle dieren vervelend, of het nu huisdieren zijn of niet. Gelukkig komt er langzaam aan steeds meer verzet tegen deze traditie, misschien wordt het ooit nog eens verboden…..

Vuurwerk en dieren gaan niet samen heet de afbeelding met vuurwerk en een aantal dieren erop.
Klopt als een bus!

Het zal nog een dag, misschien twee dagen onrustig zijn met af en toe een doffe knal, maar dan keert de rust weer terug in Hummelo. Het normale leven gaat weer verder. Twee januari is mijn eerste werkdag van het nieuwe jaar. Alles begint weer van voren af aan. Ben benieuwd wat het nieuwe jaar voor ons in petto heeft.

Joke en de legpuzzel

Joke is bezig met een legpuzzel die zij van haar zus Annette heeft gekregen. Zittend onder de trap, met veel licht, doet Joke haar best om de puzzel te maken,. Af en toe stopt zij even om daarna met een frisse blik verder te gaan. Langzaam maar zeker krijgt het plaatje steeds meer invulling.

Joke zit onder de trap geconcentreerd haar puzzel te leggen.
Joke druk bezig met de legpuzzel.

Afbeelding van ede puzzel, zo moet het uiteindelijk worden.
Zo moet het worden… een heel gepuzzel!

Het is bijna 1 januari 2019, tijd om elkaar alle goeds voor het nieuwe jaar toe te wensen!

Foto van een klok die bijna middernacht aangeeft, bijna 1 januari, en twee glazen champagne.
Alle goeds voor 2019!

Ik sluit de laatste blog van dit jaar af met een oude Zegen-wens uit mijn jeugd:

Wij wensen iedereen veel Heil en Zegen voor het nieuwe jaar!

De “Huiskamer van Hummelo”. 

Vandaag was de Huiskamer van Hummelo het onderwerp van een bezoek van het College,  de Raad en de Commissieleden van de gemeente Bronckhorst. Het was behalve het bezichtigen van het resultaat ook een kans om van gedachten te wisselen tussen de politiek en de Dorpsraad Hummelo. De aanwezigen maakten een wandeling door de dorpskern.  Er is veel werk verzet om het eindresultaat te krijgen zoals de leden van de Raad en de Commissieleden te horen kregen.  De riolering is vernieuwd,  de aankleding van de straten is verfraaid,  de straatverlichting werd gemoderniseerd met een ouderwetse uitstraling,  maar ook de kerk maakt nu meer deel uit van de kern. Voot het even uitrusten zijn op diverse plaatsen banken geplaatst.   

Belangrijk om te horen was dat er soms een verschil tussen de snelheid van de Dorpsraad en die van de gemeente is.  Voor de Dorpsraad was het soms moeilijk om de vrijwilligers aan zich te blijven binden,  het duurde zo lang voor er iets gebeurde….  Voor de gemeente en de politiek was de procedure goed,  het gaat nu eenmaal niet zo snel als burgers willen, alles heeft een procedure welke gevolgd moet worden,  de plannen moeten goed zijn. 

Aan het begin van de wandeling werd een oude handwijzer onthult door de burgemeester en een delegatie van de Dorpsraad,  samen met Bertus Rutjens en Charles Lourens. Deze handwijzer is door Bertus Rutjens en zijn zwager Charles Lourens gemaakt. Een belangrijke gast was Jan Markvoort, hij staat op een oude foto bij een identieke handwijzer. 

Onder het koffie drinken bij “de Gouden Karper”  werd deze ochtend afgesloten met een pluim voor het werk van de Dorpsraad. 

De Dorpsraad van Hummelo wil in de toekomst over meer zaken meepraten,  bijvoorbeeld over de vergrijzing,   en de krimp.  Belangrijk is het  wel om als Dorpsraad voor voldoende menskracht,  maar vooral voor draagvlak te zorgen. 

Sneeuw! 

Vanmorgen bij het opstaan om 3.45 uur was de wereld wit. Mooi om te zien,  alles is wit en schoon,  de wereld is even helemaal “rein”. 

De Veldhof is nog niet door mensen en auto’s bezocht,  de sneeuw is nog ongerept.  Ben benieuwd naar de reactie van Jasper op de sneeuw tijdens het uitlaten. Zo vaak ziet hij geen sneeuw.  Toen hij jonger was ging hij altijd sneeuw eten, vond hij prachtig. Denk dat hij regelmatig buikpijn heeft gehad. De vraag is of de sneeuw nog even blijft liggen.  Meteoconsult vertelde om 6 uur via Omroep Gelderland dat het vrij snel zal verdwijnen.  Jammer!  Her en der in de provincie staat het verkeer stil en zijn wegen afgesloten voor het verkeer.  Wat een impact een klein beetje sneeuw al niet heeft…., wij zijn duidelijk niet veel gewend. 

Tijdens het uitlaten van Jasper zag ik dat de sneeuw al een beetje begon te smelten.  Jasper vond het heerlijk buiten. In iedere poot afdruk moest hij even snuffelen,  dat schiet dus niet op. 
Aan het einde van het zandpad van de Karper naar de Van Heeckerenweg moest Jasper even rondkijken en uitrusten, lopen in sneeuw is vermoeiend. 

Eènmaal thuis is Jasper meteen in slaap gevallen…. 

Even wandelen…… 

Vanmiddag is er schaatsen op de televisie,  ik ben niet zo’n televisie kijker,  en schaatsen kan mij niet boeien.   Buiten is het ongeveer vijf graden en bijna windstil.  Mooi om een eind te gaan wandelen. Opvallend is dat er mist op komst is. Vanaf de kant van  Zutphen rollen de eerste mistflarden richting Hessenweg. Boerderijen en andere bouwwerken verdwijnen deels uit het zicht.  De mist laat alleen maar een deel van het dak zien.  Verder lopende in de Hessenweg richting Sliekstraat blijkt de mist zich te beperken tot de kant van Zutphen,  maar dit blijkt gezichtsbedrog.  Eenmaal op de Sliekstraat zijn aan de rand van het bos weer mistflarden zichtbaar.  Bij een boerderij aan de  Zelhemseweg blaft een hond tegen van alles en nog wat.  Tussen het blaffen door  is het even erg stil, maar dan begint hij weer.  Wat zou hij nu weer zien?, ik kan er alleen maar naar gissen. 

Even later bereik ik de Spalderkampseweg,  het zandpad is goed begaanbaar,  maar op plekken waar geen zon komt is het verraderlijk glad. Goed oppassen waar ik mijn voeten en stokken neerzet,  ik heb geen zin in een valpartij. Onderweg op het  zandpad komen twee mountainbikers in volle vaart aangereden,  zij zijn duidelijk niet bang om te vallen,  en in een zoef zijn zij mij voorbij.  Ik hoor een deel van hun gesprek, luide stemmen die snel wegsterven als de afstand groter wordt. 

Het is tijd dat ik Joke een WhatsApp stuur,  zoals afgesproken.  Ik laat haar weten dat ik bijna thuis ben, nog een paar minuten.  Thuis is het behaaglijk warm en is de koffie klaar. 

Een zomeravond wandeling. 

Vanavond een wandeling over het landgoed Enghuizen gemaakt.  Heel mooi is het zicht op het “jagershuis”, vlakbij het “Tuinhuis”.

Daarna  een mooi pad opweg naar de oude pastorie. 

De oude pastorie van Hummelo is ook nog een tijdje lagere school geweest,  dit bij de nieuwbouw van de school. 

Nu op weg naar de oude schuur aan de Spalderkampseweg.  In het volle licht is goed te zien dat “enig”  onderhoud wenselijk is

Hete luchtballon. 

Het is dit jaar nog niet zoveel voorgekomen ; een luchtballon boven Hummelo.  Het is nu ook het goede weer voor een  ballonvaart.  Mooi gezicht in de schemering. Gelukkig had Jasper niets in de gaten,  want anders had hij de hele buurt bijelkaar geblaft…… 

Contact Bronckhorst Zuid 9 februari 2016

DSC00493
Zandewierde aan de J.D. Penekampweg 17 in Hummelo.

DSC00493

via Contact Bronckhorst Zuid 9 februari 2016.

In Contact van 9 februari stond een oproep voor vrijwilligers voor de begeleiding van de statushouders die in onze gemeente komen wonen. Deze oproep kan tot verschillende reacties leidden. Een deel van de bevolking zal deze nieuwe inwoners van harte welkom heten, en een ander deel heeft er moeite mee. In mijn omgeving hoor ik dat vrouwen bang zijn om langs het pand van Zandewierde te lopen of te fietsen. Men is vooral bang dat de statushouders hen zullen lastigvallen……. Ik denk dat de statushouders die er komen wonen wel iets anders aan hun hoofd hebben dan de plaatselijke vrouwen lastig te vallen. Ook het gevoel van onveiligheid kan onder de bevolking toenemen, toch is gebleken uit onderzoek door de politie dat in plaatsen waar asielzoekers wonen de criminaliteit niet is toegenomen. Het is een goede zaak om als inwoner van Hummelo deze groep te helpen en te laten integreren in ons dorp. Vanuit de gemeente, samen met VuchtelingenWerk Oost-Nederland wordt er een beroep op de bevolking gedaan. Helpen waar het kan en waarbij het nodig is. Noaberplicht zou ik zeggen is datgene wat wij behoren te doen. Ook zal er vanuit de diverse kerkelijke gemeenten een beroep op haar leden worden gedaan voor concrete hulp. Hoe zouden wij ons voelen als wij opeens vanuit ons veilige dorp naar Syrië of een ander land zouden moeten vluchten door oorlogsgeweld?  Wij zouden als Nederlanders elkaar opzoeken, bij elkaar op bezoek gaan,  samen praten in dat taaltje dat de Syriërs niet kunnen verstaan. Het zou onze onderlinge band versterken. Dit is ook van toepassing op de statushouders en de andere vluchtelingen. Zij zoeken landgenoten op, mensen met dezelfde achtergrond als zij zelf hebben. Integreren in een vreemd land is moeilijk, wij kunnen wel allerlei verwachtingen hebben, maar zouden wij zelf ook snel integreren in den vreemde? Voor de integratie is ook begrip voor een andermans cultuur nodig, en vooral veel geduld…..

Ik hoop dat veel mensen aan de oproep van de gemeente en VluchtelingenWerk gehoor geven en vrijwilliger willen worden. Ik in ieder geval wel.