Een vergeten stukje oorlogsgeschiedenis.

Wie van Hummelo naar Zelhem rijdt komt, vaak ongemerkt, langs een vergeten stukje oorlogsgeschiedenis. Aan de Zelhemseweg staat een monument voor het werkkamp “De Wittebrink”, genoemd naar het buurtschap waar het gevestigd is. Naast het fietspad staat een monument ter nagedachtenis aan dit werkkamp en haar arbeiders. Het monument stelt het werk voor dat de arbeiders moesten doen, de heide ontginnen en bomen rooien. Vandaar de man met de schop en een ander met een kruiwagen. Het kamp was aan de overkant van de weg, daar waar nu een woning staat.

Het werkkamp en haar bewoners.

Het werkkamp “De Wittebrink” was in de jaren ’30 van de vorige eeuw, tijdens de grote crisis, een werkkamp ten behoeve van de werkverschaffing. Mensen zonder werk werden hier tewerk gesteld voor de Heidemij om in Hummelo bos en heide te ontginnen. Het bos werd gekapt, de heide werd ontgint om op deze manier de grond als landbouwgrond te kunnen gebruiken. Het werkkamp werd door circa 140 arbeiders bevolkt die voor het grootst deel uit het westen van het land kwamen.

De Rijksgebouwendienst zorgde voor de bouw van de benodigde barakken, terwijl Landgoed Enghuizen de grond beschikbaar stelde. Van al deze barakken is niets meer over, op een barak na, het barak van de beheerder. Dit is nu in gebruik als particuliere woning. Op het terrein van het werkkamp stonden vier of vijf barakken voor de huisvesting van de arbeiders.

De oorlogsjaren.

Gedurende de eerste jaren van de Tweede Wereldoorlog waren er ook Joodse arbeiders uit bijvoorbeeld Den Haag die hier tewerk werden gesteld. Onder deze Joodse arbeiders waren ook een aantal Joodse NSB’ers (!) Ook hebben er mogelijk jonge gedetineerden uit Penentiaire Inrichting “de Kruisberg” verbleven in dit werkkamp, waarvan enkelen zijn gefusilleerd door de bezetters. Het kamp had schamele voorzieningen, zo waren er voor de circa 140 arbeiders twee woonbarakken. Ook was er een opslagloods voor groente en kolen, een soort kantine, een opslagruimte voor dekens en matrassen die uit strozakken bestonden en een pomphuis. Er was een primitief toilet voor de arbeiders, niet meer dan een aantal emmers onder een afdak. Medische zorg werd verleend door de Hummelose huisarts dokter Westerbeek van Eerten.

De Joodse arbeiders waren relatief veilig in het kamp tot de nacht van 2 op 3 oktober 1942. In deze nacht besloot de Duitse bezetter om de kampen op te heffen. Op de Joodse feestdag Jom Kipoer werden de arbeiders gedeporteerd naar kamp Westerbork. Het verhaal gaat dat de Joodse arbeiders te voet naar Laag-Keppel moesten lopen en vandaaruit verder op vervoer werden gesteld naar Westerbork . Van hieruit werden zij verder getransporteerd, vaak de dood tegemoet.

Na de bevrijding….

Na het einde van de oorlog werd het kamp door de geallieerden gebruikt als doorgangskamp voor Duitse krijgsgevangenen en onder andere ook NSB’ers en SS’ers. Na de bevrijding heeft een bedrijf hier haar fabriek gehad, er werden eier-sorteermachines geproduceerd. Dit bedrijf is na een aantal jaren vertrokken. Nu is het een particuliere woning, maar wel een woning met een (beladen) geschiedenis.

Het monument aan de Zelhemseweg in Hummelo voor dit vergeten stukje oorlogsgeschiedenis.

Ontmoeting met een kunstschilder.

Vanmiddag, tijdens een korte wandeling door de Hessenweg, stond bij de Weppel tegenover de Hennendalseweg Tommy Bauling te schilderen.

beekje aan de Hessenweg
de Weppel aan de Hessenweg waar Tommy schilderde.

Het resultaat van een paar uur schilderen bij de Weppel door Tommy:

Dit is het resultaat van het schilderen van Tommy van vanmiddag.

Tommy is lid van de fractie van de Partij van de Arbeid in Bronckhorst, daar ken ik hem van. Het schilderen heeft hij zichzelf aangeleerd, een zogenaamde autodidact. Veel van zijn schilderijen hebben de natuur als onderwerp, maar ook woningen schildert hij regelmatig. Ieder jaar exposeert Tommy met zijn schildersgroep, Pictura Gelria, in de kerk in Hoog-Keppel. Een paar jaar geleden heb ik deze expositie bezocht. De kwaliteit van de werken was meer dan goed, en voor mijn gevoel stak Tommy daar nog bovenuit. Ook heeft hij enige keren een solo (verkoop) expositie gehad, onder andere in het gemeentehuis in Hengelo, maar ook bij wijnboerderij ” ‘t Heeckenbroek” in Drempt. Tommy heeft een plek op blogspot: https://tommybauling.blogspot.com/. Neem hier maar eens een kijkje voor meer schilderijen.

Boerderijtje aan de Dubbeltjesweg in Hoog-Keppel.

Deze boerderij grenst aan het golfveld van de Keppelse Golfclub in Hoog-Keppel. Komende vanaf het Gezondheidscentrum richting Drempt, ligt dit pand aan de rechterhand en is het laatste huis in de bebouwde kom van Hoog-Keppel.

Het “Wapen van Heeckeren” in Hummelo.

Dit schilderij is van het “Wapen van Heeckeren” , een café en later ook restaurant in Hummelo. Hier heeft jarenlang de familie Oosterink de scepter gezwaaid. De laatste uitbater van de familie Oosterink was Evert-Jan, samen met zijn vrouw Ewa, een Poolse vrouw. Behalve dit cafe had Evert-Jan ook nog een boerderij. Ik weet nog dat hij heel lang met een paard voor de ploeg zijn land aan het ploegen was. Evert-Jan was een vriend van mijn broer Henk.

Ook fotografie.

Tommy maakt ook goede foto’s , Ook hier weer de natuur als inspiratiebron en onderwerp van de foto’s. Mogelijk gaat hij zich hier ook meer mee bezighouden. Ik hoop hier in de toekomst een aantal van zijn foto’s te kunnen laten zien.

Weer richting huiswaarts….

Na een kort gesprek met Tommy zijn wij verder gelopen naar huis. Nog even een tussenstop bij de SPAR voor een paar kleine boodschappen. Wij gaan een taart maken voor mijn verjaardag. Ik verwacht niet dat er bezoek komt, zeker gezien de Corona-pandemie. Alleen een zus van Joke komt, verdere verwachten wij niemand. Wij maken er een mooie dag van met ons beiden, te beginnen met een heerlijk ontbijt.

Een bezoek aan de markt en een fractievergadering.

Vandaag is een dag waarin wij bezig zijn met een bezoek aan Doetinchem en de markt. Joke moest even de binnenstad in, ik mocht niet mee, zij is op zoek naar een verjaardagscadeau voor mij, donderdag ben ik jarig. Zelf ben daarom even over de weekmarkt gelopen. Daar is het altijd druk, mensen met mondkapjes voor en mensen zonder mondkapjes. Heb vanmorgen veel vreemde talen gehoord, van Duits en Turks tot Arabisch. De markt is echt internationaal geworden, zelfs bij ons in de Achterhoek. Eenmaal op de markt bedenk ik mij dat ik eigenlijk niet weet wat ik er moet doen; ik hoef niets te hebben…. Daarom ben ik even een rondje rond het centrum gaan lopen.

Oliebollen en WhatsApp.

Af en toe hebben Joke en ik contact met elkaar via WhatsApp. Via de diverse appjes houden wij elkaar op de hoogte van onze bewegingen; ik mag niet zien welke winkels zij allemaal ingaat. Het ruikt heerlijk naar oliebollen in het centrum, maar wij hebben geen oliebollen gekocht, wij halen bij bakker Ebbers in Hummelo behalve het bestelde brood ook een zak met vers gebakken krentenbollen, ook erg lekker! Wij zijn met de fiets naar Doetinchem gegaan, parkeren is vaak lastig op marktdagen, en ook is de gemeente bezig met wegenonderhoud waardoor bepaalde wegen richting centrum afgesloten zijn. Onze fietsen hebben wij bij de bibliotheek neergezet. De bieb is nu door de Coronamaatregelen gesloten. Tot mijn verwondering zagen ik mensen in- en uit de bibliotheek komen. Een mevrouw vertelde dat zij een aantal boeken had gekregen via de zogenaamde “afhaalbieb”. Dit wil zeggen datje als lid aankunt geven uit welk genre je een boek zou willen lezen. De medewerkers selecteren dan een boek voor je. Het is altijd een verrassing welk boek uit het gewenste genre je krijgt.

De fractievergadering voorbereiden.

Vanavond heb ik weer een vergadering met de fractie van de Partij van de Arbeid. Onze secretaris heeft de agenda en de bijbehorende stukken keurig op tijd gemaild. Veel stukken print ik niet uit, ik lees ze wel in iBabs, de digitale vergaderapp van de gemeente, alleen de agenda print ik uit. Vanavond heeft de agenda niet zoveel agendapunten, maar dit betekend nog niet dat wij snel uitvergaderd zijn, vaak is het tegendeel het geval. De vergaderingen zijn digitaal, ik zit boven in mijn werkkamer achter de laptop net als mijn collega fractieleden. Via een live verbinding vergaderen wij. Een belangrijk onderdeel van de agenda zijn de mededelingen. Als raads- en commissielid wordt je bedolven onder mailtjes van burgers en ( belangen-) organisaties. Iedereen wil zijn of haar standpunt onder de aandacht brengen, of heeft commentaar op onze standpunten. In de fractie spreken wij de reacties door die wij gaan geven op alle mailtjes. Iedere schrijver krijgt een persoonlijk antwoord, soms uitgebreid, en soms een paar regels. Ik hoop dat het vanavond niet zo laat gaat worden.

Het Landgoed Enghuizen en haar kastelen.

In Hummelo aan de Kasteellaan staat het huidige huis van de Graaf Van Rechteren Limpurg, het zogenaamde Tuinhuis. Voordat het woonhuis werd, vlak na de Tweede Wereld oorlog, was het een orangerie. De orangerie (of wintertuin) was een gebouw waar men gedurende de wintermaanden de kuipplanten onderbracht. Het is een van oorsprong Frans woord: oranger = sinaasappelboom. Een orangerie was eigenlijk bedoeld om te pronken met allerlei exotische planten uit verre streken en de koloniën. Het Tuinhuis ligt goed verscholen achter een rij bomen en struiken, dus veel foto’s zijn er niet van, deze heb ik gevonden op internet, ik heb zelf geen foto van het Tuinhuis.

Het Tuinhuis.
Het Tuinhuis van landgoed Enghuizen te Hummelo.

Defilé met de Hummelse Kermis.

Iedere jaar tijdens de Hummelse Kermis komen de inwoners even op het terrein van het Tuinhuis. Dit voor de uitreiking van de prijzen van het Vogelschieten en het ringsteken te paard. De Koning krijgt een geschenk, en de leden van de Kindercommissie, de groep die de Kermis organiseert, zitten op het bordes met iets te drinken. Op het grote gazon staan de ruiters met hun paarden en de schutters opgesteld. Ook de Bielemannen spelen een belangrijke rol.

Verwoesting tijdens de oorlog.

Op 24 maart 1945 werd het kasteel door de geallieerde troepen gebombardeerd. Op dat moment verbleven patiënten uit het Doetinchemse ziekenhuis in het kasteel. De geallieerden verkeerden in de veronderstelling dat de Duitse Wehrmacht hier gelegerd was, een kapitale fout. Na de oorlog is het kasteel niet herbouwd, behalve het bombardement dat de nodige schade heeft aangericht, is er ook brand uitgebroken. Dit door onvoorzichtigheid van in heet kasteel gelegerde Canadese militairen. De schade was groot. De restanten zijn in 1948 gesloopt.

Kasteel Enghuizen.
Het Kasteel Enghuizen voor de Tweede Wereld oorlog.

Een pentekening van het eerste kasteel Enghuizen.

Jan de Beijer heeft in 1743 een pentekening van het landhuis gemaakt.

Enghuizen, eerste landhuis
Pentekening door Jan de Beijer uit 1743 van het toenmalige kasteel Enghuizen.

Het kasteel had kwart-cirkelvormige vleugels, verder is er niet zo veel van bekend. In 1835 werd begonnen met de bouw van het kasteel wat in 1945 zo zwaar werd getroffen door een bombardement en later door brand.

Een Middeleeuws kasteel.

Kasteel Enghuizen in de Middeleeuwen.
Tekening van A. Rademaker van het kasteel Enghuizen in de middeleeuwen

Dit landhuis uit de Middeleeuwen stond waarschijnlijk op de plek waar nu het Jagershuis staat. Op een eiland, omgeven door een gracht.

De Wrangebult en de Witte en Zwarte Kolk in Hummelo.

Tijdens een wandeling door de Hessenweg even het Sterrenbos ingelopen. Dit Sterrenbos ligt op de grens van Hummelo en Laag-Keppel. Via de Wrangebult naar beneden, en dan richting kolken. In vroeger tijden was de Wrangebult een plek waar misdadigers werden opgehangen…… De Wrangebult wordt ook wel Galgenberg genoemd. Voor alle duidelijkheid: er is enige verwarring over de naam. Soms spreekt met van de Wrangebult en een andere keer heeft men het over de Galgenbult. Ik hou het maar bij de Wrangebult. Ooit zijn er bloederige gevechten geweest op of om de Wrangebult. Nu is het een populair wandelgebied

de Zwarte Kolk
De Zwarte Kolk in Hummelo

Een korte geschiedenis van dit gebied.

In de vroegere tijd was de Wrangebult waarschijnlijk een offerplek. De naam Wrang is een oud Nederlands woord voor pijn of pijnlijk. Wrange betekend ook wrong (zoals een haarwrong/vlecht) een met een gevlochten omheining afgesloten heilige plek. Op de Wrangebult stond een galg en een geselpaal. Hier werden misdadigers berecht en bestraft, vaak op een gruwelijke manier. De straffen in deze tijd waren niet mals, op het minste of geringste vergrijp stond bijvoorbeeld een geseling. In latere tijden, de Middeleeuwen, waren er regelmatig gevechten tussen inwoners van Hummelo en Keppel. Vaak werd de tegenstander in een kolk geworpen waar hij een vreselijke dood stierf hij verdronk. Maar ook vrouwen waren slachtoffer: velen werden als heks aangemerkt en stierven ook in de kolk.

Trouwen met een Keppelse vrouw.

Aan het einde van de Middeleeuwen moest een jongeman die met een meisje uit Keppel wilde trouwen een afkoop betalen in de vorm van een soort feest of met bier. Hiermee werd de bruid zogenaamd vrijgekocht. Deze traditie is nog vrij lang in ere gehouden.

De Weppel en het Hennendaal.

De beide kolken zijn restanten van de oude arm van de Rijn die hier heeft gelopen. In loop der jaren is deze arm dichtgeslibd. De aan- en afvoer van het water van de kolken gaat via een klein beekje, de Weppel. Deze stroomt door het Hennendaal en komt uit in het bos achter de oude pastorie aan de Spalderkampseweg. De naam Hennendaal verwijst trouwens ook naar iets onprettigs, namelijk de dood. Een Henne kleed draagt de overledenen bij de begrafenis…

Trap in het Sterrenbos die naar de Wrangebult voert.

Een middagwandeling richting Hoog-Keppel.

Het is vandaag uitzonderlijk mooi weer. Het lijkt op het vroege voorjaar, zeg eind april, begin mei. Bij ons in de tuin bloeit de Cosmea nog volop.

De Cosmea in volle bloei, medio november.

Het lijkt ons een goed idee om een fijne wandeling te maken. Dus: wandelschoenen aan en rugzak op en daar gaan we! Via de Groeneweg richting rondweg, even oversteken en de Groeneweg verder volgen tot de afslag naar het Doesburgse Pad. Het is in de loop der jaren steeds smaller geworden; op sommige stukken kun je niet meer naast elkaar lopen, zeker niet tot het bruggetje. Dit bruggetje is een verzameling planken die na al de jaren losser zijn gaan liggen, veel mensen vinden het dan ook een eng punt in het Doesburgse Pad. Eenmaal voorbij dit bruggetje lopen wij langs een weiland en gaan zo richting Oude Zutphenseweg. Veel mensen noemen dit ten onrechte de Hessenweg. Bij boerderij “de Reuze” zijn wij het paadje naast de boerderij ingegaan, richting Hoog-Keppel. Eenmaal moesten wij aan de kant voor mountainbikers, maar verder was het vrij rustig op dit pad. Bijna aan het einde kwamen wij een mevrouw tegen met twee hondjes, een teckel en een hond van een ander ras. Deze laatste hond was door haar geadopteerd uit Roemenië. Daar zijn zeer veel zwerfhonden, en regelmatig adopteren Nederlandse mensen een dergelijke hond. Wij hebben even met haar staan praten en zijn toen weer verder gelopen. Via een afslag komen wij op de Hessenweg uit. Het is tijd om richting huis te gaan. Al wandelend zie je veel mooie dingen, en van sommigen maak je dan een foto.

Joke in de Hessenweg.
Zwammen op een boomstam.

Tuinvijver bij “de Reuze”
De Hessenweg is mooi!

Aan het eind van de Hessenweg weer via de rondweg richting huis, een heerlijke wandeling van bijna 4,5 kilometer.

Over de dijk vanaf Hoog-Keppel naar Laag-Keppel fietsen.

Het is mooi zonnig weer, en wij besluiten om even te gaan fietsen. Het is de bedoeling dat wij via de Mazouw en Hoog-Keppel naar de dijk langs de Oude IJssel fietsen. Vandaar naar Laag-Keppel en dan weer naar huis. Het is niet zo’n lange fietstocht, ongeveer een half uur. De temperatuur is circa 9 graden, maar de wind is hard en koud. Ben blij dat ik handschoenen aan heb en een muts op het hoofd.

Zwerfvuil genoeg in de bermen

Onderweg zien wij redelijk veel zwerfvuil liggen. Veel langs het fietspad vanaf het dorp Hummelo naar de Kipstraat. Hier fietsen veel scholieren. Zij halen regelmatig bij de winkel in het dorp lekkere dingen, en de verpakking gaat in de berm. Wij gaan binnenkort weer afval rapen, althans dat is de bedoeling. Zwerfvuil rapen is eigenlijk best demotiverend omdat je wel aan de gang kunt blijven. Iedere dag ligt er rotzooi, het dweilen met de kraan open!

Een rustig dorp met een golfbaan.

Hoog-Keppel is een rustig dorp, er is geen school meer, de winkel annex café is al lang geleden gesloten, er is dus weinig te doen. Toch komen er veel mensen naar de golfbaan voor een rondje golf. Bij de golfbaan is ook een restaurant, ben er nog nooit geweest. Vanuit sommige spreekkamers bij de huisartsen heb je uitzicht op de golfbaan, mooi om te zien.

Een bijna aanvaring met de brug in Hoog-Keppel.

Terwijl de dijk tussen Hoog-Keppel en Laag-Keppel op fietsen, komt er een groot vrachtschip aan. Pas op het allerlaatste moment giaat de ophaalbrug omhoog. De schipper moet zijn zijn schip in de achteruit zetten om niet de brug te raken. Het zag er even naar uit dat het schip de brug zou raken

Vrachtboot op weg naar Doesburg tegenover "Mulra" in Hoog-Keppel.
Vrachtboot op de Oude IJssel tegenover “Mulra” moest vaart minderen voor de brug.

Verder fietsend over de dijk komen wij aan in Laag-Keppel; ook een rustig dorp. Hier zitten geen winkels, maar wel een aantal ateliers en kunstenaars. Af en toe is er een dag waarop de Dorpsstraat is afgesloten en er een soort kunstmarkt is. Deze terekt veel bezoekers.

Weer thuis.

Uiteindelijk via het fietspad langs de Hummeloseweg naar de nieuwe rondweg. Wij zijn daar richting Groeneweg gefietst en daarna naar huis. Het was een heerlijke fietstocht!

Naar een nieuwe landbouw, kansen voor de Achterhoek?

Wat is kringlooplandbouw?

De laatste tijd lees en hoor ik steeds vaker over kringlooplandbouw. Nu ben ik geen agrariër, dus veel kennis over dit onderwerp heb ik niet. Reden om eens een paar stukken over dit thema te gaan lezen. Mijn zoektocht begin ik op Wikipedia. Hier staat over kringlooplandbouw het volgende geschreven: Kringlooplandbouw is een vorm van duurzame landbouw waarbij de kringloop van stoffen gesloten is. Dit houdt in dat alle stoffen die door de landbouw uit een gebied verdwijnen ook weer teruggebracht worden in het gebied. De hoeveelheid stoffen die een gebied verlaten, zoals nitraten moeten dus ook weer in het gebied terechtkomen. Er wordt op een zo efficiënt mogelijke manier gebruikgemaakt van de beschikbare hulpbronnen en de agrariër probeert de uitstroom en instroom van deze hulpbronnen gelijk te houden.[1] Uit onderzoek van de Wageningen Universiteit blijkt dat kringlooplandbouw zorgt voor een lagere concentratie nitraten in het grondwater doordat de uitstroom van stikstof verminderd wordt op het perceel waar de landbouw wordt toegepast. (Bron: Wikipedia). Volgens de deskundigen heeft het wel grote gevolgen voor de boeren: zo is er door de kringlooplandbouw geen plaats meer voor varkens in Nederland. Dit heeft grote gevolgen voor de agrarisch ondernemer en zijn bedrijf.

De Rabobank, de grote financier van de agrarische sector, schrijft het volgende:

Kringlooplandbouw biedt de mogelijkheid om de akkerbouw klaar te maken voor de toekomst. En toekomstbestendig te houden! In kringlooplandbouw worden naast het hoofdgewas ook andere activiteiten verder ontwikkeld. Denk bijvoorbeeld aan natuurbeheer, duurzame energie en waterbuffering. Binnen kringlooplandbouw ligt de focus op een akkerbouw waarin efficiënt met grondstoffen wordt omgegaan. Bijvoorbeeld door eindige grondstoffen optimaal te benutten en te zorgen voor minimale uitstoot van schadelijke stoffen voor de omgeving.

Vier voorwaarden voor kringlooplandbouw:

Kwaliteit van de bodem verhogenGebruik van eindige grondstoffen beperkenEmissie van schadelijke stoffen minimaliserenBiodiversiteit verhogen

Om kringlooplandbouw op het akkerbouwbedrijf toe te passen, is het belangrijk dat akkerbouwers investeren in kennis over andere verdienmodellen voor hun bedrijf. Denk aan precisielandbouw, bodemleven en gewasbescherming (beheersen van plagen in plaats van elimineren). Ook is samenwerking essentieel. Ketenpartijen ondersteunen akkerbouwers om kringlooplandbouw van de grond te krijgen. Bijvoorbeeld door ruimte voor innovatie te bieden, door kosten en baten inzichtelijk te maken en door langdurige samenwerking aan te gaan met akkerbouwers.

Geschiedenis.

Kringlooplandbouw is niet iets nieuws. Ruim 4000 jaar geleden werd het al in China toegepast. Justus von Liebig wees in een publicatie uit 1861 al op de negatieve gevolgen van teveel kunstmest gebruik op het bodemleven. Hij was voorstander van minderen van kunstmest gebruik.

Milieu effecten.

Het effect is voorlopig alleen merkbaar in de directe omgeving waar deze vorm van landbouw wordt toegepast. Een probleem is dat er zeer veel verschillende regelingen zijn die bijvoorbeeld het uitrijden van mest op de akkers reguleert of zelfs niet toestaat. Minister Carola Schouten denkt erover om de mestwetgeving aan te passen. Wil de kringlooplandbouw kans van slagen hebben, dan is een voorwaarde dat de ondernemers een eerlijke en goede prijs voor hun producten krijgen.

De kringlooplandbouw zal volgens mij kleinschaliger zijn dan nu het geval is. Meer aandacht voor de gewassen, de omgeving, het milieu in het algemeen. Maar ook meer kansen door diversificatie van het bedrijf: van landbouwer naar omgevingsmanager, natuurbehoud en natuur ontwikkeling zijn belangrijke zaken die erbij horen. Hierdoor krijgen de producten een “verhaal” en dat verhaal is makkelijker te vermarkten.

Achterhooks.

Steeds vaker zie ik in mijn omgeving de Achterhoekse Vlag fier wapperen. Ook achterop de auto’s zie je hem vaak, een mooi gezicht! Blijkbaar hebben wij Achterhoekers behoefte om onze eigenheid en identiteit te laten zien. Wij zijn over het algemeen trotse Achterhoekers! Trots op onze taal en onze gebruiken, trots op onze eigen Achterhoek!

Bij veel zaken in de Achterhoek zijn spullen met een afbeelding van de vlag te koop, sokken, mokken, sleutelhangers, speldjes, sjaals en mutsen. Je kunt het niet zo gek bedenken, of het is te koop.

Op Facebook zag ik onderstaande foto voorbij komen, geeft goed aan hoe trots en verknocht wij zijn op en aan de Achterhoek:

Gezien op Facebook…..

Blijkbaar is de wereld gelijk aan de Achterhoek, hier liggen je roots, het is je geboortegrond.

Nedersaksisch.

Het Nedersaksisch, onze streektaal, is tot over de provincie grenzen en landsgrenzen te vinden. Er is een Facebook groep die alleen maar over het Nedersaksisch gaat: Nedersaksisch/platduutsch. Ook is er een groep die zich beperkt tot de Achterhoek: Je bent een Achterhoeker als….. Het geeft in ieder geval aan dat de Achterhoek en het Nedersaksisch belangrijk zijn voor ons.

Regio
Het gebied waar het Nedersaksisch in Nederland wordt gesproken bestaat uit de provincies Groningen, Drenthe, Overijssel, de gemeenten Oost- en West-Stellingwerf in Zuidoost-Friesland en de gebieden Achterhoek en Veluwe in de Provincie Gelderland. In Duitsland wordt het in het gehele Noorden gesproken, door een moeilijk te schatten aantal mensen, zie de kaart die de Duitse taalkundige H.Protze samenstelde. Voor een gedetailleerdere weergave van Nedersaksische dialecten in Nederland, kijk bij de taalkaarten. (Bron: Streektaal.net)

Nedersaksische taal erkend

Nieuwsbericht | 10-10-2018 | 18:00

Het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en de regionale bestuurders van Noordoost Nederland hebben vandaag een convenant ondertekend waarin ze afspreken samen te werken aan het behoud van de Nedersaksische taal. Het Nedersaksisch is een volwaardig en zelfstandig onderdeel van de taalsystematiek in Nederland en kent 7 hoofdvarianten, waaronder het Twents, Sallands en Gronings, en heeft in Nederland naar schatting anderhalf miljoen sprekers.

“Eigen taal heeft waarde voor mensen”, vindt minister Ollongren. “Zo bindt het Nedersaksisch mensen in de diverse regio’s: van Zwolle tot Doetinchem, van Stellingwerf tot Almelo. Vandaag zeggen wij tegen hen: we vinden het behoud van jullie streektaal belangrijk.” Het Nedersaksisch wordt gesproken in Groningen, Drenthe, Overijssel, Noordoost Veluwe, de Achterhoek en in de gemeenten Oost- en Weststellingwerf (provincie Friesland).

Minister Ollongren heeft het Nedersaksisch als volwaardige taal erkend.