Bij een oude tante in Zelhem op bezoek.

Vanmorgen gaan wij op bezoek bij een oude tante van mij. Zij is in de negentig, woont nog zelfstandig. Zij is de nog enigst levende familie van mijn moeder. Wij combineren het bezoek aan haar met meteen maar boodschappen halen.

De dag beginnen met koffie.

Het is vandaag nog redelijk vroeg als ik opsta, zo rond een uur of half vijf. Helaas ben ik (bijna) altijd vroeg uit bed. Ik begin altijd met het opladen van de mobiele telefoons en de tablets. Daarna zet ik een kop sterke koffie. Als de koffie op het vuur staat ga ik achter de laptop. Eerst even het laatste nieuws lezen op de diverse nieuws sites, en dan maak ik vaak een begin met een nieuwe blog. Intussen is de koffie ook klaar. Even genieten van de verse koffie, wat wil een mens nog meer? Als ik rond een uur of zes de kamer even doorloop, zie ik dat mijn buurman Herman ook net wakker is. Het licht op de douche bij hem is aan. Over een klein uur gaat hij naar het werk. Verder is overal nog het licht uit, de mensen slapen nog.

Jeugdherinneringen aan tante.

Als kind komt tante vaak bij ons, zij is mijn moeders jongste zus. Op de fiets uit Velswijk, later op de fiets vanuit Zelhem. Altijd gezellig als zij er is. Zij praat graag en veel, heeft een groot gevoel voor humor, kortom: een leuke tante, je kunt het slechter treffen! Tante houdt van lezen, en dat merk ik ook. Ieder jaar krijg ik voor mijn verjaardag een boek, en soms meerdere boeken. Meestal uit e serie “de Vijf” van Enid Blyton. In mijn herinneringen waren het spannende boeken.

De verhuizing.

Ook nu nog, op haar oude dag, leest zij veel. Gelukkig is de bibliotheek dichtbij. Via Boek aan Huis krijgt zij met enige regelmaat nieuwe boeken, meestal een stuk of tien. Behalve lezen puzzelt zij ook graag. Haar broer, mijn oom, woonde bij haar in huis. Hij was beroepsmilitair. Hij is jaren geleden overleden. Zij is met de renovatie van haar wijk verhuisd naar haar huidige plek. Mijn tante woont in een appartement in het centrum van Zelhem. Hieruit kan zij, indien nodig, een beroep doen op zorg vanuit “de Zonnekamp”. Ons contact is de laatste jaren beperkt gebleven tot een telefoontje met verjaardagen. Eigenlijk best jammer.

Weer naar huis.

Het was gezellig bij de tante, de tijd ging vlot voorbij. Zij was aan het praten en bleef aan het praten. Bijna alles gaat over vroeger, haar oude buurt, de buren, haar hobby’s. Wat er nu in de wereld gebeurt is niet zo belangrijk voor haar. Alleen haar kind en kleinkinderen zijn belangrijk, en haar achter kleinkinderen niet te vergeten. Wij nemen rond een uur of half twaalf afscheid van tante en gaan op weg naar huis. Moe geworden van al het gepraat, maar beloven haar ook dat wij nog een keer langskomen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: