Wandelen met de Garmin eTrex 30x.

Sinds een paar dagen heb ik een Garmin eTrex. Ik ben er erg blij mee. Na een paar problemen met het instellen van het systeem is nu alles naar wens.

De Garmin eTrx 30x.

Na een paar dagen bezig te zijn geweest met het leren kennen van allerlei instellingen, en het naar mijn zin aanpassen van alles werd het tijd voor een wandeling. Via diverse websites kun je zogenaamde GPX-bestanden downloaden. Dit zijn de routes die je gaat lopen. In mijn geval heb ik de route “Hummelo Linksom” gelopen.

De route van vandaag, 10 kilometer.

Deze route begon bij “de Gouden Karper” en ging richting Hessenweg, vandaaruit naar de Oude Zutphenseweg. Bij de “oude” AVIKO rechtdoor de Tolstraat in en bij de doorgaande weg richting Broekstraat. Vandaaruit naar de Kampermanstraat en via de Van Heeckerenweg weer naar huis. De hele wandeling duurde bijna twee uur. Ik wilde het opnemen in Strava, maar ik heb iets fout gedaan, en dus is er iets opgenomen…… Thuis wachtte mij een heerlijk kop dampende koffie, lekker!

Veel wandelaars onderweg.

Tijdens deze wandeling heb ik veel andere wandelaars gezien. Het is opvallend hoeveel mensen nu wandelen tijdens de lock-down.. Een mevrouw die ik onderweg tegenkwam bij “de Klevenhorst” woont in het Hyndendael. Zij liep met haar rollator. Zij vertelde mij, tijdens een kort gesprekje, dat zij iedere dag wandelt, “ik vind wandelen leuk” aldus deze mevrouw. Onderweg zag ik wandelaars die alleen liepen, maar ook groepjes van twee of drie personen.

Uitspanning “de Klevenhorst”.

Gebruik van de Garmin.

De Garmin werkt verbluffend eenvoudig, als je het door hebt. Je download een route en die sla je op. Deze route kun je op een later moment activeren om te gaan wandelen. Een blauwe pijl wijst je de weg, deze volgt de route die in een bepaalde kleur wordt aangegeven. Ik vond het eenvoudig om te gebruiken. Bij afslagen en deregelijk krijg je een geluidssignaal, zo van “pas op”. Het is mijn bedoeling om ook wandelingen te gaan opnemen die ik dan weer in het programma Basecamp kan terug zien op de kaart. Voorlopig heb ik een aantal wandelingen op mijn lijst staan die ik binnenkort eens wil gaan lopen. Onder andere in Baak en Lochem. In mijn blog zal ik regelmatig over een wandeling die ik heb gemaakt vertellen.

Een vergeten stukje oorlogsgeschiedenis.

Wie van Hummelo naar Zelhem rijdt komt, vaak ongemerkt, langs een vergeten stukje oorlogsgeschiedenis. Aan de Zelhemseweg staat een monument voor het werkkamp “De Wittebrink”, genoemd naar het buurtschap waar het gevestigd is. Naast het fietspad staat een monument ter nagedachtenis aan dit werkkamp en haar arbeiders. Het monument stelt het werk voor dat de arbeiders moesten doen, de heide ontginnen en bomen rooien. Vandaar de man met de schop en een ander met een kruiwagen. Het kamp was aan de overkant van de weg, daar waar nu een woning staat.

Het werkkamp en haar bewoners.

Het werkkamp “De Wittebrink” was in de jaren ’30 van de vorige eeuw, tijdens de grote crisis, een werkkamp ten behoeve van de werkverschaffing. Mensen zonder werk werden hier tewerk gesteld voor de Heidemij om in Hummelo bos en heide te ontginnen. Het bos werd gekapt, de heide werd ontgint om op deze manier de grond als landbouwgrond te kunnen gebruiken. Het werkkamp werd door circa 140 arbeiders bevolkt die voor het grootst deel uit het westen van het land kwamen.

De Rijksgebouwendienst zorgde voor de bouw van de benodigde barakken, terwijl Landgoed Enghuizen de grond beschikbaar stelde. Van al deze barakken is niets meer over, op een barak na, het barak van de beheerder. Dit is nu in gebruik als particuliere woning. Op het terrein van het werkkamp stonden vier of vijf barakken voor de huisvesting van de arbeiders.

De oorlogsjaren.

Gedurende de eerste jaren van de Tweede Wereldoorlog waren er ook Joodse arbeiders uit bijvoorbeeld Den Haag die hier tewerk werden gesteld. Onder deze Joodse arbeiders waren ook een aantal Joodse NSB’ers (!) Ook hebben er mogelijk jonge gedetineerden uit Penentiaire Inrichting “de Kruisberg” verbleven in dit werkkamp, waarvan enkelen zijn gefusilleerd door de bezetters. Het kamp had schamele voorzieningen, zo waren er voor de circa 140 arbeiders twee woonbarakken. Ook was er een opslagloods voor groente en kolen, een soort kantine, een opslagruimte voor dekens en matrassen die uit strozakken bestonden en een pomphuis. Er was een primitief toilet voor de arbeiders, niet meer dan een aantal emmers onder een afdak. Medische zorg werd verleend door de Hummelose huisarts dokter Westerbeek van Eerten.

De Joodse arbeiders waren relatief veilig in het kamp tot de nacht van 2 op 3 oktober 1942. In deze nacht besloot de Duitse bezetter om de kampen op te heffen. Op de Joodse feestdag Jom Kipoer werden de arbeiders gedeporteerd naar kamp Westerbork. Het verhaal gaat dat de Joodse arbeiders te voet naar Laag-Keppel moesten lopen en vandaaruit verder op vervoer werden gesteld naar Westerbork . Van hieruit werden zij verder getransporteerd, vaak de dood tegemoet.

Na de bevrijding….

Na het einde van de oorlog werd het kamp door de geallieerden gebruikt als doorgangskamp voor Duitse krijgsgevangenen en onder andere ook NSB’ers en SS’ers. Na de bevrijding heeft een bedrijf hier haar fabriek gehad, er werden eier-sorteermachines geproduceerd. Dit bedrijf is na een aantal jaren vertrokken. Nu is het een particuliere woning, maar wel een woning met een (beladen) geschiedenis.

Het monument aan de Zelhemseweg in Hummelo voor dit vergeten stukje oorlogsgeschiedenis.

Een dag vol van bewegen en kerststerren.

Het is vandaag een dag vol van bewegen geworden. De dag ben ik goed begonnen met vanmorgen na de koffie een wandeling, niet zover, 3,7 kilometer. Joke had niet zoveel zin om mee te gaan, onder andere omdat haar bloedsuiker nog niet echt hoog genoeg was, maar ook omdat zij eigenlijk te weinig heeft gegeten voor een wandeling. Op Strava ziet het er zo uit:

De ochtendwandeling.

Na het ontbijt stond er een geschenk voor de verjaardag van Joke. achter het huis. Vrienden hebben een leuk, suikervrij!, pakket voor haar samengesteld. Echt leuk en vooral lief.

Na het middageten, een kop heerlijke soep en een paar boterhammen, zijn wij rond een uur of half twee op de fiets gestapt voor een tocht. Onder andere via de dijk langs de Oude IJssel richting Drempt gefietst. Even bij tuincentrum Bloemendaal een paar oliebollen gekocht, er stond daar een kraam. Daarna via de Kerkstraat weer richting Achter Drempt, en van daaruit langs de geboorteplek van Joke, de Tolstraat, weer naar huis via de oude AVIKO. Joke heeft het opgenomen in Strava, en het ziet er zo uit:

Onze fietstocht op Strava.

Eenmaal thuis, zo rond kwart voor drie, heerlijk een kop koffie gezet en een oliebol gegeten, beiden waren heerlijk! Wij waren beiden blij dat wij van het zadel afkonen. Pijn in het achterwerk en last van de knieën. Op dat moment is een bankstel of gewone stoel een zaligheid.

Onderweg veel wandelaars en fietsers gezien, ondanks het feit dat het niet echt stralend weer was, eerder bewolkt. Wij hebben nog wel een luchtballon gezien toen wij op de dijk fietsten. Helaas was hij te ver weg om een duidelijke foto te kunnen maken.

Kerststerren van papier.

Joke is al een poosje bezig met het vouwen en knippen van kerststerren. Nu is het bijna zover: zij kunnen opgehangen worden. Zij komen achter tegen het raam te hangen, Joke heeft de sterren voorzien van een goudkleurige kraal in het midden, echt mooi! Over de kerststerren van papier heb ik gisteren ook geschreven: Van alles wat, korte aantekeningen over ons. De door Joke gemaakte sterren zijn prachtig!

Strava afbeelding met de wandeling van vanmorgen en de fietstocht van vanmiddag.
De kerststerren van Joke hangen voor het raam.
De door Joke gemaakte sterren, prachtig!

Vanavond wordt het een rustige avond, ik ga even lezen en Joke kijkt naar onder andere “Project Rembrandt”, vanavond alweer de laatste aflevering.

Van alles wat, korte aantekeningen over ons.

De afgelopen periode hebben wij iedere dag de vogels gevoerd. Het resultaat is dat wij veel vogels in de tuin hebben. Heel mooi, al die vogels achter het huis. Maar… jammer genoeg hebben wij behalve veel vogels nu ook een aantal muizen achter het huis, en daar zijn wij niet echt blij mee. Wij hebben gisteren nog een emmer met strooivoer bij de Welkoop gekocht, maar deze emmer hebben wij net terug gebracht. Vogels voeren is prima, maar wij willen liever geen muizen rondom het huis! Een voormalige buurvrouw had eens een nest met jonge muizen in haar tuin; “schattig” vond zij dat, wij waren minder gecharmeerd van al die muizen.

Naar de pijnpoli.

De afgelopen dagen hebben wij onder andere het ziekenhuis bezocht in verband met de gordelroos van Joke. Zij heeft via de pijnpoli een behandeling met acupunctuur gehad. Dit helpt haar goed, alleen heeft Joke nog wel pijn, maar dan vooral in de morgen en de avond. Volgende week bellen wij weer even met de pijnpoli voor een nieuwe behandeling. Als deze tweede behandeling ook zo goed werkt, kan het zijn dat Joke helemaal pijnvrij wordt. Dat zou fantastisch zijn! Wij hopen dat deze tweede behandeling net zo veel effect heeft als de eerste, en dat het op korte termijn kan gebeuren.

Tijdschriften ophalen in Hengelo.

Jose, een fractiegenoot van mij, gaat verhuizen naar Doetinchem. Intussen is zij haar huis een beetje aan het opruimen. Wat zij niet mee wil of kan nemen gaat weg. Zo ook een stapel met een aantal jaargangen van National Geographic. Ik zag haar “aanbieding” voor deze tijdschriften op Facebook staan. Ik heb meteen gereageerd en gezegd dat ik wel belangstelling had. Maandag was het zover: ik heb de tijdschriften bij haar in Hengelo opgehaald. Ik dacht dat het een paar tijdschriften zouden zijn, maar het was een big shopper vol! Het was dan ook een heel gewicht, eerst naar de auto lopen en toen naar boven op de studeerkamer in een boekenkast gepakt. Nu heerlijk bladeren en lezen in de tijdschriften. Het mooie is dat het vaak themanummers zijn, dus een bepaaald thema uitdiepen. Niet alle onderwerpen vind ik interessant, maar er blijft nog genoeg te lezen over.

Kerstster maken

Het zijn nu de weken voor Kerst, en in huis wordt het steeds gezelliger. Joke is bezig met het vouwen en knippen van papieren kerststerren. Deze komt voor het raam te hangen. Het wordt vast mooi! Het knippen is het lastigste, je moet een vaste hand hebben en het papier moet niet gaan schuiven…. Dat zijn twee dingen die best moeilijk zijn, vooral het verschuiven van het papier. Als voorbeeld voor de ster gebruikt Joke een filmpje op YouTube. Dat is soms handig als je het even niet meer precies weet. Helaas gaan de dames en heren op You Tube veel sneller dan Joke dat kan, dus regelmatig even op de pauze-knop drukken is dan de oplossing.

Even naar Zelhem, en een fijne wandeling .

Het was onze bedoeling om vanmorgen even naar Doetinchem te fietsen, maar er moesten nog meer boodschappen komen, dus zijn wij naar Zelhem gegaan met de auto. In Zelhem halen wij vaker boodschappen, en het is dichtbij, alle winkels die wij nodig hebben zijn er, dus waarom niet? Joke is even naar de supermarkt geweest en ik ben naar de drogist en de boekhandel geweest. Bij de drogist wat spullen gekocht en bij de boekhandel een agenda die ik van plan ben te gaan gebruiken als dagboek, https://dicksblog.nl/2020/11/13/zal-ik-met-een-dagboek-beginnen/. Mijn keuze is gevallen op een rode agenda, met vrij grote pagina’s zodat ik lekker veel ruimte heb om dingen te noteren. Hoewel de boekhandel in Zelhem alles heeft wat ik nodig heb, en nog veel meer, is het niet “mijn” boekhandel. Mijn voorkeur gaat uit naar boekhandel Raadgeep en Berrevoets in Doetinchem.

Boekhandel Raadgeep en Berrevoets.

Als ik in Doetinchem ben loop ik meestal even bij mijn favoriete boekhandel, Raadgeep en Berrevoets https://www.libris.nl/raadgeepenberrevoets/ naar binnen. Gewoon even snuffelen tussen alle boeken is altijd een beetje een feestje voor mij. Ik hou van boeken, de opmaak van een een boek, de geur van het papier en de drukinkt; heerlijk! Al sinds mijn middelbare schooltijd kom ik in deze boekhandel. Na verloop van tijd leer je de medewerkers kennen en er ontstaat een soort band. Raadgeep is onderdeel van Libris, Raadgeep bestaat als boekhandel al sinds 1842, al een heel lange tijd. De winkel zit in de Hamburgerstraat. midden in het centrum.

Een fijne wandeling.

Na de middag hebben Joke en ik een fijne wandeling gemaakt. Wij zijn via de Kipstraat naar de oude AVIKO gelopen en daar de Oude Zutphenseweg in. Halverwege zijn wij het Doesburgse Pad in gegaan richting Hummelo. Nadat wij een paar foto’s hebben gemaakt van een boom met , naar wij aannemen, tonderzwammen op de stam zijn wij verder gelopen. In de volksmond spreekt men over de Tondelzwam.

Tonderzwammen op boomstam.

Hierna zijn wij verder gelopen richting bruggetje. Dit bruggetje is hard aan renovatie toe. Veel planken liggen los, de planken zijn door het vocht en de algen spiegelglad geworden. Er moet echt iets aan gebeuren! Aan de rechterhand ligt een sloot, de naam heb ik nooit geweten. Thuis heb ik er een topografische kaart op nageslagen en de sloot is de Rode Beek. Hier, aan het Doesburgse Pad, komt hij uit in een soort kikkerpoel, heel dicht bij boerederij “de Korte Dag”.

de Rode Beek naast het Doesburgse Pad in Hummelo.

“Het Zand” in Hummelo, een huis met een geschiedenis.

Ontstaan en bewoners van “Het Zand”.

In Hummelo staat aan de Keppelseweg een huis, met in de gevel de naam: “Het Zand” Voor zover mijn geheugen reikt woonde daar onze huisarts Gerrit van Donselaar met zijn gezin. Mijn familie van moeders kant heeft een band met dit huis. Mijn grootvader, Albert Evers uit de Velswijk, heeft als metselaar meegeholpen aan de herbouw van dit pand na de verwoestende brand die woedde op 17 juni 1936. Het huis was pas 12 jaar oud. Het was een riet gedekte woning. Na de herbouw heeft het pand een pannendak gekregen. De “bouwheer” en eerste bewoner van het pand was dokter Westerbeek van Eerten, (Bart Pil werd hijgenoemd) huisarts in Hummelo en zijn, omvangrijke, gezin. Later heeft zijn schoonzoon, dokter Gerrit van Donselaar, hier gewoond en zijn praktijk gehad.

Stichting “Zandewierde” en het zwembad.

Toen ik nog op de lagere school zat gingen wij klassikaal zwemmen in het zwembad dat achter de woning stond. Veel mensen in Hummelo hebben in dat zwembad de eerste basisbeginselen van het zwemmen geleerd. Toen heette het gehele complex al “Zandewierde” , een woongemeenschap voor lichamelijk gehandicapte mensen. Behalve een zwembad was er ook een manege. Van Donselaar was de oprichter van Stichting “Zandewierde” Hij was een paardenliefhebber, en in zijn visie was het goed voor mensen met een handicap om te zwemmen en paard te rijden. Deze visie was de reden voor het oprichten van Stichting “Zandewierde”.

“Zandewierde” weg uit Hummelo.

Mijn buurman, Leen Langeweg, heeft jaren bij “Zandewierde” gewerkt. In de latere jaren is de manege vertrokken uit Hummelo, en is het zwembad afgebroken. Met de komst van de nieuwe huisarts, dokter Hans Nieuwenhuisen, ging ook de functie van doktershuis verloren. Nieuwenhuisen vestigde zich in een pand aan de Groeneweg in Hummelo waar hij praktijk voerde. De laatste jaren is het deel waarin de mensen met een handicap woonden in gebruik bij diverse organisaties en een bedrijf.

Wandelen door de geschiedenis.

Tegelroute Hummelo.

Het zal iedereen wel eens zijn opgevallen: in de trottoirs en soms op paaltjes zitten platen met een afbeelding rondom het centrum van Hummelo. Soms gaat het om een gebouw, soms een straat. Wat al deze afbeeldingen met elkaar gemeen hebben is dat het allemaal geschiedenis is. Het zijn gebouwen die niet meer bestaan, of ingrijpend zijn gewijzigd, zoals ook een arrestantenlokaal. Van dit pand heb ik nog nooit gehoord. Geschiedenis van het dorp Hummelo dus. Het is een wandelroute met 18 afbeeldingen. De route voert de wandelaar door het centrum van het dorp. Op 4 juli 2020 zijn de eerste tegels van deze wandelroute door de geschiedenis geplaatst. Harold Pelgrom uit Hummelo heeft de afbeeldingen geselecteerd.

De route in Hummelo
De route in Hummelo.

Niet alleen in Hummelo…..

Behalve in Hummelo zijn er ook plannen om in Hengelo, Vorden, Zelhem en Steenderen een tegelroute re realiseren. In de toekomst zullen alle tegelroutes met elkaar worden verbonden via een fietsroute. Op deze manier kunnen de inwoners van Bronckhorst en de toeristen kennismaken met de lokale geschiedenis, een mooi initiatief.

Niet uniek.

Tijdens een vakantie hebben Joke en ik ook een soort geschiedenis pad gelopen, dit was volgens mijn herinneringen in Holten. Dit pad bestond uit tientallen paaltjes met een soort kubus erop die men kan draaien. Iedere zijde van de kubus vertelde een stukje geschiedenis. Het ging dan om de geschiedenis van de omgeving of geschiedenis van “de wereld”. Bij dit laatste kan men denken aan aardbevingen, oorlogen en dergelijke. Dit geschiedenis pad hebben wij niet helemaal gelopen, het was te lang en bevatte teveel paaltjes met informatie. Het initiatief voor de tegels in Bronckhorst is dus niet echt uniek, maar wel erg leuk! Ergens in de, nabije, toekomst zal ik een paar tegels nader beschrijven, tot die tijd zou ik zeggen: veel wandelplezier door de geschiedenis!

Even wandelen….

Het is nu prachtig weer, de zon schijnt en de temperatuur is nog redelijk aangenaam. Genoeg redenen om naar buiten te gaan! Joke en ik trekken onze wandelschoenen aan en gaan op weg. Richting rondweg, en van daaruit naar de Hessenweg richting Sliekstraat. Het is niet druk onderweg, een paar wandelaars gezien, dat is alles. Bij een beekje aan de Hessenweg hebben wij even staan kijken en deze foto gemaakt:

beekje aan de Hessenweg
Beekje aan de Hessenweg.
de fotograaf....
de fotograaf…

Hoewel wij vol goede moed aan deze wandeling zijn begonnen, zijn wij beiden best moe en is onze energie niet voldoende om een langere wandeling te maken. Dat was wel onze bedoeling. In alle wijsheid hebben wij besloten om richting huis te gaan. Morgen maar opnieuw proberen.

Een korte wandeling.

Vanmiddag een korte wandeling over het fietspad langs de rondweg gemaakt. Het was goed weer, een dreigende lucht waar af en toe een spat regen uit valt.

Onderweg ben ik een aantal wandelaars tegen gekomen die zich net als ik niet zo druk maken over de dreigende wolken boven hen.

Wandelen heeft als voordeel dat je veel ziet onderweg. In de berm ligt hier en daar zwerfafval. Soms is het een blikje, maar ook mondkapjes. Deze laatsten zijn nieuwkomers bij het zwerfafval. Ik begrijp überhaupt niet dat mensen hun afval zomaar in de berm gooien. Neem het mee naar huis en gooi het daar weg, natuurlijk wel ik de goede container.

Al lopende kijk ik even opzij en zie daar een gele bloem in volle bloei staan. Het is een paardenbloem die bloeit.

Paardenbloem
Paardenbloem.

Opvallend dat deze plant nog in november bloeit. Dit is voor mij een teken dat het klimaat aan verandering onderhevig is. De seizoenen zijn vlakker van aard. Er zijn wel uitschieters, maar dan alleen in de zomer met extreem hoge temperaturen. Nu, op 1 november is het veel warmer als in vroegere tijden. Wij zijn getuigen van een bijzonder fenomeen; het klimaat is hard aan het veranderen, en dat is geen goede zaak. Ik maak mij zorgen, en met mij gelukkig veel andere mensen. Er moet iets veranderen in onze manier van leven en omgaan met de natuur en de aarde.

Na een half uur stap ik ons huis weer binnen met een bijzondere foto van een paardenbloem die bloeit in november.

Gewoon een paar mooie plaatjes.

Vandaag niet zoveel te vertellen. Ja, Joke heeft in de tuin gewerkt en wij hebben een mooie fietstocht gemaakt langs “het Zwarte Schaar “. Bij de camping was alles uitgestorven, gewoon heel ongewoon! Het is nu echt mooi weer, maar niet normaal. Het is te warm voor de tijd van het jaar, normaal is het 13 of 14 graden, nu ruim 20 graden Celsius.

In de tuin bloeien veel planten, en daar hebben wij de volgende foto’s van gemaakt:

De bloesemboom staat in Voor-Drempt, aan de Kerkstraat.

Naar het ziekenhuis en revalidatie daarna.

Vandaag word ik opgenomen in het ziekenhuis voor een rugoperatie. Zal een dag en nacht in het ziekenhuis blijven. Daarna volgt de revalidatie thuis. De eerste tijd zal ik geen blogs publiceren, het herstellen van de operatie en de revalidatie gaan voor.

Groot Dictee.

Vandaag op radio 1 (NPO 1) te beluisteren en via de livestream te volgen het Groot Dictee der Nederlandse taal vanuit de bibliotheek in Zutphen. Frits Spits praat het geheel aan elkaar en Gerdie Verbeet leest het Dictee voor. Het is bijzonder en ook logisch dat het Dictee wordt gehouden in een bibliotheek. Een bibliotheek is natuurlijk een huis van en vol taal, dus het Dictee hoort daar gewoon gehouden te worden!

Dit keer is de titel “Boeren, burgers en buitenlui”. In het hele Dictee komt de boerenstand terug, in woorden van agrarische herkomst en in gezegden en uitdrukkingen. Denk aan bijvoorbeeld “boerenverstand”.

Tussen de zinnen door spreekt Frits Spits met diverse deelnemers aan het Dictee, bekende en onbekende mensen komen zo aan het woord.

Frits Spits was onlangs nog bij De Wereld Draait Door om over zijn liefde voor de Nederlandse taal te spreken. Verder werd er even stilgestaan bij het overlijden van zijn echtgenote. Hierover heeft Frits een boek geschreven waar aan de hand van liedteksten hij terugblikt op het overlijden en het grote gemis dat hij ervaart.

Thuis wordt het gemaakte Dictee nagekeken. Het aantal fouten valt mee, meestal bestaan de fouten uit de “instinkers” die in het Dictee zitten.

Het was weer een nieuwe ervaring, het Dictee vanuit een bibliotheek, en zeker voor herhaling vatbaar.

Partij van de Arbeid

Sinds een maand of drie ben ik lid van de Partij van de Arbeid. De PvdA staat dichter bij mij als GroenLinks. Het is nu nog een beetje mijn weg zoeken en vinden binnen de afdeling Bronckhorst. Een maand gelden een eerste kennismakingsgesprek met de voorzitter en een commissielid gehad. Voor beide kanten was het een beetje kijken wat voor vlees wij in de kuip hebben.

Nu, een maand later, heb ik twee fractievergaderingen meegedraaid. De eerste stond in het teken van armoede en de tweede vergadering was een reguliere fractievergadering. Binnen de fractie is er een ongedwongen sfeer, en alle fractieleden, de raadsleden, de commissieleden en de mensen van de steunfractie gaan, natuurlijk, op gelijke voet met elkaar om. Alleen is er soms een informatie achterstand tussen de leden van de steunfractie en de rest van de fractie. De reden hiervoor is het feit dat de raads- en commissieleden vanuit de gemeente informatie krijgen, soms is deze informatie vertrouwelijk. Als steunfractielid haal ik mijn informatie van de website van de gemeente. Hierop staan alle openbare stukken vor dce raad.

Vandaag kreeg ik een app dat onze fractievoorzitter en voormalig wethouder is voorgedragen als wethouder in de gemeente Haaksbergen. Voor hem een mooie carrière stap en voor de afdeling Bronckhorst een gemis, maar het is hem van harte gegund.

De laatste fractie uitgebreid stilgestaan bij de Routekaart Bronckhorst energie neutraal 2030. Dit stuk is door de gemeenteraad terug gestuurd naar de wethouder omdat het niet voldeed. Over een paar maanden moet er een nieuw, of tenminste,een bijgewerkt stuk voor de raad zijn.

Van alles wat…..

De afgelopen weken was er niet zo veel te vertellen. Heb natuurlijk gewerkt, en samen met Joke het huishouden gedaan. Maar toch zijn er altijd van die dingen die je bijblijven. In de bibliotheek van Zelhem zie je na verloop van tijd regelmatig dezelfde mensen. Van een vriendelijk knikje krijg ik nu een “hoi” of “mo’j; bun i’j d’r ok weer?”. De sfeer is gemoedelijk en vriendelijk, de omgangsvormen zijn er los. Een lener kwam tijdens een regenbui binnen, zocht de boeken uit en wilde ze afstempelen. “Verdorie, hebbe de verkeerden tasse bi’j mien….” klinkt het uit haar mond. Geeft niets zeg ik, zal wel even met de klantenservice bellen om de boeken op Uw pasje te zetten. De lener reageert door te zeggen dat zij vlakbij woont en zo weer terugkomt met het juiste pasje. Hierop verlaat zij de bieb en inderdaad na een halfuur is zij weer terug en stempelt de boeken af en vertrekt met een vriendelijk ” tjuuskes!”. Er is regelmatig bezoek van een raadslid van de gemeente Bronckhorst die haar boeken komt lenen, maar ook een leesclub maakt gebruik van de voorzieningen van de bieb en reserveert altijd haar boeken bij onze bibliotheek. Sommige bezoekers komen alleen even de krant lezen of om even door de Margriet of Libelle te bladeren. Jongeren komen meestal voor de computers die in de bieb staan. Hier kunnen zij internetten en het huiswerk maken, ook als zij geen eigen internetverbinding hebben.

In de bieb spreek ik vaak ‘met collega’s, betaald medewerkers en vrijwilligers. Wat mij opvalt bij beide groepen is de verbondenheid met het werk. Het werk is niet altijd even leuk, de communicatie laat vaak veel te wensen over, er is onvrede over de manier waarop met medewerkers omgesprongen wordt, maar toch…..het werk is leuk en daar doe je het voor. Zo is er bij de vrijwilligers onduidelijkheid over de afgeschreven boeken: worden zij nu verkocht of niet? Volgens iemand worden zij in een container gedumpt als oud papier terwijl een ander roept dat dat toch niet kan, het zijn meestal goede boeken die helaas te weinig geleend zijn.

Zelf ben ik bezig om te kijken of ik vrijwilliger binnen Klik&Tik kan worden. Het werken met computers, mensen erop wegwijs maken vind ik leuk. Helaas krijg ik maar steeds geen bevredigend antwoord op mijn vragen…..jammer! De cursus Klik&Tik maakt mensen die weinig of geen ervaring hebben met een computer wegwijs op digitaal gebied. Na afloop van de cursus kunnen zij goed overweg met een computer. Het lijkt mijn leuk om daaraan een bijdrage te kunnen leveren.

De bibliotheek van Zelhem is een soort huiskamer voor velen, je kunt er rustig zitten, een kop koffie of thee drinken, anderen ontmoeten, kortom een heel sociaal gebeuren. Gelukkig zijn de laatste berichten zo dat de bieb en de plek behouden kunnen worden voor de leners uit Zelhem. In de bieb heeft ook de plaatselijke Rabobank spreekuur, en hier wordt goed gebruik van gemaakt. Behalve boeken uitlenen doet de bibliotheek nog meer, zoals het organiseren van lezingen, cursussen, filmvoorstellingen, exposities, kortom een groot aanbod.

Een ander dagdeel…..

Een ander dagdeel werken.

Op verzoek van de roostermaker van de bibliotheek ga ik vanaf volgende week op de vrijdagochtend werken in plaats van de middag in Zelhem. Voor mij geen punt, en het komt mij zelf beter uit. Ik ben een ochtendmens , en in de loop van de dag neemt over het algemeen de pijn van de reuma/artrose toe. Dat belemmerd mij redelijk in het bewegen en dat maakt het werken in de middag best zwaar. Verder hoef ik alleen maar het pand te openen, en afsluiten doet de collega die in de middag werkt. Dat is ook makkelijker voor mij. Ik ben benieuwd of ik in de ochtend een collega heb, of dat ik alleen aan het werk ben, maar dat zal ik volgende week wel ontdekken.

Een afscheid.

Van de opruimhulp heb ik vanmiddag ook afscheid genomen. Deze jongen werkt van half vier tot vijf uur in de middag, en ik heb vandaag voor het laatst met hem gewerkt. Beiden vonden wij het vervelend, maar het is niet anders. Beiden vonden wij het jammer, wij hebben fijn samen gewerkt.

Een kennismaking.

Vanmiddag kennis gemaakt met een collega die de zoon is van mijn oud-behandelaar. Het was voor mij leuk om bepaalde trekken terug te zien in het gelaat van deze vrijwilliger. Jammer genoeg is dit waarschijnlijk ook de laatste keer dat hem heb gesproken. Hij heeft een baan gevonden waarmee ik hem natuurlijk succes heb gewenst. Hij gaat als creatief therapeut met ouderen werken. De wereld is klein, zo kent hij een medewerker van de Stichting Welzijn uit Hoog-Keppel. Toen hij naar de bieb in Doetinchem ging om vanmiddag te werken, heb ik hem gevraagd om zijn vader van mij te groeten…..

Nieuw thema voor de blog.

Nieuw thema voor de blog.

Zondagmorgen is een goed moment om eens kritisch naar de lay-out van de blog te kijken, met dit regenachtige weer is er niet veel anders te doen….. Ik ben niet helemaal tevreden. Dus: op zoek naar een ander thema. De kleur blauw is te dominant, ik vind de indeling niet helemaal goed. Op dit moment probeer ik een ander thema, met meer nadruk op de tekst en veel minder op de achtergrondkleur. Joke vindt dit wel een mooi thema, dus dat is al goed! Gisteren heb ik een thema voor een blog gezien welke ik heel mooi vind, maar er stond helaas geen thema bij vermeld…… Het thema dat de lezer nu ziet is ook prima, meer nadruk op tekst en minder kleur. Dat laatste zorgt voor een rustiger beeld en is prettiger bij het lezen.

Gevederde vrienden in de tuin.

Na een tijdje geen of bijna geen vogels in de tuin te hebben gezien is nu een koolmees aan het pikken in de pindaslinger. Leuk, weer wat leven in de tuin. Wel vliegen met enige regelmaat mezen het nestkastje in- en – uit. Ook zij hebben last van het te warme weer. Vanmorgen op het nieuws gehoord dat de natuur een maand te vroeg is, er bloeien al krokussen, toverhazelaar en meer van deze voorjaarsbodes. Er wordt nu zelfs al gewaarschuwd voor pollen overlast voor hooikoortspatienten. Opvallend vinden wij dat wij geen merels meer zien. Normaal gesproken zijn er vaak merels in de tuin, maar nu al een hele poos niet meer.

Even naar de supermarkt

Vanmorgen even bij de supermarkt geweest. Zelf in een dorp als Hummelo is de supermarkt op zondag van negen uur tot vijf uur open! Blijkbaar is er voldoende vraag naar, en komen er ook genoeg klanten op zondag. Zelf halen wij ook boodschappen op zondag, en dan vooral de dingen die wij hebben vergeten. Voor de wekelijkse boodschappen gaan wij naar de supermarkten in Zelhem, scheelt veel te veel. Bij de Jumbo of de Aldi zie je ook veel inwoners uit Hummelo hun boodschappen doen.

Eyefi card.

In onze digitale camera zit een zogenaamde Eyefi card. Deze card stuurt via Wifi de foto’s automatisch door naar, in ons geval, Google Foto’s. Wat ik weet van dit programma is dat je in hete verleden een abonnement moest hebben. Dat heb ik nooit gehad. Nu kun je de card zonder problemen en zonder kosten gebruiken. Het is handig, je maakt foto’s, legt de camera naast de laptop of tablet, maakt verbinding met het juiste Wifi netwerk en je download de foto’s automatisch.

Nieuwjaarsreceptie gemeente Bronckhorst 2019.

Nieuwjaarsreceptie gemeente.

Op woensdag 9 januari was de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie van de gemeente. Ik ben er ook geweest, en dan vooral voor de huldiging van de kampioenen tijdens deze receptie. Thom van Cappellen, onze neef, is één van deze kampioenen. Thom doet aan survival, en is daarin Nederlands kampioen geworden. De gemeente Bronckhorst stuurde de volgende tweet:

Tijdens de nieuwjaarsreceptie zijn vanavond onder grote belangstelling 30 kampioenen uit de gemeente gehuldigd door wethouder Evert Blaauw. Alle
kampioenen ontvingen uit handen van wethouder Evert Blaauw een oorkonde, een VVV-bon en een bos bloemen. pic.twitter.com/HdugnZgdIF— Gemeente Bronckhorst (@gem_bronckhorst) 9 januari 2019

Het is altijd een drukte van jewelste bij een nieuwjaarsreceptie, zo ook dit jaar. Even staan praten met een aantal mensen uit de lokale politiek, gezellig en nuttig. Rond negen uur ben ik naar huis gegaan, en heb daar nog heerlijk een poosje op de bank gezeten en samen met Joke iets gedronken.

Naar een andere bibliotheek?

Misschien ga ik in de nabije toekomst werken in de bibliotheek in Zelhem. Deze bibliotheek is kleiner en daardoor zijn de afstanden ook geringer. Ik ben aan het eind van een middag in de bieb van Doetinchem best moe. Je loopt ongemerkt een hele afstand. Dit ervaar ik als zwaar, en in overleg met een leidinggevende heb ik gevraagd om naar Zelhem overgeplaatst te worden. Binnenkort zal ik er wel meer van horen neem ik aan.

Familiebezoek.

Vanmiddag zijn wij op condoleance bezoek bij een neef en nicht van Joke geweest die ook onze vrienden zijn. Jan en Joke hebben op Oudejaarsdag hun zwager Hans verloren. Hans was al enige tijd (ernstig) ziek, maar het overlijden kwam totaal onverwacht. Jan en Joke waren net een paar dagen op vakantie……. Wij hebben een poos zitten praten over Hans, en gaandeweg het gesprek kwamen natuurlijk ook andere onderwerpen aan de orde. Het is goed om met vrienden mee te leven, in goede en slechte tijden!

Nieuwjaarsdag 2019.

Het jaar 2019 is begonnen. Vandaag op nieuwjaarsdag hoor je weer over vuurwerk ongelukken, agressief gedrag naar hulpverleners, voor hoeveel miljoenen wij weer hebben geknald, allemaal zaken die, als het goed is, ons aan het denken zetten. In Hummelo is 2019 ook van start gegaan, en het resultaat is, hoop ik, dat er niet te veel vuurwerk afval op straat ligt. Met een beetje pech ligt het er over tig-weken nog. Niemand voelt zich op zulke dagen verantwoordelijk voor het milieu. Jammer, maar het is helaas niet anders. Tradities moeten blijven bestaan, ten koste van alles, inclusief milieu.

Het eerste vuurwerk slachtoffer:

Uit cijfers die RTL publiceert is er zeventig miljoen euro in ons land uitgegeven aan vuurwerk, echt heel erg veel geld. Ruim voor de jaarwisseling zijn er tientallen incidenten geweest. Hulpverleners worden in sommige plaatsen lastig gevallen bij hun werk, een slechte zaak! In de loop van de nacht is er nog iemand omgekomen door vuurwerk. In het nieuws hoorde ik zojuist dat er vier dodelijke slachtoffers zijn gevallen door het vuurwerk. Dit is wel een hoge prijs voor een traditie….

Nieuwjaarsmorgen:

Vanmorgen niet zo vroeg opgestaan, het is nu rustig in het dorp. Iedereen, althans veel inwoners, slapen nog. De mensen die je op nieuwjaarsdag vroeg buiten ziet zijn hondeneigenaren die blij zijn dat het meeste geknal afgelopen is. Veel huisdieren zijn bang voor het geknal en geflitst van het vuurwerk. Ieder jaar lopen weer veel huisdieren weg. Meestal worden zij wel weer gevonden.

In de loop van de middag naar Theo en Annette, onze zwager en (schoon)zus in Zelhem. Annette heeft aan de nieuwjaarsduik in Lichtenvoorde deelgenomen.

Annette in het water.

Het was gezellig in Zelhem, in de loop van de middag kwamen nog meer mensen op bezoek. Twee van de kinderen zijn thuis op deze dag.

Theo en Annette.


Joke en een buurvrouw aan tafel.

Eerste Kerstdag 2018 en een gebakken kip…..

Eerste Kerstdag, ‘s-ochtends:

Het is rond vijf uur als ik op deze Eerste Kerstdag uit bed kom. Niet zo vroeg als anders gelukkig! Joke staat rond zeven uur op. Vanmorgen gaat zij weer naar “den Ooiman”. Hier helpt zij al bijna veertig jaar om mensen naar de kerk te brengen. Een enorm lange periode! Het is een groep vrijwilligers vanuit de kerk van Hummelo die dit iedere zondagmorgen doet. In de kerken verspreid over de hele wereld staat men vandaag stil bij het Kerst- evangelie, de geboorte van Jezus Christus. Wij gaan niet meer naar de kerk, ook niet op deze Eerste Kerstdag. Zelf ben ik vanmorgen bezig met het bakken van de biologische kip voor Joke, vindt zij lekker. Het goed bakken van deze kip duurt een poosje, maar ik vind het leuk om te doen, dus dat is geen probleem.

De kip is gekruid, en is nu klaar om gebakken te worden.
De gekruide kip is klaar om gebakken te worden…….
De kip is gebakken en zit in de pan en ziet er heerlijk uit.
De kip is gebakken en ziet er heerlijk uit.

Kerstkaarten fantasie:

Het wordt weer een groene kerst, dus geen sneeuw. De temperatuur wordt ongeveer vijf graden en het blijft vandaag droog. Zoals Joke opmerkte: de kerstkaarten moeten wij maar aanpassen. Op veel kaarten staat een landschap bedekt met een dikke laag sneeuw. Dat komt in Nederland amper voor. Het is meestal een groene kerst. Ik ben het met haar eens, hoewel het plaatje van een huis of kerk in de sneeuw heel romantisch is, blijkt de werkelijkheid totaal anders te zijn. Wij hebben vaak regen, of in het gunstigste geval een beetje vriezend weer, maar eigenlijk bijna nooit een echte witte kerst.

Even wandelen:

Vanmiddag een eind gewandeld, vanaf huis naar de Hessenweg en via de Sliekstraat weer richting huis. Het is ideaal wandelweer, de temperatuur is goed, het is droog en er is bijna geen wind. De afstand is ongeveer drie kilometer. Nadat wij weer thuis aangekomen waren, hebben wij even een programma terug gekeken via de tv-app van Ziggo. Ideaal als je eens een programma mist, om wat voor reden dan ook.

Bloggen en blog-regels.

Vandaag was het een dag van binnen zitten. Bij tijden regende het, stond er veel wind. Kortom: hondenweer. Nog wel een korte wandeling gemaakt in de ochtend, maar de middag was nat. In de loop van de middag even bezig met het bloggen. Net op het moment dat wij ons gingen vervelen kwam er bezoek. Een neef en zijn vrouw kwamen even. Nadat zij weer afscheid hadden genomen hebben wij gegeten en is Joke verder gegaan met de puzzel uit de kerstbijlage van weekblad Contact. Zelf werk ik nog even aan mijn blog. Heb een aantal artikelen over bloggen gedownload, en die zijn interessant genoeg om er over na te denken.

Vanmiddag een aantal artikelen gedownload over bloggen en het schrijven van blogs en waar je allemaal aan moet denken. Of: moet bedenken voor je met een blog begint. Als ik dit allemaal lees denk ik dat ik helemaal verkeerd bezig ben. Mijn “focus onderwerp” ben ik zelf met de mensen om mij heen. De vraag is of dit voor de gemiddelde bezoekers interessant is. Mijn blog gaat over mijn leven en wat ik daarin allemaal beleef. Het is dan ook een persoonlijke blog.

Opvallend is de aandacht in allerlei artikelen over het geld verdienen met je blog. Hierover worden veel artikelen geschreven. De teneur is dat je geld met je blog kunt verdienen mits….., en dan komt de aap uit de mouw. Je moet een grote groep van vaste bezoekers hebben, het onderwerp van de blog moet duidelijk zijn, niet te specialistisch, maar vooral niet te algemeen. En je moet interessant zijn voor bijvoorbeeld een bedrijf of organisatie. Voldoe je aan al deze criteria, ja, dan kun je een beetje geld verdienen met je blog. Als je blog een succes is, kun je de blog als geheel ook verkopen.

Ik sta er versteld van hoeveel soorten blogs bestaan, voor iedere doelgroep is er wel een blog te vinden: buurten, families, sport, hobby’s, over baby’s, peuters en kleuters, over moeders en vaders, kortom: alles leent zich voor een blog! In mijn blog tref je soms een video aan, maar meestal zijn het foto’s die in de tekst verwerkt zijn. Het is dus duidelijk een blog en geen vlog. Een vlog is meer van deze tijd, maar daar ontbreken bij mij nog de kennis en de vaardigheid voor om dat goed te doen. Ik hou het maar gewoon bij een stuk tekst met een paar foto’s en heel soms een korte video, lijkt mij veiliger.

Voor mijn blog maak ik gebruik van een zelf gehoste website, maar het is en blijft een WordPress blog. Bloggen vind ik leuk, en het maakt eigenlijk niet uit of ik aan alle voorwaarden voldoe. Het belangrijkste is het plezier wat ik er aan beleef! En met mij hopelijk ook alle lezer.