Een wandeldag, rondom Hummelo en Keppel.

Vanmorgen al vroeg vertrokken voor een wandeling. De afgelopen nacht heeft het gevroren, en gedurende de hele wandeling is de temperatuur onder nul gebleven. Maar, met een zonnetje erbij gaat het lopen prima! Aan de Van Heeckerenweg, vlak bij “de Klevenhorst” kijk je uit op een brug in het bos. Vanmorgen was het licht mooi en daarom heb ik deze foto gemaakt

Brug aan de Van Heeckerenweg.

Onderweg af en toe iets eten om mijn bloedsuiker op peil te houden. Het koude weer vreet energie, dus als diabeet moet ik dit wel in de gaten houden. Via de Kampermanstraat ben ik naar de Broekstraat gelopen. Op de Laarstraat had ik de zon op de rug en ik voelde dat het iets warmer werd.

Meneer Tenkink en “de Runsvoort”.

Even later de Zelhemseweg op. Langs het oude huis van de familie Tenkink, “de Runsvoort.” Op de foto is de voorkant van het pand te zien.

Huis “de Runsvoort”

Als kind woonde ik vlakbij, maar ik ben toch maar eenmaal in het huis geweest. De familie Tenkink was buurt, maar zij bemoeiden zich met niemand om hen heen. Voor ons, de buurt, waren zij “meneer en mevrouw Tenkink.” en niet Willem en Mina. Ook weet ik nog dat Tenkink een jachthond had. Zijn naam: Dikkie. Zo werd ik vroeger ook genoemd. Op een dag, op weg van de lagere school naar huis , hoorde ik Tenkink roepen “Dikkie kom hier! Ik fietste hun inrit in en vroeg meneer Tenkink waarom hij mij had geroepen. Het antwoord was duidelijk “Ik riep jou niet, maar mijn hond!” Daarna draaide hij zich om verdween in het grote huis samen met de hond. Ik bleef verbouwereerd achter. Op Strava ziet deze wandeling er zo uit:

Het rondje Broekstraat van zondagochtend.

Wandelen door Hoog-Keppel.

Na het middageten wilde Joke nog een eindje wandelen, even langs de oude AVIKO. Van de ochtendwandeling was ik voldoende uitgerust, dus zijn wij samen gegaan. Onderweg veel wandelaars gezien. In Hoog-Keppel zijn wij door de wijk de Brinkenhorst gelopen tot wij op een weg kwamen richting golfveld. Deze weg gaat na het huis “nieuw leven” over in een zandpad begroeid met gras. Omdat de vorst nog in de grond zit was het niet modderig. Via de Hessenweg weer naar huis gelopen. Onderweg met een kennis uit het dorp gesproken die ook aan het wandelen was. Vanavond blijf ik thuis, even de voeten en benen rust gunnen! Route van vanmiddag:

Wandelen door Hoog-Keppel.

Het was vandaag echt een wandeldag, mede dankzij het mooie weer. Hoop dat er nog veel van zulke dagen volgen.

Rondje langs de Jachthaven “Bommen Berend”.

In de afgelopen dagen hebben Joke en ik regelmatig gewandeld. Hier in de omgeving, is het altijd mooi. Een mooie wandeling voerde ons vanaf de parkeerplaats bij het gezondheidscentrum in Hoog-Keppel via de jachthaven Bommen Berend in Laag-Keppel naar de Hessenweg en weer richting parkeerplaats.

Wandelend over de dijk.

De wandeling voerde ons over de Monumentenweg richting Rijksweg. Hier moesten wij oversteken om op een dijkje te komen. Langere tijd is deze dijk afgesloten geweest, ook voor wandelaars. Nu kun en mag je langs het hek de dijk op.

Het wandelen op deze plek is bijzonder: eerst zie je de weilanden en even later loop je vlak langs de Oude IJssel met een rietkraag naast je, mooi!. De dijk voert je richting jachthaven. Onderweg heeft Joke nog een “kunstwerk” met schelpen gemaakt die langs de dijk liggen:

Joke haar kunstwerk.

Bij de jachthaven heb je een mooi uitzicht op de jachthaven

Jachthaven “Bommen Berend”.

Bij de voormalige sluis.

Even doorlopen en je komt bij de voormalige sluis van Laag-Keppel. Nu natuurlijk niet meer als zodanig in gebruik, maar wel een mooi restant van vroeger. Hier zijn de volgende foto ‘s gemaakt:

Deze wandeling hebben wij in Strava opgenomen, gewoon omdat het een leuke manier is om te zien hoever en waar je hebt gelopen. Op Strava ziet de wandeling er zo uit:

Onze route.

Bij de jachthaven zijn wij de dijk blijven volgen. Je komt dan uit in de Dorpsstraat in Laag-Keppel. Deze weg is normaal gesproken erg druk met verkeer, maar deze dag viel het mee. Eenmaal bij de Rijksweg zijn wij langs het zorghotel de Oude Zutphenseweg ingelopen. Even via Jan de Jagerlaan naar de voormalige kleuterschool nu “de Warande”, en van daaruit naar de Hessenweg. Het was daar behoorlijk modderig en nat. Her en der stonden plassen. Het was soms goed oppassen om niet in een plas te stappen. Na een uur wandelen kwamen zij weer op de parkeerplaats bij de auto. Het was een mooie wandeling!

Oud en Nieuwjaar, politiek en wandelen.

Het jaar 2020 zit er weer op! Het is een jaar om snel te vergeten, onder andere door de Corona Pandemie. Deze pandemie heeft heel het land platgelegd. Allerlei groepen zijn van mening dat Corona niet bestaat. Mijn advies aan hen is: ga eens kijken op een Corona afdeling in een ziekenhuis. Het is meer dan een gewoon griepje zoals sommige regeringsleiders suggereren. Het is ook het jaar van een verbod op vuurwerk afsteken. In Hummelo is het carbidschieten om de Karper bokaal voor het eerst in 20 jaar niet doorgegaan. De organisatoren konden de onderlinge afstand niet garanderen. Een wijs besluit. Een vuurwerkverbod is er toch gekomen, ook weer een wijs besluit. Het was een hele opluchting, letterlijk en figuurlijk. Eindelijk eens een jaarwisseling zonder de benauwde lucht van kruitdamp. Voor iedereen een verademing, , maar vooral voor de mensen met luchtwegproblemen. Voor deze groep zou een permanent verbod op vuurwerk, ook voor de komende jaren echt een opluchting zijn! Ook de open haarden zijn slecht voor luchtwegpatiënten, maar ook “gezonde” mensen vinden de rooklucht vaak vervelend.

Wandelen en wandelaars

Op nieuwjaarsdag heb ik al vroeg in de morgen een wandeling gemaakt. Het was nog erg rustig, en de kucht was fris (geen kruitdampen). Ook was het nog een beetje mistig, dit samen met de stilte en rust was een bijzondere ervaring. Ik heb volop genoten! Opvallend dag er zo weinig vuurwerk afval onderweg te zien was. Goed voor Moeder Natuur! Wat mij betreft komt er een permanent vuurwerk verbod. De laatste tijd valt het mij steeds vaker op: ik zie veel mensen wandelen, alleen of in een groepje. Wandelen is ineens populair geworden. Met dank aan de lock-down door de Corona. De afgelopen dagen heb ik alleen, maar ook met Joke regelmatig een wandeling om Humelo gemaakt. Nooit zulke lange tochten, een kilometer of vijf tot zeven vinden wij op dit moment voldoende en ver genoeg.

De wandeling van 1 januari 2021.

Thuis sporten in plaats van bij de spotschool.

Bij een bedrijf in sportartikelen hebben wij een paar halters voor ons beiden gekocht en ook gewichten voor om de enkels die je gebruikt bij het lopen. Het is in ieder geval goedkoper als een bezoek aan de sportschool die trouwens momenteel allemaal dicht zijn….. Iedere dag trainen wij met de halters en regelmatig loop ik een rondje met een paar kilo extra aan mijn benen. Het bevalt goed, en je moet toch iets om in conditie te blijven? Ik ben een paar jaar geleden lid geweest van een fitness club in Zelhem. Ben er mee gestopt, het werd mij te prijzig. Momenteel betaal je al snel een euro of veertig per vier weken voor onbeperkt sporten, dat is wel heel veel geld!

De politiek.

Deze week is ook het politieke werk weer begonnen. Heb de agenda bijgewerkt tot en met juli 2021 met afspraken rondom de politieke activiteiten, het zijn er heel veel, ik ben dus vaak “onder de pannen” voor wat betreft mijn politieke activiteiten. Niet dat ik dit erg vind, ik vind het leuk werk. Op maandag 4 januari was alweer de eerste fractievergadering van de Partij van de Arbeid, nu natuurlijk digitaal. Deze avond was het begin van het nieuwe seizoen vol vergaderingen, overleggen en werkbezoeken, leuk!

Naar de apotheek wandelen.

Wij zijn even naar de apotheek in Hoog-Keppel gewandeld. Er lagen medicijnen voor mij klaar. Het was goed weer, droog en behoorlijk warm, circa 14 graden Celsius. Beiden hebben wij toch een das om en best wel dikke jassen aan. Op de heenweg zijn wij via de Hessenweg gelopen, met ongeveer een half uur waren wij in Hoog-Keppel. Bij de apotheek was het erg rustig, ik was meteen aan de beurt. Joke stond buiten en leunde tegen de muur. Op de terugweg zijn wij door het dorp Hoog-Keppel gewandeld. Langs de voormalige gemeentewerf, richting Doesburgse Pad. Beiden dachten wij dat het pad redelijk tot goed begaanbaar was….. Helaas, het was een terugweg vol glijden en glibberen. Je moest je hoofd er goed bijhouden, kijken waar je nu weer je voeten moet neerzetten zodat je niet onderuit gaat. Bij boerderij “de Reuze” in de heg zat een roodborstje, hij bleef gewoon zitten toen wij eraan kwamen. Hebben deze foto gemaakt, het lijkt wel alsof de roodborst aan het poseren is:

de roodborst in de kale heg.

Een paar stappen verder zag Joke dit nestje in de heg zitten, nu natuurlijk verlaten, maar heel mooi om te zien:

Het verlaten vogelnest.

Het laatst stuk langs de wei op het Doesburgse Pad ging goed, maar eenmaal ter hoogte van de Groeneweg was het weer erg modderig en glibberig. Toen wij thuis kwamen waren wij nat van het zweet door de hoge temperatuur en zijn onder de douce gegaan. De wandelschoenen hebben in de berging even een dag staan drogen. Net zijn ze door mij schoongemaakt, klaar voor weer een volgende wandeling!

Even wandelen en mijn archief opruimen.

Zowel gisteren als vandaag een mooie wandeling gemaakt. Vanmorgen samen gewandeld, via de Sliekstraat naar de Hessenweg en daar de Ruurlose Allee in. Aan het eind van dit pad de Rijksweg overgestoken en via de dode arm van de Oude IJssel richting Laag-Keppel gelopen. Het was hier en daar een beetje modderig en glibberig onderweg, maar dat was geen probleem. In Laag-Keppel weer de Rijksweg overgestoken naar de Oude Zutphenseweg, vandaar naar de Hessenweg en weer richting huis. De route ziet er als volgt uit:

Srava opname van de ochtendwandeling van 20 november 2020.
Een mooie wandeling dichtbij huis.

Binnen het uur waren wij weer thuis, helemaal opgefrist, heerlijk!

In Laag-Keppel zag Joke deze boom staan, helemaal verkleurd in een omgeving dat nog een beetje groen is.

Een boom in herfsttinten tussen het groen.

Enghuizen route wandelen.

Gisteren heb ik alleen een route gelopen, de Enghuizen route, bijna 4,5 kilometer lang. Vanaf de Van Heeckerenweg richting Tuinhuis gelopen. Daar even een foto van het Jagershuis gemaakt, altijd een mooi plekje

het Jagershuis op Landgoed Enghuizen.

Het Jagershuis staat op een eilandje. Mogelijk heeft hier ooit een voorganger van het huidige “kasteel” gestaan. Het Jagershuis is van oorsprong een tuinpaviljoen met op het dak een duiventil. In 1868 zijn er twee zijvleugels aangebouwd. Het Jagershuis is een rijksmonument.

De wandeling voert via het bos naar “de Klevenhorst”, nu in gebruik als rustpunt voor onder andere wandelaars en fietsers. De Klevenhorst is ook een rijksmonument, en stamt uit de eerste helft van de 19e eeuw. Van hieruit is nog maar een klein stukje naar huis. Het was opvallend rustig, ik ben geen mens tegengekomen tijdens deze wandeling.

Mijn archief ordenen en opruimen.

In loop van een aantal jaren heb ik erg veel bestanden op mijn laptop staan, en het is op zijn zachts gezegd nogal onoverzichtelijk. Tijd om daar verandering in aan te brengen! Hiervoor gebruik ik het programma OneNote van Microsoft. Het vergt enige gewenning, maar het werkt prima. Na twee dagen af en toe opruimen en ordenen ben ik nu bijna klaar. Ik wil alleen nog een onderverdeling maken in de verschillende notitieboeken zoals OneNote de mappen noemt. Ik kan allerlei bestanden verplaatsen, een andere naam geven en zelfs twee of driemaal opslaan in verschillende notitieboeken. Een redelijk technische uitleg voor iets opbergen op een manier waarop je het ook nog kunt terugvinden.

deel van mijn notitieboeken in OneNote.

Het is wel een prettig idee dat mijn laptop nu iets beter is opgeruimd!

Wachten op de regen die komen gaat.

Het is bijna twee uur in de middag, en wij zitten binnen. Een beetje sport kijken en even met de blog bezig. Vanmorgen hebben wij samen een korte, maar mooie, wandeling gemaakt. Via de rondweg naar de Hessenweg en vandaaruit weer naar huis. Voor mij is het mooiste deel van deze wandeling de Hessenweg zelf , en dan met name het gezicht op de Weppel. Het stuk van de Weppel dat ik daar kan zien komt uit het bos en verdwijnt onder mijn voeten door richting dorp. Het is niet zo ver deze wandeling, 2,4 kilometer, maar we doen het toch maar. Tijdens de wandeling hebben wij alleen maar een bodywarmer (Joke) en een vest (ik) aangehad. De temperatuur is prima, eigenlijk is het veel te warm voor de tijd van het jaar. Wel was de wind behoorlijk tijdens het wandelen. De weersverwachting voor vanmiddag is niet zo best. Er is een erg grote kans op regen. Jammer, dat beperkt je in de dingen die je kunt doen. Wij wachten nu op de regen die komen gaat…..

Steeds meer wandelaars te zien.

Het valt mij de laatste tijd echt op: ik zie steeds meer wandelaars. Wandelaars in kleine groepjes of alleen, met en zonder rugzak. Een groot aantal van hen lopen volgens mij het Graafschapspad. Deze lange wandelroute komt door Hummelo, vandaar dat ik dit denk. Nu, met de Corona crisis, is wandelen populairder dan ooit. Mensen kunnen het individueel doen, of met meerdere personen. Het is ook een vorm van bewegen die zeer weinig blessures geeft. Uit onderzoek van de Koninklijke Wandelbond Nederland blijkt dat de “natuurbeleving” een belangrijke reden is waarom mensen wandelen., net als het verbeteren van de conditie. Voor mij is wandelen een manier van bewegen waarbij ik ook nog dingen om mij heen goed kan zien, de dingen in de berm, de wolkenpartijen, kortom ik zie veel meer als op de fiets bijvoorbeeld.

Natuurbeleving is belangrijk voor wandelaars, en wandelen is goed voor de conditie.

Het regent, een beetje…..

Het is nu bijna kwart voor drie, en het regent heel licht in Hummelo. De lucht is betrokken en het wordt donkerder. Achter aan de tafel waar ik zit te werken kan ik mijn toetsenbord bijna niet meer zien. Ik hoop dat het gaat regenen, deze miezerregen is ook niks. Ondertussen begint het harder te waaien, misschien drijft de regen alsnog over….. Het is nu wachten op de regen die komen gaat (of niet).

Ontmoeting met een kunstschilder.

Vanmiddag, tijdens een korte wandeling door de Hessenweg, stond bij de Weppel tegenover de Hennendalseweg Tommy Bauling te schilderen.

beekje aan de Hessenweg
de Weppel aan de Hessenweg waar Tommy schilderde.

Het resultaat van een paar uur schilderen bij de Weppel door Tommy:

Dit is het resultaat van het schilderen van Tommy van vanmiddag.

Tommy is lid van de fractie van de Partij van de Arbeid in Bronckhorst, daar ken ik hem van. Het schilderen heeft hij zichzelf aangeleerd, een zogenaamde autodidact. Veel van zijn schilderijen hebben de natuur als onderwerp, maar ook woningen schildert hij regelmatig. Ieder jaar exposeert Tommy met zijn schildersgroep, Pictura Gelria, in de kerk in Hoog-Keppel. Een paar jaar geleden heb ik deze expositie bezocht. De kwaliteit van de werken was meer dan goed, en voor mijn gevoel stak Tommy daar nog bovenuit. Ook heeft hij enige keren een solo (verkoop) expositie gehad, onder andere in het gemeentehuis in Hengelo, maar ook bij wijnboerderij ” ‘t Heeckenbroek” in Drempt. Tommy heeft een plek op blogspot: https://tommybauling.blogspot.com/. Neem hier maar eens een kijkje voor meer schilderijen.

Boerderijtje aan de Dubbeltjesweg in Hoog-Keppel.

Deze boerderij grenst aan het golfveld van de Keppelse Golfclub in Hoog-Keppel. Komende vanaf het Gezondheidscentrum richting Drempt, ligt dit pand aan de rechterhand en is het laatste huis in de bebouwde kom van Hoog-Keppel.

Het “Wapen van Heeckeren” in Hummelo.

Dit schilderij is van het “Wapen van Heeckeren” , een café en later ook restaurant in Hummelo. Hier heeft jarenlang de familie Oosterink de scepter gezwaaid. De laatste uitbater van de familie Oosterink was Evert-Jan, samen met zijn vrouw Ewa, een Poolse vrouw. Behalve dit cafe had Evert-Jan ook nog een boerderij. Ik weet nog dat hij heel lang met een paard voor de ploeg zijn land aan het ploegen was. Evert-Jan was een vriend van mijn broer Henk.

Ook fotografie.

Tommy maakt ook goede foto’s , Ook hier weer de natuur als inspiratiebron en onderwerp van de foto’s. Mogelijk gaat hij zich hier ook meer mee bezighouden. Ik hoop hier in de toekomst een aantal van zijn foto’s te kunnen laten zien.

Weer richting huiswaarts….

Na een kort gesprek met Tommy zijn wij verder gelopen naar huis. Nog even een tussenstop bij de SPAR voor een paar kleine boodschappen. Wij gaan een taart maken voor mijn verjaardag. Ik verwacht niet dat er bezoek komt, zeker gezien de Corona-pandemie. Alleen een zus van Joke komt, verdere verwachten wij niemand. Wij maken er een mooie dag van met ons beiden, te beginnen met een heerlijk ontbijt.

De Wrangebult en de Witte en Zwarte Kolk in Hummelo.

Tijdens een wandeling door de Hessenweg even het Sterrenbos ingelopen. Dit Sterrenbos ligt op de grens van Hummelo en Laag-Keppel. Via de Wrangebult naar beneden, en dan richting kolken. In vroeger tijden was de Wrangebult een plek waar misdadigers werden opgehangen…… De Wrangebult wordt ook wel Galgenberg genoemd. Voor alle duidelijkheid: er is enige verwarring over de naam. Soms spreekt met van de Wrangebult en een andere keer heeft men het over de Galgenbult. Ik hou het maar bij de Wrangebult. Ooit zijn er bloederige gevechten geweest op of om de Wrangebult. Nu is het een populair wandelgebied

de Zwarte Kolk
De Zwarte Kolk in Hummelo

Een korte geschiedenis van dit gebied.

In de vroegere tijd was de Wrangebult waarschijnlijk een offerplek. De naam Wrang is een oud Nederlands woord voor pijn of pijnlijk. Wrange betekend ook wrong (zoals een haarwrong/vlecht) een met een gevlochten omheining afgesloten heilige plek. Op de Wrangebult stond een galg en een geselpaal. Hier werden misdadigers berecht en bestraft, vaak op een gruwelijke manier. De straffen in deze tijd waren niet mals, op het minste of geringste vergrijp stond bijvoorbeeld een geseling. In latere tijden, de Middeleeuwen, waren er regelmatig gevechten tussen inwoners van Hummelo en Keppel. Vaak werd de tegenstander in een kolk geworpen waar hij een vreselijke dood stierf hij verdronk. Maar ook vrouwen waren slachtoffer: velen werden als heks aangemerkt en stierven ook in de kolk.

Trouwen met een Keppelse vrouw.

Aan het einde van de Middeleeuwen moest een jongeman die met een meisje uit Keppel wilde trouwen een afkoop betalen in de vorm van een soort feest of met bier. Hiermee werd de bruid zogenaamd vrijgekocht. Deze traditie is nog vrij lang in ere gehouden.

De Weppel en het Hennendaal.

De beide kolken zijn restanten van de oude arm van de Rijn die hier heeft gelopen. In loop der jaren is deze arm dichtgeslibd. De aan- en afvoer van het water van de kolken gaat via een klein beekje, de Weppel. Deze stroomt door het Hennendaal en komt uit in het bos achter de oude pastorie aan de Spalderkampseweg. De naam Hennendaal verwijst trouwens ook naar iets onprettigs, namelijk de dood. Een Henne kleed draagt de overledenen bij de begrafenis…

Trap in het Sterrenbos die naar de Wrangebult voert.

Een middagwandeling richting Hoog-Keppel.

Het is vandaag uitzonderlijk mooi weer. Het lijkt op het vroege voorjaar, zeg eind april, begin mei. Bij ons in de tuin bloeit de Cosmea nog volop.

De Cosmea in volle bloei, medio november.

Het lijkt ons een goed idee om een fijne wandeling te maken. Dus: wandelschoenen aan en rugzak op en daar gaan we! Via de Groeneweg richting rondweg, even oversteken en de Groeneweg verder volgen tot de afslag naar het Doesburgse Pad. Het is in de loop der jaren steeds smaller geworden; op sommige stukken kun je niet meer naast elkaar lopen, zeker niet tot het bruggetje. Dit bruggetje is een verzameling planken die na al de jaren losser zijn gaan liggen, veel mensen vinden het dan ook een eng punt in het Doesburgse Pad. Eenmaal voorbij dit bruggetje lopen wij langs een weiland en gaan zo richting Oude Zutphenseweg. Veel mensen noemen dit ten onrechte de Hessenweg. Bij boerderij “de Reuze” zijn wij het paadje naast de boerderij ingegaan, richting Hoog-Keppel. Eenmaal moesten wij aan de kant voor mountainbikers, maar verder was het vrij rustig op dit pad. Bijna aan het einde kwamen wij een mevrouw tegen met twee hondjes, een teckel en een hond van een ander ras. Deze laatste hond was door haar geadopteerd uit Roemenië. Daar zijn zeer veel zwerfhonden, en regelmatig adopteren Nederlandse mensen een dergelijke hond. Wij hebben even met haar staan praten en zijn toen weer verder gelopen. Via een afslag komen wij op de Hessenweg uit. Het is tijd om richting huis te gaan. Al wandelend zie je veel mooie dingen, en van sommigen maak je dan een foto.

Joke in de Hessenweg.
Zwammen op een boomstam.

Tuinvijver bij “de Reuze”
De Hessenweg is mooi!

Aan het eind van de Hessenweg weer via de rondweg richting huis, een heerlijke wandeling van bijna 4,5 kilometer.

Van alles wat…..

 Na een lange periode weer eens een blog van mijn hand. Beiden zijn wij ziek geweest,  ik een beetje, Joke al een  langere tijd. Nu gaat het weer een beetje beter met ons, gelukkig maar! De afgelopen periode hebben wij voor elkaar gezorgd.

Langzaam beginnen wij weer een beetje met wandelen en af en toe een stukje fietsen. Dit allemaal met inachtneming van de Corona regels. Veel zaken kunnen niet meer, maar gezondheid gaat nu boven alles!

De computercursussen in ” de Boerderij ” in Zelhem gaan voorlopig niet door, dit in tegenstelling tot het werk bij de dagverzorging. Dat gaat wel gewoon door tot onze verbazing. Bij de dagverzorging komen over het algemeen oudere mensen met een matige tot zwakke gezondheid. Het is eigenlijk onverantwoord om de dagverzorging door te laten gaan, maar de organisatie zal wel weten wat zij doet althans dat hopen wij dan maar.

De afgelopen weken een beetje aan het wandelen geweest, en wat ons opvalt is dat wij her en der mondkapjes langs de weg zien liggen. Wij willen blijkbaar wel onszelf beschermen, maar om de natuur, in dit geval vogels en andere dieren, te beschermen komt niet in ons op.  Het wordt achteloos weggesmeten. “Heb ik er geen last meer van” lijkt het motto te zijn. 

Nu even iets luchtigere dingen: 

Tijdens de wandelingen zie je veel moois als er oog voor hebt. Natuurlijk maken wij daar een foto van en genieten er dan ook thuis nog een keer van. Een paar foto’s staan hieronder.

Ak deze foto ‘s zijn dichtbij onze woonomgeving gemaakt. Je hoeft niet ver te reizen om iets bijzonders te kunnen zien. Gelukkig gaat het lopen steeds beter en worden de afstanden met iedere wandeling iets groter, op deze manier verleggen wij onze grenzen iedere keer een beetje.

De politiek is ook weer begonnen na het zomerreces. Momenteel speelt het plaatsen van windmolens in Bronckhorst een grote rol. Dit ten onrechte, er is nu alleen nog maar sprake van het vaststellen van een plan. De gemeenteraad heeft vorig jaar besloten dat windenergie en daarmee ook windmolens pas in 2022 weer op de agenda komen na de gemeenteraadsverkiezingen.. Een ander hot item is de zorgverzekering voor mensen met een minimum inkomen. De gemeente is van plan om deze verzekering te beëindigen. Volgens de wethouder zullen de huidige gebruikers worden begeleid en ondersteunt bij het vinden van een voor hen passende verzekering. Ook zou er niemand financieel op achteruit gaan, ja, misschien zelfs iedere maand nog wat extra overhouden….. Hierover hebben wij zo onze twijfels. Over beide onderwerpen is het laatste woord nog niet gezegd.

Veel vergaderingen, van de fractie, de raadscommissies, en andere organisaties, gebeuren du digitaal. Zeer efficiënt, maar niet echt leuk. Deze week heb ik drie digitale bijeenkomsten. Iedere organisatie gebruikt weer een andere programma, Teams, Zoom, enz., enz. Intussen is mijn laptop ruim voorzien van dergelijke programma ‘s.  Soms zie ik door de bomen het bos niet meer……

Wandelen.

Vanmorgen hebben Joke en ik een mooie wandeling gemaakt. In de Hessenweg een pad ingeslagen. Het was duidelijk een niet veel belopen pad, het werd steeds smaller en meer overwoekerd. Uiteindelijk kwamen wij bij een bietenveld uit. Hier liep het pad dood…. Dan maar langs de rand van het bietenveld lopen, richting Sliekstraat. Daar aangekomen de straat oversteken en richting Dolman op gegaan. Bij Dolman na de laatste schuur het pad is, naar het bos. 
Gezicht op Hummelo vanuit bos bij 
Dolman.
Vanaf dit pad naar de Ruurlose Allee gelopen.  Daar de Rijksweg overgestoken naar de dode arm van de Oude IJssel, met op een gegeven moment Kasteel Keppel aan de linkerzijde.
Kasteel Keppel.
Beiden hadden wij zin in een kop koffie, dus besloten wij om bij de Gouden Leeuw op het terras iets te drinken. Helaas…. het terras was gesloten. Dus maar doorlopen naar de Hessenweg, en vandaar via de rondweg naar huis. Al met al een goed begin van de zondag! 
In Strava ziet onze wandeling er als volgt uit:

Een vroege gast en een vreemde vogel.

Vanmorgen, het was goed en wel licht buiten, zat deze vroege gast, een vink, heerlijk bij ons op de stoep zaadjes en dergelijke te pikken. Het is een behoorlijk forse knaap, zoals je op de profielfoto kunt zien. Vorige week hebben we een vreemde gast op bezoek gehad, een bonte specht.

Vink in profiel, onze vroege gast!

Even later draaide de vroege gast zich om en heb ik deze foto gemaakt.

Vink achter het huis.

Vorige week hadden wij bezoek van een bonte specht, echt een vreemde vogel hier achter het huis. Heel mooi om te zien. Dit was het eerste jaar dat wij hem bij ons in de tuin hebben gehad, echt bijzonder!

De bonte specht, de vreemde vogel.

De specht deed zich te goed aan de pindakaas, met zijn grote snavel is de pot trouwens zo leeg…, maar dat geeft niets, ook een specht moet nu eenmaal leven.

Veel weet ik niet af vinken en spechten. Weet dat vinken zaden eten. Zij zijn algemeen voorkomende vogels en behoren tot de zelfde familie als de huismus.

Het lijkt op dit moment wel voorjaar. De zon schijnt uitbundig en er is niet teveel wind. Wij hebben net een wandeling door het bos gemaakt van ongeveer 3,6 kilometer. Wij zijn via Laag-Keppel naar de Ruurlose Allee gelopen en via de Sliekstraat weer richting huis. Het is nu erg droog in het bos, wij hebben een paar goede buien nodig. In het bos nog een paar keer het hameren van de specht gehoord, een mooie roffel!

Ik stond even in dubio: doe ik de winterjas aan of de dunnere jas. Het werd de dikkere jas. Eigenlijk was het niet nodig, maar de wind is nog behoorlijk fris.

Eenmaal thuis nog even naar buiten, maar in de tuin zitten vind ik toch nog net te fris, zeker met de wind erbij. Ben dus maar weer naar binnen gegaan. Radio aan en verder aan dit blog werken.

Eindelijk! Weer eens een blog.

Zo, nu eindelijk weer eens een nieuw bericht van mijn hand. De afgelopen maanden heb ik gebruikt om te herstellen van de rugoperatie die zeer goed verlopen is. Heb voor het eerst in vijftien jaar geen pijn meer, en ik loop zonder krukken en/of stok.

Het Corona virus.

Het werk, zowel politiek als wat betreft de bibliotheek ligt stil. Tenminste tot 6 april. Een lange periode, Nederland komt tot rust (of niet….) Voor de bibliotheek betekend deze Corona uitbraak dat alle vestigingen gesloten zijn. Voor de politiek heeft het tot gevolg dat de fractievergaderingen bijvoorbeeld via de app FaceTime op de iPad gehouden worden, is iedere deelnemer veilig in zijn of haar eigen omgeving.

Daginvuling.

De afgelopen maanden gebruikt om de conditie weer een beetje op peil te krijgen. Regelmatig wandelen en fietsen helpen daarbij enorm. Gisteren zijn wij even naar Zelhem gefietst, moest bij Welkoop iets halen. Toch bijna 20 kilometer fietsen (19,3 om precies te zijn….). Het was heerlijk weer, wel een beetje wind, maar dat vonden wij niet zo erg.

Iedere dag proberen wij een half uur tot een uur te bewegen. Afwisselend wandelen en fietsen. Je merkt dat de conditie en het uithoudingsvermogen toenemen met het verstrijken van de tijd. Nu is het momenteel ook heerlijk weer om in de buitenlucht iets te doen. Her en der staan al bloemen en planten in bloei die nu eigenlijk nog niet horen te bloeien. Zo staan aan de Sliekstraat een paar Goudsbloemen in volle bloei tussen de restanten van andere planten. Je moet het alleen willen zien. Ook in onze tuin steken verschillende planten nu hun kopjes boven de grond of komen uit de knop. Het is eigenlijk geen winter geweest, het seizoen wat nu achter ons ligt. Bijna geen vorst, ja, soms een beetje nachtvorst, maar over het algemeen te zacht en te nat. Ik hoop wel dat de zomer niet hetzelfde gaat worden als vorig jaar: extreme temperaturen en extreme droogte. Wij moeten maar gewoon afwachten…..

Een regenachtige zondagmiddag in Hummelo.

Het is vandaag een beetje miezerig in Hummelo. Soms alleen motregen en even later weer een buitje. Wij hadden voor vandaag in gedachten om een wandeling te maken, maar om je nat te laten regenen, nou nee. Dus nog maar even wachten met het lopen. Vanavond misschien…..

Sport op televisie.

Op televisie is nu schaatsen vanuit Heerenveen en op België is er veldrijden. Wij, en dan met name Joke, vinden beide sporten leuk om te zien. Regelmatig wordt er gezapt van de ene naar de andere zender.

Word bestand invoegen in WordPress.

Zelf ben ik een poosje bezig geweest met het proberen om een Word bestand in te voegenin mijn blog. Had het idee dat de tekst er in zijn geheel in zou komen te staan, maar tot nu toe is het mij niet gelukt. Ik ben lid van een groep op Facebook voor WordPress gebruikers, misschien moet ik daar eens aankloppen voor hulp. Het zou wel heel mooi zijn om een document integraal te kunnen invoegen. Het kan veel overtypen schelen.

Toch nog even wandelen.

Rond drie uur ben ik even alleen gaan wandelen, via de Hessenweg naar de Sliekstraat. Aan het begin van de Hessenweg is een bospad dat naar de top van een heuvel voert. Dit pad is omzoomt met bomen, en zelfs met het weer van vandaag is het een mooi gezicht.

Pad naar de heuveltop.

Een stukje verder kom je langs een slootje die in verbinding staat met de kolk in het bos. Hier nestelen soms ijsvogeltjes, heb er nog nooit een in het echt gezien. Ook dit is een mooi plaatje van een plekje dicht bij huis:

het slootje bij de Hennendalseweg.

Terwijl ik doorloop richting Sliekstraat valt het huis van Markvoort echt op. Het is eind vorig jaar deels afgebrand. Nu, met dit trieste weer, lijkt het allemaal nog triester.

Berkenhof, het pand dat onlangs is afgebrand.

Een zondagmiddag wandeling.

De Grote Schure te koop!

Vanmiddag samen met Joke een wandeling gemaakt. Het was goed weer, niet koud en het was droog. Onder andere via de Spalderkampseweg gelopen. Voor een deel is deze zandweg goed begaanbaar, maar het laatste deel, vanaf de Houtloods/Grote Schure is het een stuk minder. Gaten en kuilen in de weg die vandaag volstonden met water. Bij “de Grote Schure” zagen wij een “te koop” bord staan. Volgens ons was het de bedoeling dat “Hummelo” ideeën en plannen kon aandragen voor de invulling en het gebruik van dit karakteristieke pand.

de Houtloods of “Grote Schure”.

Thuis, natuurlijk, even op huizensites gekeken, en ja, daar stond “de grote schure “. De vraagprijs: op aanvraag. Jammer date er dergelijk mooi pand niet voor de gemeenschap behouden blijft maar particulier bezit gaat worden. Ik vraag mij ook af hoe het nu verder moet met het Openluchtspel, de Grote Schure was al jaren lang het decor en de plek waar het Openluchtspel opgevoerd werd. Nu moeten de organisatoren op zoek naar een andere locatie.

Een akker.

Tijdens het wandelen vallen allerlei dingen op; zo is er een akker waar heet gewas dat er stond is gemaaid. Volgens mij zal dit gaan dienen als bemesting in plaats van kunstmest. In het gewas zitten nog zaden van de bloemen, denk dat het in de zomer wel een mooi gezicht zal zijn; bloemen die er door heen komen en al bloeiend de omgeving zullen opvrolijken. Verder is het doordat het zulk uitzonderlijk zacht weer is nog steeds groeizaam. Het gras in de weiden blijft maar doorgroeien. Voor de boeren is dat een meevaller, hoeven niet meteen de wintervoorraad aan te spreken.

Een wandeling en een lastige vraag.

Een wandeling.

De afgelopen dagen hebben wij niet zoveel gedaan dat het vermelden waard is. Wel zijn wij even naar de apotheek in Hoog-Keppel gelopen. Het was heerlijk wandelweer. Zijn via de Hessenweg naar Hoog-Keppel gelopen, rugzak op, drinken (sportdrank) mee en gewoon heerlijk wandelen. Het is altijd mooi wandelen in de Hessenweg. Omdat het niet zo koud was, waren wij beiden helemaal bezweet, thuis gekomen konden we meteen onder de douche. Alles was vochtig van het zweet. Na een douche weer helemaal fris.

Hessenweg richting Hoog-Keppel.

In de bibliotheek,.

Toen ik gisteren in de bibliotheek aankwam was er een storing. de inleverautomaat deed niets, en de uitleenautomaat ook niet. Ik ben bij een lege kar gaan staan en heb de mensen die wilden inleveren gezegd dat zij hun boeken op de kar konden leggen. De vraag die ik het meest heb gehoord was of en wanneer de boeken van het pasje werden afgeschreven. Gelukkig was er al een collega bezig met het innemen van de boeken. Nadat alles weer werkte begon voor mij het normale werk. Ik heb onder andere reserveringen gezocht, en zowaar ruim tien stuks gevonden.

Een lastige vraag……

Een bezoeker van de bibliotheek sprak mij aan. Meneer had een vraag: hij is op zoek naar een boek over Polen, geschreven door een Engelse dame die uit Israël afkomstig is….. Natuurlijk ben ik oo zoek gegaan naar dat boek. Na een minuut of tien heb ik de zoektocht gestaakt, de informatie was te summier. Toen merkte deze meneer op dat hij thuis een papiertje had met de naam van de schrijfster en de titel van het boek. Hij dacht dat ik het boek wel zou kennen……

Eerste Kerstdag 2018 en een gebakken kip…..

Eerste Kerstdag, ‘s-ochtends:

Het is rond vijf uur als ik op deze Eerste Kerstdag uit bed kom. Niet zo vroeg als anders gelukkig! Joke staat rond zeven uur op. Vanmorgen gaat zij weer naar “den Ooiman”. Hier helpt zij al bijna veertig jaar om mensen naar de kerk te brengen. Een enorm lange periode! Het is een groep vrijwilligers vanuit de kerk van Hummelo die dit iedere zondagmorgen doet. In de kerken verspreid over de hele wereld staat men vandaag stil bij het Kerst- evangelie, de geboorte van Jezus Christus. Wij gaan niet meer naar de kerk, ook niet op deze Eerste Kerstdag. Zelf ben ik vanmorgen bezig met het bakken van de biologische kip voor Joke, vindt zij lekker. Het goed bakken van deze kip duurt een poosje, maar ik vind het leuk om te doen, dus dat is geen probleem.

De kip is gekruid, en is nu klaar om gebakken te worden.
De gekruide kip is klaar om gebakken te worden…….
De kip is gebakken en zit in de pan en ziet er heerlijk uit.
De kip is gebakken en ziet er heerlijk uit.

Kerstkaarten fantasie:

Het wordt weer een groene kerst, dus geen sneeuw. De temperatuur wordt ongeveer vijf graden en het blijft vandaag droog. Zoals Joke opmerkte: de kerstkaarten moeten wij maar aanpassen. Op veel kaarten staat een landschap bedekt met een dikke laag sneeuw. Dat komt in Nederland amper voor. Het is meestal een groene kerst. Ik ben het met haar eens, hoewel het plaatje van een huis of kerk in de sneeuw heel romantisch is, blijkt de werkelijkheid totaal anders te zijn. Wij hebben vaak regen, of in het gunstigste geval een beetje vriezend weer, maar eigenlijk bijna nooit een echte witte kerst.

Even wandelen:

Vanmiddag een eind gewandeld, vanaf huis naar de Hessenweg en via de Sliekstraat weer richting huis. Het is ideaal wandelweer, de temperatuur is goed, het is droog en er is bijna geen wind. De afstand is ongeveer drie kilometer. Nadat wij weer thuis aangekomen waren, hebben wij even een programma terug gekeken via de tv-app van Ziggo. Ideaal als je eens een programma mist, om wat voor reden dan ook.

Zondagmorgen wandeling.

http://www.mywellness.com/public/activity/91bb2962-ad6e-4978-a071-3f523410c391

Vanmorgen een mooie wandeling gemaakt. Vanuit het huis via de Van Heeckerenweg en de Kampermanstraat naar de Broekstraat gewandeld. Tegenover de Klevenhorst is heel veel gekapt. De hele houtwal voor de sloot is weg; jammer! De brug ligt nu opeens open en bloot in het zicht.

Langs de Kampermanstraat liep ik volop in de wind, het was redelijk koud en ik was blij met mijn handschoenen tijdens deze wandeling

Via de Broekstraat richting Laarstraat. Het is op dit punt bijna de helft van de afstand. Nu via de Zelhemseweg naar huis. Bij het kerkhof voelde ik mijn benen zwaarder worden, nog even volhouden en dan ben ik thuis.

Deze hele wandeling duurde 1 uur en 11 minuten, dat viel mij mee.

Thuis heb ik op Joke gewacht, zij was naar Den Ooiman.

Een wandeling langs de dode arm van de Oude IJssel.

Vandaag een mooie wandeling van ongeveer vijf kilometer gelopen langs de dode arm van de Oude IJssel. Vanuit ons huis via de Dorpsstraat en Sliekstraat  naar de boerderij van Dolman. Daar de laan in tot de Rijksweg en toen overgestoken naar de parallelweg. Na een poosje wandelen richting Laag-Keppel linksaf geslagen een smal pad in.

Dit pad heb ik een keer gelopen tijdens een vierdaagse. Het was voor mij toen een onbekend stukje van de gemeente. Je loopt eerst een stuk langs bouwland en weilanden. Dan kom je bij de dode arm van de Oude IJssel. Toen wij langs de Oude IJssel liepen, was er een vrij jonge herdershond aan het zwemmen onder het toeziend oog van zijn vrouwtje. Opvallend vonden wij het grote aantal bramenstruiken. Dit plekje goed onthouden, kunnen wij binnenkort eens bramen gaan plukken…..

Op een gegeven moment zagen wij aan de overzijde van de dode arm kasteel Keppel liggen. Een mooi kasteel, tussen de  bomen en struiken door ligt het daar heel majestueus. In het water

Kasteel Keppel
Kasteel Keppel gezien vanaf de overzijde van de dode arm van de Oude IJssel

drijven waterlelies met witte bloemen, een mooi gezicht.

Joke heeft even op de waterdoorlaat, die naar de sloot langs de parallelweg loopt,

Joke geniet van het uitzicht.
Joke staat op de doorlaat en geniet van het uitzicht.

staan genieten van het mooie uitzicht. In de wei waar wij langs zijn gelopen lagen twee Lakenvelders heerlijk in de zon.

Wij zijn aan het begin van de middag gaan wandelen, eigenlijk op  het heetste moment van de dag. Toch was de wandeling daardoor niet echt te zwaar. Het is gewoon fijn om samen te wandelen. Wel drinken bij ons, zowel energydrank als water. De energydrank heeft Joke niet  nodig gehad, gelukkig maar.

Nadat wij bij de brug in Laag-Keppel uitkwamen, de brug bij het stoplicht, zijn wij via het fietspad weer richting huis gelopen. Nog even via de parallelweg naar de oversteekplaats bij dr. Nieuwenhuisen, en toen waren wij weer bijna thuis.

Het was een erg mooie wandeling, dichtbij huis en toch (bijna) helemaal nieuw. Een aanrader!

 

Sneeuw! 

Vanmorgen bij het opstaan om 3.45 uur was de wereld wit. Mooi om te zien,  alles is wit en schoon,  de wereld is even helemaal “rein”. 

De Veldhof is nog niet door mensen en auto’s bezocht,  de sneeuw is nog ongerept.  Ben benieuwd naar de reactie van Jasper op de sneeuw tijdens het uitlaten. Zo vaak ziet hij geen sneeuw.  Toen hij jonger was ging hij altijd sneeuw eten, vond hij prachtig. Denk dat hij regelmatig buikpijn heeft gehad. De vraag is of de sneeuw nog even blijft liggen.  Meteoconsult vertelde om 6 uur via Omroep Gelderland dat het vrij snel zal verdwijnen.  Jammer!  Her en der in de provincie staat het verkeer stil en zijn wegen afgesloten voor het verkeer.  Wat een impact een klein beetje sneeuw al niet heeft…., wij zijn duidelijk niet veel gewend. 

Tijdens het uitlaten van Jasper zag ik dat de sneeuw al een beetje begon te smelten.  Jasper vond het heerlijk buiten. In iedere poot afdruk moest hij even snuffelen,  dat schiet dus niet op. 
Aan het einde van het zandpad van de Karper naar de Van Heeckerenweg moest Jasper even rondkijken en uitrusten, lopen in sneeuw is vermoeiend. 

Eènmaal thuis is Jasper meteen in slaap gevallen….