Een wandeldag, rondom Hummelo en Keppel.

Vanmorgen al vroeg vertrokken voor een wandeling. De afgelopen nacht heeft het gevroren, en gedurende de hele wandeling is de temperatuur onder nul gebleven. Maar, met een zonnetje erbij gaat het lopen prima! Aan de Van Heeckerenweg, vlak bij “de Klevenhorst” kijk je uit op een brug in het bos. Vanmorgen was het licht mooi en daarom heb ik deze foto gemaakt

Brug aan de Van Heeckerenweg.

Onderweg af en toe iets eten om mijn bloedsuiker op peil te houden. Het koude weer vreet energie, dus als diabeet moet ik dit wel in de gaten houden. Via de Kampermanstraat ben ik naar de Broekstraat gelopen. Op de Laarstraat had ik de zon op de rug en ik voelde dat het iets warmer werd.

Meneer Tenkink en “de Runsvoort”.

Even later de Zelhemseweg op. Langs het oude huis van de familie Tenkink, “de Runsvoort.” Op de foto is de voorkant van het pand te zien.

Huis “de Runsvoort”

Als kind woonde ik vlakbij, maar ik ben toch maar eenmaal in het huis geweest. De familie Tenkink was buurt, maar zij bemoeiden zich met niemand om hen heen. Voor ons, de buurt, waren zij “meneer en mevrouw Tenkink.” en niet Willem en Mina. Ook weet ik nog dat Tenkink een jachthond had. Zijn naam: Dikkie. Zo werd ik vroeger ook genoemd. Op een dag, op weg van de lagere school naar huis , hoorde ik Tenkink roepen “Dikkie kom hier! Ik fietste hun inrit in en vroeg meneer Tenkink waarom hij mij had geroepen. Het antwoord was duidelijk “Ik riep jou niet, maar mijn hond!” Daarna draaide hij zich om verdween in het grote huis samen met de hond. Ik bleef verbouwereerd achter. Op Strava ziet deze wandeling er zo uit:

Het rondje Broekstraat van zondagochtend.

Wandelen door Hoog-Keppel.

Na het middageten wilde Joke nog een eindje wandelen, even langs de oude AVIKO. Van de ochtendwandeling was ik voldoende uitgerust, dus zijn wij samen gegaan. Onderweg veel wandelaars gezien. In Hoog-Keppel zijn wij door de wijk de Brinkenhorst gelopen tot wij op een weg kwamen richting golfveld. Deze weg gaat na het huis “nieuw leven” over in een zandpad begroeid met gras. Omdat de vorst nog in de grond zit was het niet modderig. Via de Hessenweg weer naar huis gelopen. Onderweg met een kennis uit het dorp gesproken die ook aan het wandelen was. Vanavond blijf ik thuis, even de voeten en benen rust gunnen! Route van vanmiddag:

Wandelen door Hoog-Keppel.

Het was vandaag echt een wandeldag, mede dankzij het mooie weer. Hoop dat er nog veel van zulke dagen volgen.

Rondje langs de Jachthaven “Bommen Berend”.

In de afgelopen dagen hebben Joke en ik regelmatig gewandeld. Hier in de omgeving, is het altijd mooi. Een mooie wandeling voerde ons vanaf de parkeerplaats bij het gezondheidscentrum in Hoog-Keppel via de jachthaven Bommen Berend in Laag-Keppel naar de Hessenweg en weer richting parkeerplaats.

Wandelend over de dijk.

De wandeling voerde ons over de Monumentenweg richting Rijksweg. Hier moesten wij oversteken om op een dijkje te komen. Langere tijd is deze dijk afgesloten geweest, ook voor wandelaars. Nu kun en mag je langs het hek de dijk op.

Het wandelen op deze plek is bijzonder: eerst zie je de weilanden en even later loop je vlak langs de Oude IJssel met een rietkraag naast je, mooi!. De dijk voert je richting jachthaven. Onderweg heeft Joke nog een “kunstwerk” met schelpen gemaakt die langs de dijk liggen:

Joke haar kunstwerk.

Bij de jachthaven heb je een mooi uitzicht op de jachthaven

Jachthaven “Bommen Berend”.

Bij de voormalige sluis.

Even doorlopen en je komt bij de voormalige sluis van Laag-Keppel. Nu natuurlijk niet meer als zodanig in gebruik, maar wel een mooi restant van vroeger. Hier zijn de volgende foto ‘s gemaakt:

Deze wandeling hebben wij in Strava opgenomen, gewoon omdat het een leuke manier is om te zien hoever en waar je hebt gelopen. Op Strava ziet de wandeling er zo uit:

Onze route.

Bij de jachthaven zijn wij de dijk blijven volgen. Je komt dan uit in de Dorpsstraat in Laag-Keppel. Deze weg is normaal gesproken erg druk met verkeer, maar deze dag viel het mee. Eenmaal bij de Rijksweg zijn wij langs het zorghotel de Oude Zutphenseweg ingelopen. Even via Jan de Jagerlaan naar de voormalige kleuterschool nu “de Warande”, en van daaruit naar de Hessenweg. Het was daar behoorlijk modderig en nat. Her en der stonden plassen. Het was soms goed oppassen om niet in een plas te stappen. Na een uur wandelen kwamen zij weer op de parkeerplaats bij de auto. Het was een mooie wandeling!

Wandelen met de Garmin eTrex 30x.

Sinds een paar dagen heb ik een Garmin eTrex. Ik ben er erg blij mee. Na een paar problemen met het instellen van het systeem is nu alles naar wens.

De Garmin eTrx 30x.

Na een paar dagen bezig te zijn geweest met het leren kennen van allerlei instellingen, en het naar mijn zin aanpassen van alles werd het tijd voor een wandeling. Via diverse websites kun je zogenaamde GPX-bestanden downloaden. Dit zijn de routes die je gaat lopen. In mijn geval heb ik de route “Hummelo Linksom” gelopen.

De route van vandaag, 10 kilometer.

Deze route begon bij “de Gouden Karper” en ging richting Hessenweg, vandaaruit naar de Oude Zutphenseweg. Bij de “oude” AVIKO rechtdoor de Tolstraat in en bij de doorgaande weg richting Broekstraat. Vandaaruit naar de Kampermanstraat en via de Van Heeckerenweg weer naar huis. De hele wandeling duurde bijna twee uur. Ik wilde het opnemen in Strava, maar ik heb iets fout gedaan, en dus is er iets opgenomen…… Thuis wachtte mij een heerlijk kop dampende koffie, lekker!

Veel wandelaars onderweg.

Tijdens deze wandeling heb ik veel andere wandelaars gezien. Het is opvallend hoeveel mensen nu wandelen tijdens de lock-down.. Een mevrouw die ik onderweg tegenkwam bij “de Klevenhorst” woont in het Hyndendael. Zij liep met haar rollator. Zij vertelde mij, tijdens een kort gesprekje, dat zij iedere dag wandelt, “ik vind wandelen leuk” aldus deze mevrouw. Onderweg zag ik wandelaars die alleen liepen, maar ook groepjes van twee of drie personen.

Uitspanning “de Klevenhorst”.

Gebruik van de Garmin.

De Garmin werkt verbluffend eenvoudig, als je het door hebt. Je download een route en die sla je op. Deze route kun je op een later moment activeren om te gaan wandelen. Een blauwe pijl wijst je de weg, deze volgt de route die in een bepaalde kleur wordt aangegeven. Ik vond het eenvoudig om te gebruiken. Bij afslagen en deregelijk krijg je een geluidssignaal, zo van “pas op”. Het is mijn bedoeling om ook wandelingen te gaan opnemen die ik dan weer in het programma Basecamp kan terug zien op de kaart. Voorlopig heb ik een aantal wandelingen op mijn lijst staan die ik binnenkort eens wil gaan lopen. Onder andere in Baak en Lochem. In mijn blog zal ik regelmatig over een wandeling die ik heb gemaakt vertellen.

Oud en Nieuwjaar, politiek en wandelen.

Het jaar 2020 zit er weer op! Het is een jaar om snel te vergeten, onder andere door de Corona Pandemie. Deze pandemie heeft heel het land platgelegd. Allerlei groepen zijn van mening dat Corona niet bestaat. Mijn advies aan hen is: ga eens kijken op een Corona afdeling in een ziekenhuis. Het is meer dan een gewoon griepje zoals sommige regeringsleiders suggereren. Het is ook het jaar van een verbod op vuurwerk afsteken. In Hummelo is het carbidschieten om de Karper bokaal voor het eerst in 20 jaar niet doorgegaan. De organisatoren konden de onderlinge afstand niet garanderen. Een wijs besluit. Een vuurwerkverbod is er toch gekomen, ook weer een wijs besluit. Het was een hele opluchting, letterlijk en figuurlijk. Eindelijk eens een jaarwisseling zonder de benauwde lucht van kruitdamp. Voor iedereen een verademing, , maar vooral voor de mensen met luchtwegproblemen. Voor deze groep zou een permanent verbod op vuurwerk, ook voor de komende jaren echt een opluchting zijn! Ook de open haarden zijn slecht voor luchtwegpatiënten, maar ook “gezonde” mensen vinden de rooklucht vaak vervelend.

Wandelen en wandelaars

Op nieuwjaarsdag heb ik al vroeg in de morgen een wandeling gemaakt. Het was nog erg rustig, en de kucht was fris (geen kruitdampen). Ook was het nog een beetje mistig, dit samen met de stilte en rust was een bijzondere ervaring. Ik heb volop genoten! Opvallend dag er zo weinig vuurwerk afval onderweg te zien was. Goed voor Moeder Natuur! Wat mij betreft komt er een permanent vuurwerk verbod. De laatste tijd valt het mij steeds vaker op: ik zie veel mensen wandelen, alleen of in een groepje. Wandelen is ineens populair geworden. Met dank aan de lock-down door de Corona. De afgelopen dagen heb ik alleen, maar ook met Joke regelmatig een wandeling om Humelo gemaakt. Nooit zulke lange tochten, een kilometer of vijf tot zeven vinden wij op dit moment voldoende en ver genoeg.

De wandeling van 1 januari 2021.

Thuis sporten in plaats van bij de spotschool.

Bij een bedrijf in sportartikelen hebben wij een paar halters voor ons beiden gekocht en ook gewichten voor om de enkels die je gebruikt bij het lopen. Het is in ieder geval goedkoper als een bezoek aan de sportschool die trouwens momenteel allemaal dicht zijn….. Iedere dag trainen wij met de halters en regelmatig loop ik een rondje met een paar kilo extra aan mijn benen. Het bevalt goed, en je moet toch iets om in conditie te blijven? Ik ben een paar jaar geleden lid geweest van een fitness club in Zelhem. Ben er mee gestopt, het werd mij te prijzig. Momenteel betaal je al snel een euro of veertig per vier weken voor onbeperkt sporten, dat is wel heel veel geld!

De politiek.

Deze week is ook het politieke werk weer begonnen. Heb de agenda bijgewerkt tot en met juli 2021 met afspraken rondom de politieke activiteiten, het zijn er heel veel, ik ben dus vaak “onder de pannen” voor wat betreft mijn politieke activiteiten. Niet dat ik dit erg vind, ik vind het leuk werk. Op maandag 4 januari was alweer de eerste fractievergadering van de Partij van de Arbeid, nu natuurlijk digitaal. Deze avond was het begin van het nieuwe seizoen vol vergaderingen, overleggen en werkbezoeken, leuk!

Naar de apotheek wandelen.

Wij zijn even naar de apotheek in Hoog-Keppel gewandeld. Er lagen medicijnen voor mij klaar. Het was goed weer, droog en behoorlijk warm, circa 14 graden Celsius. Beiden hebben wij toch een das om en best wel dikke jassen aan. Op de heenweg zijn wij via de Hessenweg gelopen, met ongeveer een half uur waren wij in Hoog-Keppel. Bij de apotheek was het erg rustig, ik was meteen aan de beurt. Joke stond buiten en leunde tegen de muur. Op de terugweg zijn wij door het dorp Hoog-Keppel gewandeld. Langs de voormalige gemeentewerf, richting Doesburgse Pad. Beiden dachten wij dat het pad redelijk tot goed begaanbaar was….. Helaas, het was een terugweg vol glijden en glibberen. Je moest je hoofd er goed bijhouden, kijken waar je nu weer je voeten moet neerzetten zodat je niet onderuit gaat. Bij boerderij “de Reuze” in de heg zat een roodborstje, hij bleef gewoon zitten toen wij eraan kwamen. Hebben deze foto gemaakt, het lijkt wel alsof de roodborst aan het poseren is:

de roodborst in de kale heg.

Een paar stappen verder zag Joke dit nestje in de heg zitten, nu natuurlijk verlaten, maar heel mooi om te zien:

Het verlaten vogelnest.

Het laatst stuk langs de wei op het Doesburgse Pad ging goed, maar eenmaal ter hoogte van de Groeneweg was het weer erg modderig en glibberig. Toen wij thuis kwamen waren wij nat van het zweet door de hoge temperatuur en zijn onder de douce gegaan. De wandelschoenen hebben in de berging even een dag staan drogen. Net zijn ze door mij schoongemaakt, klaar voor weer een volgende wandeling!

Een vergeten stukje oorlogsgeschiedenis.

Wie van Hummelo naar Zelhem rijdt komt, vaak ongemerkt, langs een vergeten stukje oorlogsgeschiedenis. Aan de Zelhemseweg staat een monument voor het werkkamp “De Wittebrink”, genoemd naar het buurtschap waar het gevestigd is. Naast het fietspad staat een monument ter nagedachtenis aan dit werkkamp en haar arbeiders. Het monument stelt het werk voor dat de arbeiders moesten doen, de heide ontginnen en bomen rooien. Vandaar de man met de schop en een ander met een kruiwagen. Het kamp was aan de overkant van de weg, daar waar nu een woning staat.

Het werkkamp en haar bewoners.

Het werkkamp “De Wittebrink” was in de jaren ’30 van de vorige eeuw, tijdens de grote crisis, een werkkamp ten behoeve van de werkverschaffing. Mensen zonder werk werden hier tewerk gesteld voor de Heidemij om in Hummelo bos en heide te ontginnen. Het bos werd gekapt, de heide werd ontgint om op deze manier de grond als landbouwgrond te kunnen gebruiken. Het werkkamp werd door circa 140 arbeiders bevolkt die voor het grootst deel uit het westen van het land kwamen.

De Rijksgebouwendienst zorgde voor de bouw van de benodigde barakken, terwijl Landgoed Enghuizen de grond beschikbaar stelde. Van al deze barakken is niets meer over, op een barak na, het barak van de beheerder. Dit is nu in gebruik als particuliere woning. Op het terrein van het werkkamp stonden vier of vijf barakken voor de huisvesting van de arbeiders.

De oorlogsjaren.

Gedurende de eerste jaren van de Tweede Wereldoorlog waren er ook Joodse arbeiders uit bijvoorbeeld Den Haag die hier tewerk werden gesteld. Onder deze Joodse arbeiders waren ook een aantal Joodse NSB’ers (!) Ook hebben er mogelijk jonge gedetineerden uit Penentiaire Inrichting “de Kruisberg” verbleven in dit werkkamp, waarvan enkelen zijn gefusilleerd door de bezetters. Het kamp had schamele voorzieningen, zo waren er voor de circa 140 arbeiders twee woonbarakken. Ook was er een opslagloods voor groente en kolen, een soort kantine, een opslagruimte voor dekens en matrassen die uit strozakken bestonden en een pomphuis. Er was een primitief toilet voor de arbeiders, niet meer dan een aantal emmers onder een afdak. Medische zorg werd verleend door de Hummelose huisarts dokter Westerbeek van Eerten.

De Joodse arbeiders waren relatief veilig in het kamp tot de nacht van 2 op 3 oktober 1942. In deze nacht besloot de Duitse bezetter om de kampen op te heffen. Op de Joodse feestdag Jom Kipoer werden de arbeiders gedeporteerd naar kamp Westerbork. Het verhaal gaat dat de Joodse arbeiders te voet naar Laag-Keppel moesten lopen en vandaaruit verder op vervoer werden gesteld naar Westerbork . Van hieruit werden zij verder getransporteerd, vaak de dood tegemoet.

Na de bevrijding….

Na het einde van de oorlog werd het kamp door de geallieerden gebruikt als doorgangskamp voor Duitse krijgsgevangenen en onder andere ook NSB’ers en SS’ers. Na de bevrijding heeft een bedrijf hier haar fabriek gehad, er werden eier-sorteermachines geproduceerd. Dit bedrijf is na een aantal jaren vertrokken. Nu is het een particuliere woning, maar wel een woning met een (beladen) geschiedenis.

Het monument aan de Zelhemseweg in Hummelo voor dit vergeten stukje oorlogsgeschiedenis.

Een dag vol van bewegen en kerststerren.

Het is vandaag een dag vol van bewegen geworden. De dag ben ik goed begonnen met vanmorgen na de koffie een wandeling, niet zover, 3,7 kilometer. Joke had niet zoveel zin om mee te gaan, onder andere omdat haar bloedsuiker nog niet echt hoog genoeg was, maar ook omdat zij eigenlijk te weinig heeft gegeten voor een wandeling. Op Strava ziet het er zo uit:

De ochtendwandeling.

Na het ontbijt stond er een geschenk voor de verjaardag van Joke. achter het huis. Vrienden hebben een leuk, suikervrij!, pakket voor haar samengesteld. Echt leuk en vooral lief.

Na het middageten, een kop heerlijke soep en een paar boterhammen, zijn wij rond een uur of half twee op de fiets gestapt voor een tocht. Onder andere via de dijk langs de Oude IJssel richting Drempt gefietst. Even bij tuincentrum Bloemendaal een paar oliebollen gekocht, er stond daar een kraam. Daarna via de Kerkstraat weer richting Achter Drempt, en van daaruit langs de geboorteplek van Joke, de Tolstraat, weer naar huis via de oude AVIKO. Joke heeft het opgenomen in Strava, en het ziet er zo uit:

Onze fietstocht op Strava.

Eenmaal thuis, zo rond kwart voor drie, heerlijk een kop koffie gezet en een oliebol gegeten, beiden waren heerlijk! Wij waren beiden blij dat wij van het zadel afkonen. Pijn in het achterwerk en last van de knieën. Op dat moment is een bankstel of gewone stoel een zaligheid.

Onderweg veel wandelaars en fietsers gezien, ondanks het feit dat het niet echt stralend weer was, eerder bewolkt. Wij hebben nog wel een luchtballon gezien toen wij op de dijk fietsten. Helaas was hij te ver weg om een duidelijke foto te kunnen maken.

Kerststerren van papier.

Joke is al een poosje bezig met het vouwen en knippen van kerststerren. Nu is het bijna zover: zij kunnen opgehangen worden. Zij komen achter tegen het raam te hangen, Joke heeft de sterren voorzien van een goudkleurige kraal in het midden, echt mooi! Over de kerststerren van papier heb ik gisteren ook geschreven: Van alles wat, korte aantekeningen over ons. De door Joke gemaakte sterren zijn prachtig!

Strava afbeelding met de wandeling van vanmorgen en de fietstocht van vanmiddag.
De kerststerren van Joke hangen voor het raam.
De door Joke gemaakte sterren, prachtig!

Vanavond wordt het een rustige avond, ik ga even lezen en Joke kijkt naar onder andere “Project Rembrandt”, vanavond alweer de laatste aflevering.

Van alles wat, korte aantekeningen over ons.

De afgelopen periode hebben wij iedere dag de vogels gevoerd. Het resultaat is dat wij veel vogels in de tuin hebben. Heel mooi, al die vogels achter het huis. Maar… jammer genoeg hebben wij behalve veel vogels nu ook een aantal muizen achter het huis, en daar zijn wij niet echt blij mee. Wij hebben gisteren nog een emmer met strooivoer bij de Welkoop gekocht, maar deze emmer hebben wij net terug gebracht. Vogels voeren is prima, maar wij willen liever geen muizen rondom het huis! Een voormalige buurvrouw had eens een nest met jonge muizen in haar tuin; “schattig” vond zij dat, wij waren minder gecharmeerd van al die muizen.

Naar de pijnpoli.

De afgelopen dagen hebben wij onder andere het ziekenhuis bezocht in verband met de gordelroos van Joke. Zij heeft via de pijnpoli een behandeling met acupunctuur gehad. Dit helpt haar goed, alleen heeft Joke nog wel pijn, maar dan vooral in de morgen en de avond. Volgende week bellen wij weer even met de pijnpoli voor een nieuwe behandeling. Als deze tweede behandeling ook zo goed werkt, kan het zijn dat Joke helemaal pijnvrij wordt. Dat zou fantastisch zijn! Wij hopen dat deze tweede behandeling net zo veel effect heeft als de eerste, en dat het op korte termijn kan gebeuren.

Tijdschriften ophalen in Hengelo.

Jose, een fractiegenoot van mij, gaat verhuizen naar Doetinchem. Intussen is zij haar huis een beetje aan het opruimen. Wat zij niet mee wil of kan nemen gaat weg. Zo ook een stapel met een aantal jaargangen van National Geographic. Ik zag haar “aanbieding” voor deze tijdschriften op Facebook staan. Ik heb meteen gereageerd en gezegd dat ik wel belangstelling had. Maandag was het zover: ik heb de tijdschriften bij haar in Hengelo opgehaald. Ik dacht dat het een paar tijdschriften zouden zijn, maar het was een big shopper vol! Het was dan ook een heel gewicht, eerst naar de auto lopen en toen naar boven op de studeerkamer in een boekenkast gepakt. Nu heerlijk bladeren en lezen in de tijdschriften. Het mooie is dat het vaak themanummers zijn, dus een bepaaald thema uitdiepen. Niet alle onderwerpen vind ik interessant, maar er blijft nog genoeg te lezen over.

Kerstster maken

Het zijn nu de weken voor Kerst, en in huis wordt het steeds gezelliger. Joke is bezig met het vouwen en knippen van papieren kerststerren. Deze komt voor het raam te hangen. Het wordt vast mooi! Het knippen is het lastigste, je moet een vaste hand hebben en het papier moet niet gaan schuiven…. Dat zijn twee dingen die best moeilijk zijn, vooral het verschuiven van het papier. Als voorbeeld voor de ster gebruikt Joke een filmpje op YouTube. Dat is soms handig als je het even niet meer precies weet. Helaas gaan de dames en heren op You Tube veel sneller dan Joke dat kan, dus regelmatig even op de pauze-knop drukken is dan de oplossing.

Een vroeg verjaardagscadeau en de kerstboom plaatsen.

De afgelopen weken niet zo veel gedaan. Ja, wandelen en fietsen, voor het huishouden en voor elkaar zorgen. Dat zijn ook heel belangrijke zaken. Wij zijn al jaren elkaars mantelzorger.

Een andere telefoon en hoes.

Joke is binnenkort jarig. Sinds een paar dagen heeft zij een nieuwe mobiele telefoon. De oude mobiel was aan het einde van zijn leven, gaf problemen en was dringend aan vervanging toe. Toevallig zagen wij een advertentie staan van Expert met een mooie en voor Joke ook geschikte telefoon, en het was ook nog een black friday aanbieding. Deze heb ik voor haar gehaald en volledig ingericht, dus na een uur had Joke een volledig, goed werkende telefoon. Wij hadden een meevaller en die is hiervoor gebruikt, een goede investering.. Voor haar verjaardag heeft zij een nieuwe hoes voor de mobiele telefoon gekregen. Natuurlijk zat er geen hoes bij de nieuwe telefoon. Kom er wel een kopen, maar die was saai zwart, en dat is niet Joke haar smaak. Zij heeft hem zelf uitgezocht bij een klein winkeltje in Doetinchem. In deze winkel kom ikzelf al jaren, hij is eigendom van een Afghaanse meneer die als vluchteling naar ons land is gekomen. Hij repareert ook mobiele telefoons en tablet’s , ongeacht het merk. Een een bijkomend voordeel is dat hij niet echt duur is. Heb al verschillende hoesjes bij hem gekocht. Joke was meteen verkocht toen zij deze vuurrode telefoonhoes zag hangen, dus hij is het ook geworden. Een vroeg verjaardagscadeau van mij.

de nieuwe telefoonhoes.

De kerstboom staat weer!

Het is nu 2 december, en wij gaan langzaam richting Kerst en Oud en Nieuw. Het begint bij Joke te kriebelen, het is tijd voor de kerstboom. Vanmiddag hebben wij de boom van lampjes voorzien en verder volgehangen met versiering. Hij is heel mooi geworden, althans dat vinden wij …

de kerstboom staat!

Een goed kijker zal zien dat de kerstboom niet echt is, Wij hebben al jaren een kunstboom. Bevalt prima, en is minder milieubelastend als een echte Nordmann of andere kerstboom. Na de feestdagen, begin januari, verhuisd hij weer naar boven om de rest van het jaar in een doos door te brengen. Tijdens het versieren van de boom kwamen wij tot de ontdekking dat de verlichting defect was, dus in de auto en even naar warenhuis Staarink in Doesburg. Daar was voldoende verlichting te krijgen.

Behandeling en onderzoek.

Deze week moeten wij beiden even naar het ziekenhuis, Joke voor een kleine behandeling en ik voor een kort onderzoek. Wij combineren het meteen met boodschappen halen, zijn toch onderweg en rijden even door naar Zelhem. Vrijdagmiddag, bij mijn onderzoek, gaan wij even met de fiets.

Even wandelen en mijn archief opruimen.

Zowel gisteren als vandaag een mooie wandeling gemaakt. Vanmorgen samen gewandeld, via de Sliekstraat naar de Hessenweg en daar de Ruurlose Allee in. Aan het eind van dit pad de Rijksweg overgestoken en via de dode arm van de Oude IJssel richting Laag-Keppel gelopen. Het was hier en daar een beetje modderig en glibberig onderweg, maar dat was geen probleem. In Laag-Keppel weer de Rijksweg overgestoken naar de Oude Zutphenseweg, vandaar naar de Hessenweg en weer richting huis. De route ziet er als volgt uit:

Srava opname van de ochtendwandeling van 20 november 2020.
Een mooie wandeling dichtbij huis.

Binnen het uur waren wij weer thuis, helemaal opgefrist, heerlijk!

In Laag-Keppel zag Joke deze boom staan, helemaal verkleurd in een omgeving dat nog een beetje groen is.

Een boom in herfsttinten tussen het groen.

Enghuizen route wandelen.

Gisteren heb ik alleen een route gelopen, de Enghuizen route, bijna 4,5 kilometer lang. Vanaf de Van Heeckerenweg richting Tuinhuis gelopen. Daar even een foto van het Jagershuis gemaakt, altijd een mooi plekje

het Jagershuis op Landgoed Enghuizen.

Het Jagershuis staat op een eilandje. Mogelijk heeft hier ooit een voorganger van het huidige “kasteel” gestaan. Het Jagershuis is van oorsprong een tuinpaviljoen met op het dak een duiventil. In 1868 zijn er twee zijvleugels aangebouwd. Het Jagershuis is een rijksmonument.

De wandeling voert via het bos naar “de Klevenhorst”, nu in gebruik als rustpunt voor onder andere wandelaars en fietsers. De Klevenhorst is ook een rijksmonument, en stamt uit de eerste helft van de 19e eeuw. Van hieruit is nog maar een klein stukje naar huis. Het was opvallend rustig, ik ben geen mens tegengekomen tijdens deze wandeling.

Mijn archief ordenen en opruimen.

In loop van een aantal jaren heb ik erg veel bestanden op mijn laptop staan, en het is op zijn zachts gezegd nogal onoverzichtelijk. Tijd om daar verandering in aan te brengen! Hiervoor gebruik ik het programma OneNote van Microsoft. Het vergt enige gewenning, maar het werkt prima. Na twee dagen af en toe opruimen en ordenen ben ik nu bijna klaar. Ik wil alleen nog een onderverdeling maken in de verschillende notitieboeken zoals OneNote de mappen noemt. Ik kan allerlei bestanden verplaatsen, een andere naam geven en zelfs twee of driemaal opslaan in verschillende notitieboeken. Een redelijk technische uitleg voor iets opbergen op een manier waarop je het ook nog kunt terugvinden.

deel van mijn notitieboeken in OneNote.

Het is wel een prettig idee dat mijn laptop nu iets beter is opgeruimd!

Thuiswerken vraagt goed gereedschap!

Sinds het uitbreken van de Corona pandemie werk ik vooral thuis; fractievergaderingen volgen via de laptop, stukken lezen en vergaderingen voorbereiden. Ik zit dan boven in mijn kamer. Hier staan alle basisbenodigdheden voor een klein kantoor thuis zoals een laptop en een printer, maar ook archiefkasten om alles te ordenen en op te bergen. Mijn “bureaustoel” is tot nu toe een soort tuinstoel van riet, niet echt handig en prettig ; ook omdat ik in januari aan mijn rug ben geopereerd, Ik heb nu nog steeds naweeën en regelmatig rugpijn. Hierdoor is een goede bureaustoel heel belangrijk. Wel is duidelijk dat thuiswerken vraagt om goed gereedschap.

Op zoek naar een echte bureaustoel.

Al langere tijd denk ik na over het kopen van een goede bureaustoel. Het is er tot gisteren nooit van gekomen. De afgelopen dagen bij verschillende winkels op de website gekeken, zoals IKEA, Leenbakker, en Multi Ratio. Deze laatste winkel, Multi Ratio, is een kantoorinrichter. Bijna alle klanten zijn bedrijven. Particulieren komen er bijna niet. Toch verkopen zij ook aan particulieren, dus op hun website gekeken. Als bladerende kwam ik het kopje “gebruikte bureaustoelen” tegen, en dat trok mijn aandacht. Alle bureaustoelen in deze categorie zijn gecontroleerd en opnieuw gestoffeerd. Hier kan ik mij geen buil aan vallen dacht ik. Hier stonden genoeg bureaustoelen, van simpel en eenvoudig tot stoelen met uitgebreide mogelijkheden. Natuurlijk is het zitcomfort van doorslaggevend belang.

Op de fiets naar Multi Ratio in Doetinchem.

Gisteren morgen was het zover, samen met Joke op de fiets naar Multi Ratio. Deze zaak zit op het industrieterrein Keppelseweg, tegenover verpleeghuis “den Ooiman”. Het is een kleine vijf kilometer fietsen vanaf huis. Het was prachtig fietsweer, en wij zijn rond tien uur vertrokken. Het bedrijf is gevestigd in een groot pand met een enorme showroom. Voor gebruikte bureaustoelen moesten wij op de eerste etage zijn. De aanbod was enorm, gelukkig had ik van mijn favoriete bureaustoel een foto gemaakt, zodat het zoeken sneller ging. Mijn voorkeur is een bureaustoel van het merk Ahrend, en wel type 220. Hiervan stond er een exemplaar in de showroom. De stoel zat prima, maar toch even verder kijken…. Uiteindelijk na het proefzitten op verschillende stoelen viel mijn keuze toch op de Ahrend 220. Hij is blauw van kleur en heeft diverse instelmogelijkheden, ik kan hem helemaal naar mijn eigen wens aanpassen.

Mijn nieuwe bureaustoel.

Na de middag de stoel met de auto opgehaald. Hij is behoorlijk zwaar, dus Joke heeft meegeholpen om hem boven in mijn werkkamer te krijgen. Meteen alles instellen tot het aan mijn wensen voldoet. Gisteren avond al een poos boven zitten werken op de nieuwe stoel. Zoals het er nu naar uitziet blijft thuisweken nog wel een tijdje de norm, ik ben er klaar voor! En inderdaad: thuiswerken vraagt goed gereedschap!

Het was vannacht boezerig weer in Hummelo.

Het was vannacht boezerig weer in Hummelo. In mijn laatste blog schreef ik: https://dicksblog.nl/2020/11/15/wachten-op-de-regen-die-komen-gaat/ Gisteren waren wij in afwachting van regen. Na een uur of drie gisterenmiddag heeft het een beetje geregend. Tegen vijf uur was het echt regen, en daarna werd het boezerig weer, met veel wind en striemende regen die tegen de ramen slaat. In verschillende plaatsen in de Achterhoek moest de brandweer takken weghalen die de weg blokkeerden. Onder andere in Vorden en Aalten was dit het geval.

Regen op het raam tijdens het boezerige weer.

In de regenmeter, die ik vanmorgen heb leeggemaakt, zat 12 millimeter water. Dat is best veel voor een bui . Vannacht ging het nog even door, het was vannacht al met al boezerig weer in Hummelo.

Even naar Hoog-Keppel.

Vanmorgen heb ik Joke naar haar werk in het Gezondheidscentrum in Hoog-Keppel gebracht. Zij werkt bij de dagverzorging van “de Gouden Leeuw groep”. Het Gezondheidscentrum is het oude gemeentehuis van Hummelo en Keppel. Hier heb ik begin jaren ’80 nog een poos gewerkt, net als Joke, en hier was ons burgerlijk huwelijk. Wij zijn “in de echt verbonden” door een oud-collega, Anne Kamerbeek. Hij had in zijn toespraak ook aandacht voor die naasten van ons die er niet meer waren; best een emotioneel moment in zijn toespraak.

Gezondheidscentrum
Het Gezondheidscentrum in Hoog-Keppel.

Bij de dagverzorging komen mensen die er even uit moeten omdat zij bijvoorbeeld op leeftijd zijn, geen of weinig sociale contacten hebben, geen sociaal vangnet of gewoon omdat zij graag andere mensen willen ontmoeten. Hier werkt Joke als gastvrouw; zij help de bezoekers met allerlei zaken, zoals koffie of thee schenken, helpen met activiteiten, helpen bij het eten, enz. Het is heel leuk werk en Joke op haar lijf geschreven.

Aan de Prinsenweg.

Aan de Prinsenweg zag ik de volgende paddenstoel staan :

Oranjegroene melkzwam aan de Prinsenweg in Hoog-Keppel.

Ik vond het wel een foto waard. Wat is Google toch handig, ik een foto aan Google Assistent laten “zien” op mijn mobiele telefoon en het antwoord was dat dit de oranjegroen melkzwam is. Hij groeit vrijwel alleen aan de voet van dennenbomen op een niet te zure bodem. Hij is eetbaar en smaakt bijvoorbeeld naar noot of maggi. Via de volgende link is meer informatie over deze paddenstoel te vinden die eigenlijk een schimmel is. https://dier-en-natuur.infonu.nl/natuur/139231-melkgevende-paddenstoelen-de-melkzwammen.html

Marktplaats, onze eerste verkoop.

Vandaag hebben wij de drinkbak en voerbak op standaard van onze overleden hond Jasper verkocht. Hij stond bijna vier jaar ongebruikt boven, en waarom zou je er niet een ander blij mee maken? Dat hebben wij dus gedaan. Wat blijkt? De koper woont vlak achter ons, aan de Zutphenseweg. Omstreeks half vier haalde hij, samen met zijn hond, de standaard op. Ik heb nog bij zijn vader in de klas gezeten op de lagere school…..

Een heel leuke reactie op mijn blog.

Gisterenavond, net voor wij naar bed gingen, kreeg ik een email van een mevrouw. Zij is schrijfster van detectives. Regelmatig komt zij in Hummelo om even door het Sterrenbos te dwalen, maar ook bezoekt zij Landgoed Enghuizen regelmatig. Zij complimenteerde mij met de blog en haar inhoud. Zij vindt de blogs informatief en vooral de verhalen over de geschiedenis van Hummelo en Keppel en de volksverhalen vindt zij interessant. Zij haalt voor een deel inspiratie en ideeën voor wandelingen uit de blogs. Dit zijn voor mij de krenten in de pap om het maar eens zo te formuleren.

Wachten op de regen die komen gaat.

Het is bijna twee uur in de middag, en wij zitten binnen. Een beetje sport kijken en even met de blog bezig. Vanmorgen hebben wij samen een korte, maar mooie, wandeling gemaakt. Via de rondweg naar de Hessenweg en vandaaruit weer naar huis. Voor mij is het mooiste deel van deze wandeling de Hessenweg zelf , en dan met name het gezicht op de Weppel. Het stuk van de Weppel dat ik daar kan zien komt uit het bos en verdwijnt onder mijn voeten door richting dorp. Het is niet zo ver deze wandeling, 2,4 kilometer, maar we doen het toch maar. Tijdens de wandeling hebben wij alleen maar een bodywarmer (Joke) en een vest (ik) aangehad. De temperatuur is prima, eigenlijk is het veel te warm voor de tijd van het jaar. Wel was de wind behoorlijk tijdens het wandelen. De weersverwachting voor vanmiddag is niet zo best. Er is een erg grote kans op regen. Jammer, dat beperkt je in de dingen die je kunt doen. Wij wachten nu op de regen die komen gaat…..

Steeds meer wandelaars te zien.

Het valt mij de laatste tijd echt op: ik zie steeds meer wandelaars. Wandelaars in kleine groepjes of alleen, met en zonder rugzak. Een groot aantal van hen lopen volgens mij het Graafschapspad. Deze lange wandelroute komt door Hummelo, vandaar dat ik dit denk. Nu, met de Corona crisis, is wandelen populairder dan ooit. Mensen kunnen het individueel doen, of met meerdere personen. Het is ook een vorm van bewegen die zeer weinig blessures geeft. Uit onderzoek van de Koninklijke Wandelbond Nederland blijkt dat de “natuurbeleving” een belangrijke reden is waarom mensen wandelen., net als het verbeteren van de conditie. Voor mij is wandelen een manier van bewegen waarbij ik ook nog dingen om mij heen goed kan zien, de dingen in de berm, de wolkenpartijen, kortom ik zie veel meer als op de fiets bijvoorbeeld.

Natuurbeleving is belangrijk voor wandelaars, en wandelen is goed voor de conditie.

Het regent, een beetje…..

Het is nu bijna kwart voor drie, en het regent heel licht in Hummelo. De lucht is betrokken en het wordt donkerder. Achter aan de tafel waar ik zit te werken kan ik mijn toetsenbord bijna niet meer zien. Ik hoop dat het gaat regenen, deze miezerregen is ook niks. Ondertussen begint het harder te waaien, misschien drijft de regen alsnog over….. Het is nu wachten op de regen die komen gaat (of niet).

Even naar Zelhem, en een fijne wandeling .

Het was onze bedoeling om vanmorgen even naar Doetinchem te fietsen, maar er moesten nog meer boodschappen komen, dus zijn wij naar Zelhem gegaan met de auto. In Zelhem halen wij vaker boodschappen, en het is dichtbij, alle winkels die wij nodig hebben zijn er, dus waarom niet? Joke is even naar de supermarkt geweest en ik ben naar de drogist en de boekhandel geweest. Bij de drogist wat spullen gekocht en bij de boekhandel een agenda die ik van plan ben te gaan gebruiken als dagboek, https://dicksblog.nl/2020/11/13/zal-ik-met-een-dagboek-beginnen/. Mijn keuze is gevallen op een rode agenda, met vrij grote pagina’s zodat ik lekker veel ruimte heb om dingen te noteren. Hoewel de boekhandel in Zelhem alles heeft wat ik nodig heb, en nog veel meer, is het niet “mijn” boekhandel. Mijn voorkeur gaat uit naar boekhandel Raadgeep en Berrevoets in Doetinchem.

Boekhandel Raadgeep en Berrevoets.

Als ik in Doetinchem ben loop ik meestal even bij mijn favoriete boekhandel, Raadgeep en Berrevoets https://www.libris.nl/raadgeepenberrevoets/ naar binnen. Gewoon even snuffelen tussen alle boeken is altijd een beetje een feestje voor mij. Ik hou van boeken, de opmaak van een een boek, de geur van het papier en de drukinkt; heerlijk! Al sinds mijn middelbare schooltijd kom ik in deze boekhandel. Na verloop van tijd leer je de medewerkers kennen en er ontstaat een soort band. Raadgeep is onderdeel van Libris, Raadgeep bestaat als boekhandel al sinds 1842, al een heel lange tijd. De winkel zit in de Hamburgerstraat. midden in het centrum.

Een fijne wandeling.

Na de middag hebben Joke en ik een fijne wandeling gemaakt. Wij zijn via de Kipstraat naar de oude AVIKO gelopen en daar de Oude Zutphenseweg in. Halverwege zijn wij het Doesburgse Pad in gegaan richting Hummelo. Nadat wij een paar foto’s hebben gemaakt van een boom met , naar wij aannemen, tonderzwammen op de stam zijn wij verder gelopen. In de volksmond spreekt men over de Tondelzwam.

Tonderzwammen op boomstam.

Hierna zijn wij verder gelopen richting bruggetje. Dit bruggetje is hard aan renovatie toe. Veel planken liggen los, de planken zijn door het vocht en de algen spiegelglad geworden. Er moet echt iets aan gebeuren! Aan de rechterhand ligt een sloot, de naam heb ik nooit geweten. Thuis heb ik er een topografische kaart op nageslagen en de sloot is de Rode Beek. Hier, aan het Doesburgse Pad, komt hij uit in een soort kikkerpoel, heel dicht bij boerederij “de Korte Dag”.

de Rode Beek naast het Doesburgse Pad in Hummelo.

Zal ik met een dagboek beginnen?

Het lijkt een vreemd onderwerp voor een blog, maar ik heb eigenlijk een vraag aan de mensen die mijn blog lezen. Maar voordat ik de vragen stel eerst even mijn redenen voor de vragen.

Mijn zwager houdt al jaren een dagboek bij, misschien al wel enige tientallen jaren. Dat doet hij in een agenda. Ieder jaar koopt hij hiervoor speciaal een nieuwe agenda. Iedere dag noteert hij wat hij heeft gedaan, maar ook hoe hij zich voelt. Ik vind dat knap, een dagboek consequent bijhouden. Het lijkt mij ook wel wat, maar of ik zo consequent ben en word als mijn zwager?, geen idee. Het is het proberen waard. Aan de andere kant: dit blog is ook bijna een dagboek, hoewel ik wel veel persoonlijke zaken eruit laat, maar dat lijkt mij niet zo vreemd. Mijn privésfeer wil ik toch beschermen.

Zijn er meer dagboekschrijvers?

Deze vraag stelde ik mijzelf vanmorgen in alle vroegte. Het antwoord weet ik niet, maar ik ken wel mensen die allerlei zaken noteren, onder andere in de (lokale) politiek. Deze notities worden dan in de fractie besproken, en aan de hand van de uitkomsten van de bespreking neemt de fractie een bepaald standpunt in. Ook kan een dergelijke lijst bedoeld zijn om commentaarpunten te verzamelen, zo van: partij X zegt nu wel dit, maar in hun verkiezingsprogramma staat wat anders. Dat is munitie voor een robbertje vechten met woorden in de raadszaal. Dit is ook een vorm van bet bijhouden van een dagboek, maar dan een politiek dagboek met een heel andere bedoeling dan mijn blog of mijn toekomstig dagboek. Mijn bedoeling is om het ook als geheugensteuntje te gebruiken. Als iemand nu in een oud fotoalbum bladert kan hij zich erg veel herinneren, gewoon door naar de foto te kijken. Plaatsen en gebeurtenissen komen weer tot leven, soms zelfs geuren. Dat is de bedoeling van mijn dagboek, niet meer en niet minder, om op een later tijdstip nog eens terug te kunnen kijken en die kleine dingen weer te herinneren die ik nu vergeten ben. Mijn dagboek wordt meer een aantekeningen boek over wat mij bezighoudt, en natuurlijk ook wat ik meemaak.

Even een vraagje.

Zijn er onder de mensen die dit blog lezen ook dagboekschrijvers? En waarom schrijf je dan een dagboek, en waarover? Heb je tips voor mij? Ik hoor het graag! Reageren kan naar:

info@dicksblog.nl

Een verjaardag in Coronatijd vieren is echt anders.

Vandaag ben ik 62 jaar geworden. Joke en ik hebben het samen gevierd; ja mijn schoonzusje is op bezoek geweest, maar de rest van de dag geen bezoek. Gezien de heersende Corona-golf vind ik dat niet erg, het is vanzelfsprekend dat er geen bezoek komt. Het motto is: veiligheid voor alles! Natuurlijk ben ik niet de enige mens die vandaag zijn of haar verjaardag in (relatieve) stilte viert, en dat geeft troost als dat al nodig zou zijn….. Wij zijn de dag met een gezellig en lekker ontbijt begonnen, rustig de tijd voor nemen, niets geen haastwerk. De taart, voor ons en onze (schoon) zuster hebben wij gistenavond gemaakt. In mijn familie ben ik niet de enige jarige, ook mijn nichtje Jorieke is viert vandaag haar verjaardag. Ik schrijf zo makkelijk nichtje, maar het is een jonge vrouw van in de dertig en zelf al moeder…..

Digitale gelukwensen.

Via de sociale media hebben veel vrienden en bekenden mij gefeliciteerd met mijn verjaardag. Ook mensen waarvan ik het echt niet had verwacht wensen mij veel geluk voor het nieuwe levensjaar. Ik ben niet echt een “grootgebruiker” van de sociale media, en ik weet zelf niet of ik er blij mee moet zijn dat ik accounts heb op de “socials” , maar het is wel een snelle manier om even contact te hebben met iemand anders. Ik doe dat ook. Iemand even gelukwensen is zo gebeurt, maar het komt altijd recht uit het hart (althans bij mij, en ik neem aan ook bij anderen).

Commissievergadering op mijn verjaardag.

Vanavond is er een commissievergadering. Normaal gesproken, als er geen Corona zou zijn, zou ik vanavond bezoek hebben gehad. Nu is dat niet het geval, dus ik volg de commissievergadering vanavond voor een groot deel. Dit doe ik via de laptop. Op deze manier, en met mijn reacties via WhatsApp kan ik onze mensen die in de commissievergadering “zitten” een beetje ondersteunen en feedback geven.

Ontmoeting met een kunstschilder.

Vanmiddag, tijdens een korte wandeling door de Hessenweg, stond bij de Weppel tegenover de Hennendalseweg Tommy Bauling te schilderen.

beekje aan de Hessenweg
de Weppel aan de Hessenweg waar Tommy schilderde.

Het resultaat van een paar uur schilderen bij de Weppel door Tommy:

Dit is het resultaat van het schilderen van Tommy van vanmiddag.

Tommy is lid van de fractie van de Partij van de Arbeid in Bronckhorst, daar ken ik hem van. Het schilderen heeft hij zichzelf aangeleerd, een zogenaamde autodidact. Veel van zijn schilderijen hebben de natuur als onderwerp, maar ook woningen schildert hij regelmatig. Ieder jaar exposeert Tommy met zijn schildersgroep, Pictura Gelria, in de kerk in Hoog-Keppel. Een paar jaar geleden heb ik deze expositie bezocht. De kwaliteit van de werken was meer dan goed, en voor mijn gevoel stak Tommy daar nog bovenuit. Ook heeft hij enige keren een solo (verkoop) expositie gehad, onder andere in het gemeentehuis in Hengelo, maar ook bij wijnboerderij ” ‘t Heeckenbroek” in Drempt. Tommy heeft een plek op blogspot: https://tommybauling.blogspot.com/. Neem hier maar eens een kijkje voor meer schilderijen.

Boerderijtje aan de Dubbeltjesweg in Hoog-Keppel.

Deze boerderij grenst aan het golfveld van de Keppelse Golfclub in Hoog-Keppel. Komende vanaf het Gezondheidscentrum richting Drempt, ligt dit pand aan de rechterhand en is het laatste huis in de bebouwde kom van Hoog-Keppel.

Het “Wapen van Heeckeren” in Hummelo.

Dit schilderij is van het “Wapen van Heeckeren” , een café en later ook restaurant in Hummelo. Hier heeft jarenlang de familie Oosterink de scepter gezwaaid. De laatste uitbater van de familie Oosterink was Evert-Jan, samen met zijn vrouw Ewa, een Poolse vrouw. Behalve dit cafe had Evert-Jan ook nog een boerderij. Ik weet nog dat hij heel lang met een paard voor de ploeg zijn land aan het ploegen was. Evert-Jan was een vriend van mijn broer Henk.

Ook fotografie.

Tommy maakt ook goede foto’s , Ook hier weer de natuur als inspiratiebron en onderwerp van de foto’s. Mogelijk gaat hij zich hier ook meer mee bezighouden. Ik hoop hier in de toekomst een aantal van zijn foto’s te kunnen laten zien.

Weer richting huiswaarts….

Na een kort gesprek met Tommy zijn wij verder gelopen naar huis. Nog even een tussenstop bij de SPAR voor een paar kleine boodschappen. Wij gaan een taart maken voor mijn verjaardag. Ik verwacht niet dat er bezoek komt, zeker gezien de Corona-pandemie. Alleen een zus van Joke komt, verdere verwachten wij niemand. Wij maken er een mooie dag van met ons beiden, te beginnen met een heerlijk ontbijt.

Een bezoek aan de markt en een fractievergadering.

Vandaag is een dag waarin wij bezig zijn met een bezoek aan Doetinchem en de markt. Joke moest even de binnenstad in, ik mocht niet mee, zij is op zoek naar een verjaardagscadeau voor mij, donderdag ben ik jarig. Zelf ben daarom even over de weekmarkt gelopen. Daar is het altijd druk, mensen met mondkapjes voor en mensen zonder mondkapjes. Heb vanmorgen veel vreemde talen gehoord, van Duits en Turks tot Arabisch. De markt is echt internationaal geworden, zelfs bij ons in de Achterhoek. Eenmaal op de markt bedenk ik mij dat ik eigenlijk niet weet wat ik er moet doen; ik hoef niets te hebben…. Daarom ben ik even een rondje rond het centrum gaan lopen.

Oliebollen en WhatsApp.

Af en toe hebben Joke en ik contact met elkaar via WhatsApp. Via de diverse appjes houden wij elkaar op de hoogte van onze bewegingen; ik mag niet zien welke winkels zij allemaal ingaat. Het ruikt heerlijk naar oliebollen in het centrum, maar wij hebben geen oliebollen gekocht, wij halen bij bakker Ebbers in Hummelo behalve het bestelde brood ook een zak met vers gebakken krentenbollen, ook erg lekker! Wij zijn met de fiets naar Doetinchem gegaan, parkeren is vaak lastig op marktdagen, en ook is de gemeente bezig met wegenonderhoud waardoor bepaalde wegen richting centrum afgesloten zijn. Onze fietsen hebben wij bij de bibliotheek neergezet. De bieb is nu door de Coronamaatregelen gesloten. Tot mijn verwondering zagen ik mensen in- en uit de bibliotheek komen. Een mevrouw vertelde dat zij een aantal boeken had gekregen via de zogenaamde “afhaalbieb”. Dit wil zeggen datje als lid aankunt geven uit welk genre je een boek zou willen lezen. De medewerkers selecteren dan een boek voor je. Het is altijd een verrassing welk boek uit het gewenste genre je krijgt.

De fractievergadering voorbereiden.

Vanavond heb ik weer een vergadering met de fractie van de Partij van de Arbeid. Onze secretaris heeft de agenda en de bijbehorende stukken keurig op tijd gemaild. Veel stukken print ik niet uit, ik lees ze wel in iBabs, de digitale vergaderapp van de gemeente, alleen de agenda print ik uit. Vanavond heeft de agenda niet zoveel agendapunten, maar dit betekend nog niet dat wij snel uitvergaderd zijn, vaak is het tegendeel het geval. De vergaderingen zijn digitaal, ik zit boven in mijn werkkamer achter de laptop net als mijn collega fractieleden. Via een live verbinding vergaderen wij. Een belangrijk onderdeel van de agenda zijn de mededelingen. Als raads- en commissielid wordt je bedolven onder mailtjes van burgers en ( belangen-) organisaties. Iedereen wil zijn of haar standpunt onder de aandacht brengen, of heeft commentaar op onze standpunten. In de fractie spreken wij de reacties door die wij gaan geven op alle mailtjes. Iedere schrijver krijgt een persoonlijk antwoord, soms uitgebreid, en soms een paar regels. Ik hoop dat het vanavond niet zo laat gaat worden.

Het Landgoed Enghuizen en haar kastelen.

In Hummelo aan de Kasteellaan staat het huidige huis van de Graaf Van Rechteren Limpurg, het zogenaamde Tuinhuis. Voordat het woonhuis werd, vlak na de Tweede Wereld oorlog, was het een orangerie. De orangerie (of wintertuin) was een gebouw waar men gedurende de wintermaanden de kuipplanten onderbracht. Het is een van oorsprong Frans woord: oranger = sinaasappelboom. Een orangerie was eigenlijk bedoeld om te pronken met allerlei exotische planten uit verre streken en de koloniën. Het Tuinhuis ligt goed verscholen achter een rij bomen en struiken, dus veel foto’s zijn er niet van, deze heb ik gevonden op internet, ik heb zelf geen foto van het Tuinhuis.

Het Tuinhuis.
Het Tuinhuis van landgoed Enghuizen te Hummelo.

Defilé met de Hummelse Kermis.

Iedere jaar tijdens de Hummelse Kermis komen de inwoners even op het terrein van het Tuinhuis. Dit voor de uitreiking van de prijzen van het Vogelschieten en het ringsteken te paard. De Koning krijgt een geschenk, en de leden van de Kindercommissie, de groep die de Kermis organiseert, zitten op het bordes met iets te drinken. Op het grote gazon staan de ruiters met hun paarden en de schutters opgesteld. Ook de Bielemannen spelen een belangrijke rol.

Verwoesting tijdens de oorlog.

Op 24 maart 1945 werd het kasteel door de geallieerde troepen gebombardeerd. Op dat moment verbleven patiënten uit het Doetinchemse ziekenhuis in het kasteel. De geallieerden verkeerden in de veronderstelling dat de Duitse Wehrmacht hier gelegerd was, een kapitale fout. Na de oorlog is het kasteel niet herbouwd, behalve het bombardement dat de nodige schade heeft aangericht, is er ook brand uitgebroken. Dit door onvoorzichtigheid van in heet kasteel gelegerde Canadese militairen. De schade was groot. De restanten zijn in 1948 gesloopt.

Kasteel Enghuizen.
Het Kasteel Enghuizen voor de Tweede Wereld oorlog.

Een pentekening van het eerste kasteel Enghuizen.

Jan de Beijer heeft in 1743 een pentekening van het landhuis gemaakt.

Enghuizen, eerste landhuis
Pentekening door Jan de Beijer uit 1743 van het toenmalige kasteel Enghuizen.

Het kasteel had kwart-cirkelvormige vleugels, verder is er niet zo veel van bekend. In 1835 werd begonnen met de bouw van het kasteel wat in 1945 zo zwaar werd getroffen door een bombardement en later door brand.

Een Middeleeuws kasteel.

Kasteel Enghuizen in de Middeleeuwen.
Tekening van A. Rademaker van het kasteel Enghuizen in de middeleeuwen

Dit landhuis uit de Middeleeuwen stond waarschijnlijk op de plek waar nu het Jagershuis staat. Op een eiland, omgeven door een gracht.

De Wrangebult en de Witte en Zwarte Kolk in Hummelo.

Tijdens een wandeling door de Hessenweg even het Sterrenbos ingelopen. Dit Sterrenbos ligt op de grens van Hummelo en Laag-Keppel. Via de Wrangebult naar beneden, en dan richting kolken. In vroeger tijden was de Wrangebult een plek waar misdadigers werden opgehangen…… De Wrangebult wordt ook wel Galgenberg genoemd. Voor alle duidelijkheid: er is enige verwarring over de naam. Soms spreekt met van de Wrangebult en een andere keer heeft men het over de Galgenbult. Ik hou het maar bij de Wrangebult. Ooit zijn er bloederige gevechten geweest op of om de Wrangebult. Nu is het een populair wandelgebied

de Zwarte Kolk
De Zwarte Kolk in Hummelo

Een korte geschiedenis van dit gebied.

In de vroegere tijd was de Wrangebult waarschijnlijk een offerplek. De naam Wrang is een oud Nederlands woord voor pijn of pijnlijk. Wrange betekend ook wrong (zoals een haarwrong/vlecht) een met een gevlochten omheining afgesloten heilige plek. Op de Wrangebult stond een galg en een geselpaal. Hier werden misdadigers berecht en bestraft, vaak op een gruwelijke manier. De straffen in deze tijd waren niet mals, op het minste of geringste vergrijp stond bijvoorbeeld een geseling. In latere tijden, de Middeleeuwen, waren er regelmatig gevechten tussen inwoners van Hummelo en Keppel. Vaak werd de tegenstander in een kolk geworpen waar hij een vreselijke dood stierf hij verdronk. Maar ook vrouwen waren slachtoffer: velen werden als heks aangemerkt en stierven ook in de kolk.

Trouwen met een Keppelse vrouw.

Aan het einde van de Middeleeuwen moest een jongeman die met een meisje uit Keppel wilde trouwen een afkoop betalen in de vorm van een soort feest of met bier. Hiermee werd de bruid zogenaamd vrijgekocht. Deze traditie is nog vrij lang in ere gehouden.

De Weppel en het Hennendaal.

De beide kolken zijn restanten van de oude arm van de Rijn die hier heeft gelopen. In loop der jaren is deze arm dichtgeslibd. De aan- en afvoer van het water van de kolken gaat via een klein beekje, de Weppel. Deze stroomt door het Hennendaal en komt uit in het bos achter de oude pastorie aan de Spalderkampseweg. De naam Hennendaal verwijst trouwens ook naar iets onprettigs, namelijk de dood. Een Henne kleed draagt de overledenen bij de begrafenis…

Trap in het Sterrenbos die naar de Wrangebult voert.