Een wandeldag, rondom Hummelo en Keppel.

Vanmorgen al vroeg vertrokken voor een wandeling. De afgelopen nacht heeft het gevroren, en gedurende de hele wandeling is de temperatuur onder nul gebleven. Maar, met een zonnetje erbij gaat het lopen prima! Aan de Van Heeckerenweg, vlak bij “de Klevenhorst” kijk je uit op een brug in het bos. Vanmorgen was het licht mooi en daarom heb ik deze foto gemaakt

Brug aan de Van Heeckerenweg.

Onderweg af en toe iets eten om mijn bloedsuiker op peil te houden. Het koude weer vreet energie, dus als diabeet moet ik dit wel in de gaten houden. Via de Kampermanstraat ben ik naar de Broekstraat gelopen. Op de Laarstraat had ik de zon op de rug en ik voelde dat het iets warmer werd.

Meneer Tenkink en “de Runsvoort”.

Even later de Zelhemseweg op. Langs het oude huis van de familie Tenkink, “de Runsvoort.” Op de foto is de voorkant van het pand te zien.

Huis “de Runsvoort”

Als kind woonde ik vlakbij, maar ik ben toch maar eenmaal in het huis geweest. De familie Tenkink was buurt, maar zij bemoeiden zich met niemand om hen heen. Voor ons, de buurt, waren zij “meneer en mevrouw Tenkink.” en niet Willem en Mina. Ook weet ik nog dat Tenkink een jachthond had. Zijn naam: Dikkie. Zo werd ik vroeger ook genoemd. Op een dag, op weg van de lagere school naar huis , hoorde ik Tenkink roepen “Dikkie kom hier! Ik fietste hun inrit in en vroeg meneer Tenkink waarom hij mij had geroepen. Het antwoord was duidelijk “Ik riep jou niet, maar mijn hond!” Daarna draaide hij zich om verdween in het grote huis samen met de hond. Ik bleef verbouwereerd achter. Op Strava ziet deze wandeling er zo uit:

Het rondje Broekstraat van zondagochtend.

Wandelen door Hoog-Keppel.

Na het middageten wilde Joke nog een eindje wandelen, even langs de oude AVIKO. Van de ochtendwandeling was ik voldoende uitgerust, dus zijn wij samen gegaan. Onderweg veel wandelaars gezien. In Hoog-Keppel zijn wij door de wijk de Brinkenhorst gelopen tot wij op een weg kwamen richting golfveld. Deze weg gaat na het huis “nieuw leven” over in een zandpad begroeid met gras. Omdat de vorst nog in de grond zit was het niet modderig. Via de Hessenweg weer naar huis gelopen. Onderweg met een kennis uit het dorp gesproken die ook aan het wandelen was. Vanavond blijf ik thuis, even de voeten en benen rust gunnen! Route van vanmiddag:

Wandelen door Hoog-Keppel.

Het was vandaag echt een wandeldag, mede dankzij het mooie weer. Hoop dat er nog veel van zulke dagen volgen.

Oud en Nieuwjaar, politiek en wandelen.

Het jaar 2020 zit er weer op! Het is een jaar om snel te vergeten, onder andere door de Corona Pandemie. Deze pandemie heeft heel het land platgelegd. Allerlei groepen zijn van mening dat Corona niet bestaat. Mijn advies aan hen is: ga eens kijken op een Corona afdeling in een ziekenhuis. Het is meer dan een gewoon griepje zoals sommige regeringsleiders suggereren. Het is ook het jaar van een verbod op vuurwerk afsteken. In Hummelo is het carbidschieten om de Karper bokaal voor het eerst in 20 jaar niet doorgegaan. De organisatoren konden de onderlinge afstand niet garanderen. Een wijs besluit. Een vuurwerkverbod is er toch gekomen, ook weer een wijs besluit. Het was een hele opluchting, letterlijk en figuurlijk. Eindelijk eens een jaarwisseling zonder de benauwde lucht van kruitdamp. Voor iedereen een verademing, , maar vooral voor de mensen met luchtwegproblemen. Voor deze groep zou een permanent verbod op vuurwerk, ook voor de komende jaren echt een opluchting zijn! Ook de open haarden zijn slecht voor luchtwegpatiënten, maar ook “gezonde” mensen vinden de rooklucht vaak vervelend.

Wandelen en wandelaars

Op nieuwjaarsdag heb ik al vroeg in de morgen een wandeling gemaakt. Het was nog erg rustig, en de kucht was fris (geen kruitdampen). Ook was het nog een beetje mistig, dit samen met de stilte en rust was een bijzondere ervaring. Ik heb volop genoten! Opvallend dag er zo weinig vuurwerk afval onderweg te zien was. Goed voor Moeder Natuur! Wat mij betreft komt er een permanent vuurwerk verbod. De laatste tijd valt het mij steeds vaker op: ik zie veel mensen wandelen, alleen of in een groepje. Wandelen is ineens populair geworden. Met dank aan de lock-down door de Corona. De afgelopen dagen heb ik alleen, maar ook met Joke regelmatig een wandeling om Humelo gemaakt. Nooit zulke lange tochten, een kilometer of vijf tot zeven vinden wij op dit moment voldoende en ver genoeg.

De wandeling van 1 januari 2021.

Thuis sporten in plaats van bij de spotschool.

Bij een bedrijf in sportartikelen hebben wij een paar halters voor ons beiden gekocht en ook gewichten voor om de enkels die je gebruikt bij het lopen. Het is in ieder geval goedkoper als een bezoek aan de sportschool die trouwens momenteel allemaal dicht zijn….. Iedere dag trainen wij met de halters en regelmatig loop ik een rondje met een paar kilo extra aan mijn benen. Het bevalt goed, en je moet toch iets om in conditie te blijven? Ik ben een paar jaar geleden lid geweest van een fitness club in Zelhem. Ben er mee gestopt, het werd mij te prijzig. Momenteel betaal je al snel een euro of veertig per vier weken voor onbeperkt sporten, dat is wel heel veel geld!

De politiek.

Deze week is ook het politieke werk weer begonnen. Heb de agenda bijgewerkt tot en met juli 2021 met afspraken rondom de politieke activiteiten, het zijn er heel veel, ik ben dus vaak “onder de pannen” voor wat betreft mijn politieke activiteiten. Niet dat ik dit erg vind, ik vind het leuk werk. Op maandag 4 januari was alweer de eerste fractievergadering van de Partij van de Arbeid, nu natuurlijk digitaal. Deze avond was het begin van het nieuwe seizoen vol vergaderingen, overleggen en werkbezoeken, leuk!

Naar de apotheek wandelen.

Wij zijn even naar de apotheek in Hoog-Keppel gewandeld. Er lagen medicijnen voor mij klaar. Het was goed weer, droog en behoorlijk warm, circa 14 graden Celsius. Beiden hebben wij toch een das om en best wel dikke jassen aan. Op de heenweg zijn wij via de Hessenweg gelopen, met ongeveer een half uur waren wij in Hoog-Keppel. Bij de apotheek was het erg rustig, ik was meteen aan de beurt. Joke stond buiten en leunde tegen de muur. Op de terugweg zijn wij door het dorp Hoog-Keppel gewandeld. Langs de voormalige gemeentewerf, richting Doesburgse Pad. Beiden dachten wij dat het pad redelijk tot goed begaanbaar was….. Helaas, het was een terugweg vol glijden en glibberen. Je moest je hoofd er goed bijhouden, kijken waar je nu weer je voeten moet neerzetten zodat je niet onderuit gaat. Bij boerderij “de Reuze” in de heg zat een roodborstje, hij bleef gewoon zitten toen wij eraan kwamen. Hebben deze foto gemaakt, het lijkt wel alsof de roodborst aan het poseren is:

de roodborst in de kale heg.

Een paar stappen verder zag Joke dit nestje in de heg zitten, nu natuurlijk verlaten, maar heel mooi om te zien:

Het verlaten vogelnest.

Het laatst stuk langs de wei op het Doesburgse Pad ging goed, maar eenmaal ter hoogte van de Groeneweg was het weer erg modderig en glibberig. Toen wij thuis kwamen waren wij nat van het zweet door de hoge temperatuur en zijn onder de douce gegaan. De wandelschoenen hebben in de berging even een dag staan drogen. Net zijn ze door mij schoongemaakt, klaar voor weer een volgende wandeling!

Een vergeten stukje oorlogsgeschiedenis.

Wie van Hummelo naar Zelhem rijdt komt, vaak ongemerkt, langs een vergeten stukje oorlogsgeschiedenis. Aan de Zelhemseweg staat een monument voor het werkkamp “De Wittebrink”, genoemd naar het buurtschap waar het gevestigd is. Naast het fietspad staat een monument ter nagedachtenis aan dit werkkamp en haar arbeiders. Het monument stelt het werk voor dat de arbeiders moesten doen, de heide ontginnen en bomen rooien. Vandaar de man met de schop en een ander met een kruiwagen. Het kamp was aan de overkant van de weg, daar waar nu een woning staat.

Het werkkamp en haar bewoners.

Het werkkamp “De Wittebrink” was in de jaren ’30 van de vorige eeuw, tijdens de grote crisis, een werkkamp ten behoeve van de werkverschaffing. Mensen zonder werk werden hier tewerk gesteld voor de Heidemij om in Hummelo bos en heide te ontginnen. Het bos werd gekapt, de heide werd ontgint om op deze manier de grond als landbouwgrond te kunnen gebruiken. Het werkkamp werd door circa 140 arbeiders bevolkt die voor het grootst deel uit het westen van het land kwamen.

De Rijksgebouwendienst zorgde voor de bouw van de benodigde barakken, terwijl Landgoed Enghuizen de grond beschikbaar stelde. Van al deze barakken is niets meer over, op een barak na, het barak van de beheerder. Dit is nu in gebruik als particuliere woning. Op het terrein van het werkkamp stonden vier of vijf barakken voor de huisvesting van de arbeiders.

De oorlogsjaren.

Gedurende de eerste jaren van de Tweede Wereldoorlog waren er ook Joodse arbeiders uit bijvoorbeeld Den Haag die hier tewerk werden gesteld. Onder deze Joodse arbeiders waren ook een aantal Joodse NSB’ers (!) Ook hebben er mogelijk jonge gedetineerden uit Penentiaire Inrichting “de Kruisberg” verbleven in dit werkkamp, waarvan enkelen zijn gefusilleerd door de bezetters. Het kamp had schamele voorzieningen, zo waren er voor de circa 140 arbeiders twee woonbarakken. Ook was er een opslagloods voor groente en kolen, een soort kantine, een opslagruimte voor dekens en matrassen die uit strozakken bestonden en een pomphuis. Er was een primitief toilet voor de arbeiders, niet meer dan een aantal emmers onder een afdak. Medische zorg werd verleend door de Hummelose huisarts dokter Westerbeek van Eerten.

De Joodse arbeiders waren relatief veilig in het kamp tot de nacht van 2 op 3 oktober 1942. In deze nacht besloot de Duitse bezetter om de kampen op te heffen. Op de Joodse feestdag Jom Kipoer werden de arbeiders gedeporteerd naar kamp Westerbork. Het verhaal gaat dat de Joodse arbeiders te voet naar Laag-Keppel moesten lopen en vandaaruit verder op vervoer werden gesteld naar Westerbork . Van hieruit werden zij verder getransporteerd, vaak de dood tegemoet.

Na de bevrijding….

Na het einde van de oorlog werd het kamp door de geallieerden gebruikt als doorgangskamp voor Duitse krijgsgevangenen en onder andere ook NSB’ers en SS’ers. Na de bevrijding heeft een bedrijf hier haar fabriek gehad, er werden eier-sorteermachines geproduceerd. Dit bedrijf is na een aantal jaren vertrokken. Nu is het een particuliere woning, maar wel een woning met een (beladen) geschiedenis.

Het monument aan de Zelhemseweg in Hummelo voor dit vergeten stukje oorlogsgeschiedenis.

Even wandelen en mijn archief opruimen.

Zowel gisteren als vandaag een mooie wandeling gemaakt. Vanmorgen samen gewandeld, via de Sliekstraat naar de Hessenweg en daar de Ruurlose Allee in. Aan het eind van dit pad de Rijksweg overgestoken en via de dode arm van de Oude IJssel richting Laag-Keppel gelopen. Het was hier en daar een beetje modderig en glibberig onderweg, maar dat was geen probleem. In Laag-Keppel weer de Rijksweg overgestoken naar de Oude Zutphenseweg, vandaar naar de Hessenweg en weer richting huis. De route ziet er als volgt uit:

Srava opname van de ochtendwandeling van 20 november 2020.
Een mooie wandeling dichtbij huis.

Binnen het uur waren wij weer thuis, helemaal opgefrist, heerlijk!

In Laag-Keppel zag Joke deze boom staan, helemaal verkleurd in een omgeving dat nog een beetje groen is.

Een boom in herfsttinten tussen het groen.

Enghuizen route wandelen.

Gisteren heb ik alleen een route gelopen, de Enghuizen route, bijna 4,5 kilometer lang. Vanaf de Van Heeckerenweg richting Tuinhuis gelopen. Daar even een foto van het Jagershuis gemaakt, altijd een mooi plekje

het Jagershuis op Landgoed Enghuizen.

Het Jagershuis staat op een eilandje. Mogelijk heeft hier ooit een voorganger van het huidige “kasteel” gestaan. Het Jagershuis is van oorsprong een tuinpaviljoen met op het dak een duiventil. In 1868 zijn er twee zijvleugels aangebouwd. Het Jagershuis is een rijksmonument.

De wandeling voert via het bos naar “de Klevenhorst”, nu in gebruik als rustpunt voor onder andere wandelaars en fietsers. De Klevenhorst is ook een rijksmonument, en stamt uit de eerste helft van de 19e eeuw. Van hieruit is nog maar een klein stukje naar huis. Het was opvallend rustig, ik ben geen mens tegengekomen tijdens deze wandeling.

Mijn archief ordenen en opruimen.

In loop van een aantal jaren heb ik erg veel bestanden op mijn laptop staan, en het is op zijn zachts gezegd nogal onoverzichtelijk. Tijd om daar verandering in aan te brengen! Hiervoor gebruik ik het programma OneNote van Microsoft. Het vergt enige gewenning, maar het werkt prima. Na twee dagen af en toe opruimen en ordenen ben ik nu bijna klaar. Ik wil alleen nog een onderverdeling maken in de verschillende notitieboeken zoals OneNote de mappen noemt. Ik kan allerlei bestanden verplaatsen, een andere naam geven en zelfs twee of driemaal opslaan in verschillende notitieboeken. Een redelijk technische uitleg voor iets opbergen op een manier waarop je het ook nog kunt terugvinden.

deel van mijn notitieboeken in OneNote.

Het is wel een prettig idee dat mijn laptop nu iets beter is opgeruimd!

Het was vannacht boezerig weer in Hummelo.

Het was vannacht boezerig weer in Hummelo. In mijn laatste blog schreef ik: https://dicksblog.nl/2020/11/15/wachten-op-de-regen-die-komen-gaat/ Gisteren waren wij in afwachting van regen. Na een uur of drie gisterenmiddag heeft het een beetje geregend. Tegen vijf uur was het echt regen, en daarna werd het boezerig weer, met veel wind en striemende regen die tegen de ramen slaat. In verschillende plaatsen in de Achterhoek moest de brandweer takken weghalen die de weg blokkeerden. Onder andere in Vorden en Aalten was dit het geval.

Regen op het raam tijdens het boezerige weer.

In de regenmeter, die ik vanmorgen heb leeggemaakt, zat 12 millimeter water. Dat is best veel voor een bui . Vannacht ging het nog even door, het was vannacht al met al boezerig weer in Hummelo.

Even naar Hoog-Keppel.

Vanmorgen heb ik Joke naar haar werk in het Gezondheidscentrum in Hoog-Keppel gebracht. Zij werkt bij de dagverzorging van “de Gouden Leeuw groep”. Het Gezondheidscentrum is het oude gemeentehuis van Hummelo en Keppel. Hier heb ik begin jaren ’80 nog een poos gewerkt, net als Joke, en hier was ons burgerlijk huwelijk. Wij zijn “in de echt verbonden” door een oud-collega, Anne Kamerbeek. Hij had in zijn toespraak ook aandacht voor die naasten van ons die er niet meer waren; best een emotioneel moment in zijn toespraak.

Gezondheidscentrum
Het Gezondheidscentrum in Hoog-Keppel.

Bij de dagverzorging komen mensen die er even uit moeten omdat zij bijvoorbeeld op leeftijd zijn, geen of weinig sociale contacten hebben, geen sociaal vangnet of gewoon omdat zij graag andere mensen willen ontmoeten. Hier werkt Joke als gastvrouw; zij help de bezoekers met allerlei zaken, zoals koffie of thee schenken, helpen met activiteiten, helpen bij het eten, enz. Het is heel leuk werk en Joke op haar lijf geschreven.

Aan de Prinsenweg.

Aan de Prinsenweg zag ik de volgende paddenstoel staan :

Oranjegroene melkzwam aan de Prinsenweg in Hoog-Keppel.

Ik vond het wel een foto waard. Wat is Google toch handig, ik een foto aan Google Assistent laten “zien” op mijn mobiele telefoon en het antwoord was dat dit de oranjegroen melkzwam is. Hij groeit vrijwel alleen aan de voet van dennenbomen op een niet te zure bodem. Hij is eetbaar en smaakt bijvoorbeeld naar noot of maggi. Via de volgende link is meer informatie over deze paddenstoel te vinden die eigenlijk een schimmel is. https://dier-en-natuur.infonu.nl/natuur/139231-melkgevende-paddenstoelen-de-melkzwammen.html

Marktplaats, onze eerste verkoop.

Vandaag hebben wij de drinkbak en voerbak op standaard van onze overleden hond Jasper verkocht. Hij stond bijna vier jaar ongebruikt boven, en waarom zou je er niet een ander blij mee maken? Dat hebben wij dus gedaan. Wat blijkt? De koper woont vlak achter ons, aan de Zutphenseweg. Omstreeks half vier haalde hij, samen met zijn hond, de standaard op. Ik heb nog bij zijn vader in de klas gezeten op de lagere school…..

Een heel leuke reactie op mijn blog.

Gisterenavond, net voor wij naar bed gingen, kreeg ik een email van een mevrouw. Zij is schrijfster van detectives. Regelmatig komt zij in Hummelo om even door het Sterrenbos te dwalen, maar ook bezoekt zij Landgoed Enghuizen regelmatig. Zij complimenteerde mij met de blog en haar inhoud. Zij vindt de blogs informatief en vooral de verhalen over de geschiedenis van Hummelo en Keppel en de volksverhalen vindt zij interessant. Zij haalt voor een deel inspiratie en ideeën voor wandelingen uit de blogs. Dit zijn voor mij de krenten in de pap om het maar eens zo te formuleren.

Ontmoeting met een kunstschilder.

Vanmiddag, tijdens een korte wandeling door de Hessenweg, stond bij de Weppel tegenover de Hennendalseweg Tommy Bauling te schilderen.

beekje aan de Hessenweg
de Weppel aan de Hessenweg waar Tommy schilderde.

Het resultaat van een paar uur schilderen bij de Weppel door Tommy:

Dit is het resultaat van het schilderen van Tommy van vanmiddag.

Tommy is lid van de fractie van de Partij van de Arbeid in Bronckhorst, daar ken ik hem van. Het schilderen heeft hij zichzelf aangeleerd, een zogenaamde autodidact. Veel van zijn schilderijen hebben de natuur als onderwerp, maar ook woningen schildert hij regelmatig. Ieder jaar exposeert Tommy met zijn schildersgroep, Pictura Gelria, in de kerk in Hoog-Keppel. Een paar jaar geleden heb ik deze expositie bezocht. De kwaliteit van de werken was meer dan goed, en voor mijn gevoel stak Tommy daar nog bovenuit. Ook heeft hij enige keren een solo (verkoop) expositie gehad, onder andere in het gemeentehuis in Hengelo, maar ook bij wijnboerderij ” ‘t Heeckenbroek” in Drempt. Tommy heeft een plek op blogspot: https://tommybauling.blogspot.com/. Neem hier maar eens een kijkje voor meer schilderijen.

Boerderijtje aan de Dubbeltjesweg in Hoog-Keppel.

Deze boerderij grenst aan het golfveld van de Keppelse Golfclub in Hoog-Keppel. Komende vanaf het Gezondheidscentrum richting Drempt, ligt dit pand aan de rechterhand en is het laatste huis in de bebouwde kom van Hoog-Keppel.

Het “Wapen van Heeckeren” in Hummelo.

Dit schilderij is van het “Wapen van Heeckeren” , een café en later ook restaurant in Hummelo. Hier heeft jarenlang de familie Oosterink de scepter gezwaaid. De laatste uitbater van de familie Oosterink was Evert-Jan, samen met zijn vrouw Ewa, een Poolse vrouw. Behalve dit cafe had Evert-Jan ook nog een boerderij. Ik weet nog dat hij heel lang met een paard voor de ploeg zijn land aan het ploegen was. Evert-Jan was een vriend van mijn broer Henk.

Ook fotografie.

Tommy maakt ook goede foto’s , Ook hier weer de natuur als inspiratiebron en onderwerp van de foto’s. Mogelijk gaat hij zich hier ook meer mee bezighouden. Ik hoop hier in de toekomst een aantal van zijn foto’s te kunnen laten zien.

Weer richting huiswaarts….

Na een kort gesprek met Tommy zijn wij verder gelopen naar huis. Nog even een tussenstop bij de SPAR voor een paar kleine boodschappen. Wij gaan een taart maken voor mijn verjaardag. Ik verwacht niet dat er bezoek komt, zeker gezien de Corona-pandemie. Alleen een zus van Joke komt, verdere verwachten wij niemand. Wij maken er een mooie dag van met ons beiden, te beginnen met een heerlijk ontbijt.

Een bezoek aan de markt en een fractievergadering.

Vandaag is een dag waarin wij bezig zijn met een bezoek aan Doetinchem en de markt. Joke moest even de binnenstad in, ik mocht niet mee, zij is op zoek naar een verjaardagscadeau voor mij, donderdag ben ik jarig. Zelf ben daarom even over de weekmarkt gelopen. Daar is het altijd druk, mensen met mondkapjes voor en mensen zonder mondkapjes. Heb vanmorgen veel vreemde talen gehoord, van Duits en Turks tot Arabisch. De markt is echt internationaal geworden, zelfs bij ons in de Achterhoek. Eenmaal op de markt bedenk ik mij dat ik eigenlijk niet weet wat ik er moet doen; ik hoef niets te hebben…. Daarom ben ik even een rondje rond het centrum gaan lopen.

Oliebollen en WhatsApp.

Af en toe hebben Joke en ik contact met elkaar via WhatsApp. Via de diverse appjes houden wij elkaar op de hoogte van onze bewegingen; ik mag niet zien welke winkels zij allemaal ingaat. Het ruikt heerlijk naar oliebollen in het centrum, maar wij hebben geen oliebollen gekocht, wij halen bij bakker Ebbers in Hummelo behalve het bestelde brood ook een zak met vers gebakken krentenbollen, ook erg lekker! Wij zijn met de fiets naar Doetinchem gegaan, parkeren is vaak lastig op marktdagen, en ook is de gemeente bezig met wegenonderhoud waardoor bepaalde wegen richting centrum afgesloten zijn. Onze fietsen hebben wij bij de bibliotheek neergezet. De bieb is nu door de Coronamaatregelen gesloten. Tot mijn verwondering zagen ik mensen in- en uit de bibliotheek komen. Een mevrouw vertelde dat zij een aantal boeken had gekregen via de zogenaamde “afhaalbieb”. Dit wil zeggen datje als lid aankunt geven uit welk genre je een boek zou willen lezen. De medewerkers selecteren dan een boek voor je. Het is altijd een verrassing welk boek uit het gewenste genre je krijgt.

De fractievergadering voorbereiden.

Vanavond heb ik weer een vergadering met de fractie van de Partij van de Arbeid. Onze secretaris heeft de agenda en de bijbehorende stukken keurig op tijd gemaild. Veel stukken print ik niet uit, ik lees ze wel in iBabs, de digitale vergaderapp van de gemeente, alleen de agenda print ik uit. Vanavond heeft de agenda niet zoveel agendapunten, maar dit betekend nog niet dat wij snel uitvergaderd zijn, vaak is het tegendeel het geval. De vergaderingen zijn digitaal, ik zit boven in mijn werkkamer achter de laptop net als mijn collega fractieleden. Via een live verbinding vergaderen wij. Een belangrijk onderdeel van de agenda zijn de mededelingen. Als raads- en commissielid wordt je bedolven onder mailtjes van burgers en ( belangen-) organisaties. Iedereen wil zijn of haar standpunt onder de aandacht brengen, of heeft commentaar op onze standpunten. In de fractie spreken wij de reacties door die wij gaan geven op alle mailtjes. Iedere schrijver krijgt een persoonlijk antwoord, soms uitgebreid, en soms een paar regels. Ik hoop dat het vanavond niet zo laat gaat worden.

Het Landgoed Enghuizen en haar kastelen.

In Hummelo aan de Kasteellaan staat het huidige huis van de Graaf Van Rechteren Limpurg, het zogenaamde Tuinhuis. Voordat het woonhuis werd, vlak na de Tweede Wereld oorlog, was het een orangerie. De orangerie (of wintertuin) was een gebouw waar men gedurende de wintermaanden de kuipplanten onderbracht. Het is een van oorsprong Frans woord: oranger = sinaasappelboom. Een orangerie was eigenlijk bedoeld om te pronken met allerlei exotische planten uit verre streken en de koloniën. Het Tuinhuis ligt goed verscholen achter een rij bomen en struiken, dus veel foto’s zijn er niet van, deze heb ik gevonden op internet, ik heb zelf geen foto van het Tuinhuis.

Het Tuinhuis.
Het Tuinhuis van landgoed Enghuizen te Hummelo.

Defilé met de Hummelse Kermis.

Iedere jaar tijdens de Hummelse Kermis komen de inwoners even op het terrein van het Tuinhuis. Dit voor de uitreiking van de prijzen van het Vogelschieten en het ringsteken te paard. De Koning krijgt een geschenk, en de leden van de Kindercommissie, de groep die de Kermis organiseert, zitten op het bordes met iets te drinken. Op het grote gazon staan de ruiters met hun paarden en de schutters opgesteld. Ook de Bielemannen spelen een belangrijke rol.

Verwoesting tijdens de oorlog.

Op 24 maart 1945 werd het kasteel door de geallieerde troepen gebombardeerd. Op dat moment verbleven patiënten uit het Doetinchemse ziekenhuis in het kasteel. De geallieerden verkeerden in de veronderstelling dat de Duitse Wehrmacht hier gelegerd was, een kapitale fout. Na de oorlog is het kasteel niet herbouwd, behalve het bombardement dat de nodige schade heeft aangericht, is er ook brand uitgebroken. Dit door onvoorzichtigheid van in heet kasteel gelegerde Canadese militairen. De schade was groot. De restanten zijn in 1948 gesloopt.

Kasteel Enghuizen.
Het Kasteel Enghuizen voor de Tweede Wereld oorlog.

Een pentekening van het eerste kasteel Enghuizen.

Jan de Beijer heeft in 1743 een pentekening van het landhuis gemaakt.

Enghuizen, eerste landhuis
Pentekening door Jan de Beijer uit 1743 van het toenmalige kasteel Enghuizen.

Het kasteel had kwart-cirkelvormige vleugels, verder is er niet zo veel van bekend. In 1835 werd begonnen met de bouw van het kasteel wat in 1945 zo zwaar werd getroffen door een bombardement en later door brand.

Een Middeleeuws kasteel.

Kasteel Enghuizen in de Middeleeuwen.
Tekening van A. Rademaker van het kasteel Enghuizen in de middeleeuwen

Dit landhuis uit de Middeleeuwen stond waarschijnlijk op de plek waar nu het Jagershuis staat. Op een eiland, omgeven door een gracht.

De Wrangebult en de Witte en Zwarte Kolk in Hummelo.

Tijdens een wandeling door de Hessenweg even het Sterrenbos ingelopen. Dit Sterrenbos ligt op de grens van Hummelo en Laag-Keppel. Via de Wrangebult naar beneden, en dan richting kolken. In vroeger tijden was de Wrangebult een plek waar misdadigers werden opgehangen…… De Wrangebult wordt ook wel Galgenberg genoemd. Voor alle duidelijkheid: er is enige verwarring over de naam. Soms spreekt met van de Wrangebult en een andere keer heeft men het over de Galgenbult. Ik hou het maar bij de Wrangebult. Ooit zijn er bloederige gevechten geweest op of om de Wrangebult. Nu is het een populair wandelgebied

de Zwarte Kolk
De Zwarte Kolk in Hummelo

Een korte geschiedenis van dit gebied.

In de vroegere tijd was de Wrangebult waarschijnlijk een offerplek. De naam Wrang is een oud Nederlands woord voor pijn of pijnlijk. Wrange betekend ook wrong (zoals een haarwrong/vlecht) een met een gevlochten omheining afgesloten heilige plek. Op de Wrangebult stond een galg en een geselpaal. Hier werden misdadigers berecht en bestraft, vaak op een gruwelijke manier. De straffen in deze tijd waren niet mals, op het minste of geringste vergrijp stond bijvoorbeeld een geseling. In latere tijden, de Middeleeuwen, waren er regelmatig gevechten tussen inwoners van Hummelo en Keppel. Vaak werd de tegenstander in een kolk geworpen waar hij een vreselijke dood stierf hij verdronk. Maar ook vrouwen waren slachtoffer: velen werden als heks aangemerkt en stierven ook in de kolk.

Trouwen met een Keppelse vrouw.

Aan het einde van de Middeleeuwen moest een jongeman die met een meisje uit Keppel wilde trouwen een afkoop betalen in de vorm van een soort feest of met bier. Hiermee werd de bruid zogenaamd vrijgekocht. Deze traditie is nog vrij lang in ere gehouden.

De Weppel en het Hennendaal.

De beide kolken zijn restanten van de oude arm van de Rijn die hier heeft gelopen. In loop der jaren is deze arm dichtgeslibd. De aan- en afvoer van het water van de kolken gaat via een klein beekje, de Weppel. Deze stroomt door het Hennendaal en komt uit in het bos achter de oude pastorie aan de Spalderkampseweg. De naam Hennendaal verwijst trouwens ook naar iets onprettigs, namelijk de dood. Een Henne kleed draagt de overledenen bij de begrafenis…

Trap in het Sterrenbos die naar de Wrangebult voert.

Een middagwandeling richting Hoog-Keppel.

Het is vandaag uitzonderlijk mooi weer. Het lijkt op het vroege voorjaar, zeg eind april, begin mei. Bij ons in de tuin bloeit de Cosmea nog volop.

De Cosmea in volle bloei, medio november.

Het lijkt ons een goed idee om een fijne wandeling te maken. Dus: wandelschoenen aan en rugzak op en daar gaan we! Via de Groeneweg richting rondweg, even oversteken en de Groeneweg verder volgen tot de afslag naar het Doesburgse Pad. Het is in de loop der jaren steeds smaller geworden; op sommige stukken kun je niet meer naast elkaar lopen, zeker niet tot het bruggetje. Dit bruggetje is een verzameling planken die na al de jaren losser zijn gaan liggen, veel mensen vinden het dan ook een eng punt in het Doesburgse Pad. Eenmaal voorbij dit bruggetje lopen wij langs een weiland en gaan zo richting Oude Zutphenseweg. Veel mensen noemen dit ten onrechte de Hessenweg. Bij boerderij “de Reuze” zijn wij het paadje naast de boerderij ingegaan, richting Hoog-Keppel. Eenmaal moesten wij aan de kant voor mountainbikers, maar verder was het vrij rustig op dit pad. Bijna aan het einde kwamen wij een mevrouw tegen met twee hondjes, een teckel en een hond van een ander ras. Deze laatste hond was door haar geadopteerd uit Roemenië. Daar zijn zeer veel zwerfhonden, en regelmatig adopteren Nederlandse mensen een dergelijke hond. Wij hebben even met haar staan praten en zijn toen weer verder gelopen. Via een afslag komen wij op de Hessenweg uit. Het is tijd om richting huis te gaan. Al wandelend zie je veel mooie dingen, en van sommigen maak je dan een foto.

Joke in de Hessenweg.
Zwammen op een boomstam.

Tuinvijver bij “de Reuze”
De Hessenweg is mooi!

Aan het eind van de Hessenweg weer via de rondweg richting huis, een heerlijke wandeling van bijna 4,5 kilometer.

Een foto maken met de fractie van de Partij van de Arbeid.

Op zaterdagmorgen 24 oktober zijn er foto’s gemaakt van de fractie van de Partij van de Arbeid, afdeling Bronckhorst. Deze fotoshoot is bij de wagenloods aan de Kasteellaan in Hummelo. Rond een uur of negen appte Johanna Bergervoet, raadslid, of het droog is in Hummelo. Zij heeft een beetje motregen onderweg met de fiets van Zelhem naar Hummelo. Terug geappt dat het droog is. Op het moment dat ik zelf op de fiets stap begint het zachtjes te regenen…….

Coronaproof fotograferen.

Onze fractievoorzitter, Luuk Preijde, heeft alles prima geregeld, iedereen is op een ander moment aanwezig om foto’s te laten maken. Helaas, voor Luuk en zijn mooie planning: iedereen is er bijna om tien uur in de ochtend. Alleen Luuk niet. De sfeer is prettig, wij hebben elkaar sinds het begin van de Corona pandemie niet meer in levende lijve gezien. Al snel staan wij met elkaar te praten over van alles en nog wat, maar vooral over “de Politiek”. Wel zijn wij ons allemaal bewust van heet feit dat afstand onderling noodzakelijk is. De fotograaf is Marian, een vriendin van een fractielid, Tommy Bauling. De foto’s zijn van iedereen afzonderlijk gemaakt, later zijn zij met een fotobewerkingsprogramma samengevoegd tot een mooie groepsfoto. Deze foto wordt door de fractie gebruikt voor communicatiedoeleinden. Dat is de reden dat ik deze foto nu nog niet op mijn blog zet, maar wel de foto die Marian van mij heeft gemaakt.

Wil iemand nog walnoten?

Peter Hoogland, een commissielid, appte op vrijdag of er nog liefhebbers zijn voor walnoten. Dat laat ik mij geen twee keer zeggen en heb meteen gereageerd met een “Ja, lekker “. Zaterdagmorgen heeft Peter een big shopper bij zich, met voor iedereen een zak vol heerlijke walnoten. De walnoten blijken al droog te zijn en meteen goed voor consumptie. Iedere avond eet Joke een paar noten, blijkt gezond te zijn….., maar het is vooral lekker.

De nodige bekijks.

Het fotograferen duurt best lang, ruim anderhalf uur. Regelmatig komen er wandelaars voorbij. Soms kijken zij bewust naar wat ere gebeurt, soms lopen zij stoïcijns door. Opvallend is wel dat iedereen elkaar groet, en dat is leuk. De bewoners van de wagenloods komt even naar buiten. Op mijn vraag of hij last heeft van de fotoshoot antwoordt hij ontkennend, gelukkig maar!

Een deel van onze fractie bij Enghuizen.

Ik hoop dat iedereen binnenkort het resultaat van onze fotoshoot kan zien in bijvoorbeeld weekblad Contact of misschien wel op verkiezingsposters. De gemeenteraadsverkiezingen komen er ook weer aan….

Van alles wat…..

 Na een lange periode weer eens een blog van mijn hand. Beiden zijn wij ziek geweest,  ik een beetje, Joke al een  langere tijd. Nu gaat het weer een beetje beter met ons, gelukkig maar! De afgelopen periode hebben wij voor elkaar gezorgd.

Langzaam beginnen wij weer een beetje met wandelen en af en toe een stukje fietsen. Dit allemaal met inachtneming van de Corona regels. Veel zaken kunnen niet meer, maar gezondheid gaat nu boven alles!

De computercursussen in ” de Boerderij ” in Zelhem gaan voorlopig niet door, dit in tegenstelling tot het werk bij de dagverzorging. Dat gaat wel gewoon door tot onze verbazing. Bij de dagverzorging komen over het algemeen oudere mensen met een matige tot zwakke gezondheid. Het is eigenlijk onverantwoord om de dagverzorging door te laten gaan, maar de organisatie zal wel weten wat zij doet althans dat hopen wij dan maar.

De afgelopen weken een beetje aan het wandelen geweest, en wat ons opvalt is dat wij her en der mondkapjes langs de weg zien liggen. Wij willen blijkbaar wel onszelf beschermen, maar om de natuur, in dit geval vogels en andere dieren, te beschermen komt niet in ons op.  Het wordt achteloos weggesmeten. “Heb ik er geen last meer van” lijkt het motto te zijn. 

Nu even iets luchtigere dingen: 

Tijdens de wandelingen zie je veel moois als er oog voor hebt. Natuurlijk maken wij daar een foto van en genieten er dan ook thuis nog een keer van. Een paar foto’s staan hieronder.

Ak deze foto ‘s zijn dichtbij onze woonomgeving gemaakt. Je hoeft niet ver te reizen om iets bijzonders te kunnen zien. Gelukkig gaat het lopen steeds beter en worden de afstanden met iedere wandeling iets groter, op deze manier verleggen wij onze grenzen iedere keer een beetje.

De politiek is ook weer begonnen na het zomerreces. Momenteel speelt het plaatsen van windmolens in Bronckhorst een grote rol. Dit ten onrechte, er is nu alleen nog maar sprake van het vaststellen van een plan. De gemeenteraad heeft vorig jaar besloten dat windenergie en daarmee ook windmolens pas in 2022 weer op de agenda komen na de gemeenteraadsverkiezingen.. Een ander hot item is de zorgverzekering voor mensen met een minimum inkomen. De gemeente is van plan om deze verzekering te beëindigen. Volgens de wethouder zullen de huidige gebruikers worden begeleid en ondersteunt bij het vinden van een voor hen passende verzekering. Ook zou er niemand financieel op achteruit gaan, ja, misschien zelfs iedere maand nog wat extra overhouden….. Hierover hebben wij zo onze twijfels. Over beide onderwerpen is het laatste woord nog niet gezegd.

Veel vergaderingen, van de fractie, de raadscommissies, en andere organisaties, gebeuren du digitaal. Zeer efficiënt, maar niet echt leuk. Deze week heb ik drie digitale bijeenkomsten. Iedere organisatie gebruikt weer een andere programma, Teams, Zoom, enz., enz. Intussen is mijn laptop ruim voorzien van dergelijke programma ‘s.  Soms zie ik door de bomen het bos niet meer……

Storm op komst!

Op tv en radio wordt gewaarschuwd voor slecht weer. Regen en storm, maximaal windkracht 9 langs de Noordzee kust, bij ons in het Oosten van het land ongeveer windkracht 8 met windstoten tot 90 kilometer per uur. Reden voor ons om alle planten die normaal her en der verspreid staan op het terras bij elkaar te zetten in de hoop dat dit enige beschutting geeft. Andere, vaste planten, zullen wel enige schade oplopen, dat kan bijna niet anders. Naar verwachting zal in de loop van de komende nacht, zo tussen 03.00 en 05.00 de storm haar hoogtepunt bereiken. Ik hoop dat wij er gewoon doorheen slapen!

De lucht boven ons huis is mooi, maar ook een beetje dreigend, op de volgende foto is te zien wat ik bedoel:

Het kan nog dreigender:

Er is duidelijk ander weer op komst, het is, misschien tijdelijk, gebeurt met het mooie weer. Volgende week blijft het aan de koele kant, jammer. Beide foto’s zijn achter ons huis gemaakt, zo rond 20.00 uur. 

De regen hebben wij hard nodig, het grondwaterpeil is te laag, de bossen staan te verdrogen, beekjes staan droog, de landbouw heeft dringend behoeft aan water. Kortom: het is meer dan welkom! Als ik naar Hoog-Keppel ga via de Kipstraat kom ik langs een beekje. Een paar weken geleden stond er nog iets water in, nu is het een sloot met modder in plaats van water. Je ziet dat de natuur en de gewassen op het land naar water snakken. Het wordt tijd dat wij in Nederland in plaats van het hemelwater zo snel mogelijk afvoeren naar een systeem gaan waarin wij het zolang mogelijk vasthouden. Klinkt simpel, maar het heeft mogelijk gevolgen voor de landbouw en andere zaken waar ik niets van af weet. Meer iets voor de deskundigen.

De avonden worden al korter, steeds vroeger gaan de lampen aan. Het is dan ook bijna september, en normaal gesproken is het met de Hummelse Kermis zo rond 20.30 uur (bijna) donker. Dit jaar gaat de Kermis door de Corona niet door. Volgend jaar misschien weer, op de tweede woensdag van september en de daaraan voorafgaande dinsdag zoals de datum voor de kermis wordt omschreven.

Wandelen.

Vanmorgen hebben Joke en ik een mooie wandeling gemaakt. In de Hessenweg een pad ingeslagen. Het was duidelijk een niet veel belopen pad, het werd steeds smaller en meer overwoekerd. Uiteindelijk kwamen wij bij een bietenveld uit. Hier liep het pad dood…. Dan maar langs de rand van het bietenveld lopen, richting Sliekstraat. Daar aangekomen de straat oversteken en richting Dolman op gegaan. Bij Dolman na de laatste schuur het pad is, naar het bos. 
Gezicht op Hummelo vanuit bos bij 
Dolman.
Vanaf dit pad naar de Ruurlose Allee gelopen.  Daar de Rijksweg overgestoken naar de dode arm van de Oude IJssel, met op een gegeven moment Kasteel Keppel aan de linkerzijde.
Kasteel Keppel.
Beiden hadden wij zin in een kop koffie, dus besloten wij om bij de Gouden Leeuw op het terras iets te drinken. Helaas…. het terras was gesloten. Dus maar doorlopen naar de Hessenweg, en vandaar via de rondweg naar huis. Al met al een goed begin van de zondag! 
In Strava ziet onze wandeling er als volgt uit:

Regen!

Nadat gisteren al een regenbui met onweer over Hummelo trok en in totaal 18 mm. neerslag bracht, is er zojuist een regen en onweerbui overgetrokken die 15 mm neerslag heeft gegeven.  In een klein half uur kwam de regen met bakken uit de hemel. Wij hebben geprobeerd om de bui op foto vast te leggen, maar de ramen zaten onder de regendruppels. De bui is niet echt goed te zien, maar de sfeer wel te proeven.

De bloemen en planten hebben in een korte tijd veel water over zich heen gekregen. Nadat de bui voorbij was, heeft Joke buiten de meeste rommel bij elkaar geveegd. Het is weer even netjes, tot de volgende bui. Wat er dan  niet ligt, hoe je ook niet op te ruimen.

Vannacht is het gelukkig iets koeler, circa 17 graden Celsius. Dat is beter dan de ruim 20 graden die wij de afgelopen dagen hebben gehad! Toch wordt het morgen weer een warme, broeierige dag met een maximum temperatuur van 30 graden Celsius. 

Vanmiddag even op bezoek geweest bij vrienden in Steenderen, heerlijk met de fiets naar toe gegaan. Via binnen weggetjes zoals de Lamstraat en de Hardsteestraat  richting Steenderen. OP de heenweg was er minder zon als op de terugweg. Gelukkig hebben wij regelmatig in de schaduw kunnen fietsen. Toch weer 18 kilometer op de fiets gezeten.

Een verfrissende regenbui.

Na acht dagen van hitte barste gisterenavond eindelijk het onweer los, samen met een heerlijke regenbui. Deze bui is meer dan welkom. Gewassen op het land, de bossen en de tuinen; alles snakt naar water! Na deze regenbui zie je alles opfleuren. 

Ik hoop dat dit de laatste “.plaknacht” wordt. Ondanks het onweer en de regen is het benauwd. Bij ons staan alle deuren en ramen open zodat de temperatuur in huis gedurende de nacht iets kan zakken. Gelukkig staat op de slaapkamer een ventilator. Hij draait de hele nacht op de laagste stand. Dit maakt het voor ons mogelijk om toch nog redelijk goed te kunnen liggen en slapen.
De regen komt momenteel in buien, soms gaat het zacht, maar er zitten ook fellere exemplaren tussen. Het geluid van de regen tegen het slaapkamerraam is mooi, wij beiden kunnen er goed door slapen. Ben heel benieuwd hoeveel regen er morgenvroeg in de regenmeter zit. 

Er zit 18 mm. in de meter, alles gisterenavond en vannacht gevallen. De verwachting is dat er vandaag nog meer neerslag komt.

Een hittegolf.

 Het is vandaag de zevende dag op rij met temperaturen boven de dertig graden Celsius, dus echt een hittegolf. Normaal duren deze zeer warme periodes niet zo lang, meestal een dag of vijf. Nu gaan wij richting acht dagen….

De nachten zijn warm, de dagen veelal te heet om iets te doen, het meeste werk doen wij in de morgen-uren, dan is het nog een beetje te doen. In de loop van de dag, met stijgende temperaturen, houden wij ons rustig.

Op dit moment rommelt het af en toe in de verte, wij hopen dat het onweer doorzet en ons een verfrissende regenbui brengt. Niet zo hard als een paar dagen geleden op verschillende plekken in de provincie. Daar viel soms enorm veel regen en ook hagel.

Ondanks de warmte zijn er in de tuin planten die het nog goed doen, onder andere de geraniums. Zij houden van zon en warmte. Ook de zonnebloemen hebben nu  niets te klagen, zon genoeg gehad.

de zonnebloemen.
Het is nu ongeveer 19.00 uur, en de lucht begint te werken, er is ander weer op komst.  
Het is bijna tien over half acht in de avond, en het is buiten behoorlijk donker en dreigend. Wij wachten in spanning af wat de weeromslag ons zal brengen!
Vanmiddag samen nog een kleine 2,5 kilometer gewandeld, je moet toch in beweging blijven……
 

Een vroege gast en een vreemde vogel.

Vanmorgen, het was goed en wel licht buiten, zat deze vroege gast, een vink, heerlijk bij ons op de stoep zaadjes en dergelijke te pikken. Het is een behoorlijk forse knaap, zoals je op de profielfoto kunt zien. Vorige week hebben we een vreemde gast op bezoek gehad, een bonte specht.

Vink in profiel, onze vroege gast!

Even later draaide de vroege gast zich om en heb ik deze foto gemaakt.

Vink achter het huis.

Vorige week hadden wij bezoek van een bonte specht, echt een vreemde vogel hier achter het huis. Heel mooi om te zien. Dit was het eerste jaar dat wij hem bij ons in de tuin hebben gehad, echt bijzonder!

De bonte specht, de vreemde vogel.

De specht deed zich te goed aan de pindakaas, met zijn grote snavel is de pot trouwens zo leeg…, maar dat geeft niets, ook een specht moet nu eenmaal leven.

Veel weet ik niet af vinken en spechten. Weet dat vinken zaden eten. Zij zijn algemeen voorkomende vogels en behoren tot de zelfde familie als de huismus.

Het lijkt op dit moment wel voorjaar. De zon schijnt uitbundig en er is niet teveel wind. Wij hebben net een wandeling door het bos gemaakt van ongeveer 3,6 kilometer. Wij zijn via Laag-Keppel naar de Ruurlose Allee gelopen en via de Sliekstraat weer richting huis. Het is nu erg droog in het bos, wij hebben een paar goede buien nodig. In het bos nog een paar keer het hameren van de specht gehoord, een mooie roffel!

Ik stond even in dubio: doe ik de winterjas aan of de dunnere jas. Het werd de dikkere jas. Eigenlijk was het niet nodig, maar de wind is nog behoorlijk fris.

Eenmaal thuis nog even naar buiten, maar in de tuin zitten vind ik toch nog net te fris, zeker met de wind erbij. Ben dus maar weer naar binnen gegaan. Radio aan en verder aan dit blog werken.

Hummelo in tijden van Corona.

Het Corona-virus is nu een poosje in het land, en zij eist vele slachtoffers. Ziekenhuizen liggen vol, en dan met name de Intensive Care afdelingen.De Regering heeft allerlei maatregelen afgekondigd om te proberen de noodzakelijke zorg van ziekenhuizen overeind te houden. Minister-President Mark Rutte noemt het een “intelligente Lock down”. Zoveel mogelijk binnen blijven, thuis werken indien mogelijk, alleen de boodschappen doen, en nog een aantal regels voor de hygiëne om verspreiding van het virus te voorkomen.

Hier, in Hummelo, is het rustiger als normaal. De kapper en de snackbar en het hotel zijn gesloten. In de supermarkt gelden regels en voorschriften met betrekking tot onderlinge afstand en de mandjes die de klanten hebben gebruikt worden na het afrekenen gedesinfecteerd.

Doetinchem:

Vanmiddag even naar Doetinchem gefietst. Doetinchem, wij hebben het thuis overigens over “de stad”. In de stad was het opmerkelijk rustig. Veel winkels zijn tijdelijk (?) gesloten, de binnenstad oogt verlaten en is dat ook. Mensen houden over het algemeen angstvallig anderhalve meter afstand tot elkaar. De parkeerplaatsen achter de winkels waren nog niet halfvol met geparkeerde auto’s, de gratis fietsenstalling was op een enkele fiets of bromfiets na leeg. Op de weg heen en terug hebben wij misschien vier of vijf fietsers gezien. Opvallend is wel de hoeveelheid vrachtverkeer.

Thuiswerken:

Nu de bibliotheek gesloten is, en er ook op het politieke toneel niets gebeurt zoals vergaderingen en dergelijke werk ik maar thuis. De werksituatie thuis is goed, heb een eigen werkkamer en beschik over de meeste apparatuur die nodig is om thuis te kunnen werken. Mijn werkplek is op de eerste verdieping in een voormalige slaapkamer.

Mijn werkplek.

De werkplek oogt misschien een beetje rommelig, maar daar kan ik niet veel aan doen. Allerlei apparatuur is aangesloten op een paar punten, en de kabels lopen kris- kras over het bureau. Het maakt mij ook niet zoveel uit, het is een fijne kamer om te werken!