Wie weet nog wat huishouden is? Veel jongeren niet !

Een vreemd verhaal.

Tijdens een bezoek aan een kennis in verband met haar verjaardag hoorde ik het volgende gesprek:

“ik heb een hulp in de huishouding, een meisje van 19 jaar. Zij doet haar best, maar heeft geen kaas gegeten van huishoudelijk werk. Poetsen zoals wij dat hebben geleerd kent zij niet. Bij het stofzuigen gaat zij keurig om alle dingen heen die in de kamer staan, iets aan de kant zetten doet zij niet. Ook kan zij niet strijken, zij had nog nooit een strijkijzer in handen gehad…., ik heb het haar maar voorgedaan”. Deze oudere mevrouw is daar de dupe van, zij doet nog heel veel zelf, zo goed en kwaad als het gaat.

Tegenwoordige tijd, opvoeding en scholing.

Het is echt triest om te horen dat een huishoudelijke hulp, die bedoeld is voor het ontlasten van de cliënt niet weet hoe zij iets moet doen. Zou het te maken hebben met de opvoeding?, heeft het te maken met de opleiding? Ik heb geen idee, maar er klopt hier iets niet, dat is mij wel duidelijk.

De opvoeding is een deel van het probleem. Kinderen hoeven niet meer mee te helpen in de huishouding. Natuurlijk zijn kinderen druk genoeg met school en andere activiteiten. Ook ervaren zij soms veel druk, druk om te presteren, een goede opleiding te volgen, er goed uit te zien, gewoon ergens bij horen. Toch ben ik zelf blij dat ik tijdens mijn opvoeding wel heb geleerd om voor mijzelf te zorgen, ik zal echt niet van de honger omkomen omdat ik niet kan koken, en ik zal mijn huis ook niet helemaal laten verslonzen. Natuurlijk kan ik niet zo goed het huishouden doen als mijn vrouw, maar toch…. Eigenlijk zou iedere jongere, meisje of jongen, moeten leren hoe hij of zij een huishouding kan voeren.

Schande!

Huishoudelijke hulp wordt steeds belangrijker. Mensen, (lees: ouderen) moeten zolang mogelijk zelfstandig blijven wonen. Verzorgingshuizen zijn afgebouwd, verpleeghuizen zitten tot de nok toe vol met hulpbehoevende mensen. Goede ondersteuning in de vorm van huishoudelijke hulp is dan een voorwaarde. Ik schrik als ik hoor dat diverse gemeenten gaan bezuinigen op deze essentiële en basale vorm van hulp. Alles moet voor een appel en een ei gedaan kunnen worden. De hulp wordt in aantal uren beperkt, het tarief waarvoor de hulp wordt ingekocht moet steeds lager. Dit is een gevolg van het marktdenken en de bezuinigingswoede van de overheid. Ook mijn eigen gemeente voert een bezuinigingsbeleid waar je niet goed van wordt, hulp mag niet veel kosten. Het liefst heeft men dat de buren en/of familie deze zorg gaat doen, alles onder de noemer “noaberhulp en noaberplicht”. Dat is natuurlijk te gek voor woorden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *